II SA/Sz 1275/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wpisania na listę rekrutacyjną na kierunek prawo p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 11 października 2017 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na pismo Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu z dnia [...] r. nr [...], w którym został poinformowany, że wpisanie na listę rekrutacyjną na kierunek prawo, studia niestacjonarne w roku akademickim [...] jest możliwe po spełnieniu wszystkich warunków prawidłowo dokonanej rejestracji w systemie elektronicznym, której skarżący nie dokonał. Ponadto, że nie ma możliwości uwzględnienia jego rejestracji z roku akademickiego [...], w tym przepisania uiszczonej opłaty rekrutacyjnej, gdyż są to dwa oddzielne postępowania. Z odpowiedzi organu wynika, że w roku akademickim [...] skarżący nie dopełnił wszystkich warunków rejestracji wymaganych uchwałą Senatu Uniwersytetu S. o nr [...] z [...] r. i jego kandydatura nie była rozpatrywana. Zatem postępowanie rekrutacyjne dotyczące skarżącego nie toczyło się. Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. w sprawie II SA/Sz 1275/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarga dotyczy pisma informacyjnego w sprawie możliwości "przepisania" rejestracji i opłaty rejestracyjnej z roku akademickiego [...] na rok następny. Ze skargi, odpowiedzi na skargę oraz dołączonych dokumentów wynika, że w roku akademickim [...] skarżący nie brał udziału w postępowaniu rekrutacyjnym na studia i nie została wobec niego wydana decyzja dotycząca przyjęcia na studia. W ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym nie ma przepisu przewidującego możliwość wniesienia skargi na pismo informacyjne komisji rekrutacyjnej. W związku z tym, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do kognicji sądów administracyjnych, zatem do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy znajduje zastosowanie przepis art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zez m.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Potrzeba zastosowania tego przepisu zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Rozpoznając zażalenie A. S. na przedmiotowe orzeczenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie I OZ 1974/17 oddalił je. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia NSA wskazał, że okoliczność oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a. uzasadniająca odmowę przyznania prawa pomocy zachodzi, gdy bez potrzeby dokonania głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga ta nie może zostać uwzględniona. Powołany przepis wprowadza bowiem samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Prawo to nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co oznacza, że ocena w tym przedmiocie dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Zdaniem NSA, taka sytuacja wystąpiła w okolicznościach niniejszej sprawy, gdyż jak prawidłowo przyjęto w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...]. sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw, w których możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości wniesienia skargi na pismo informacyjne komisji rekrutacyjnej, zatem Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że skarga kwalifikuje się do odrzucenia i na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie Sąd związany jest oceną prawną i wytycznymi co do dalszego postępowania wyrażonymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie I OZ 1974/17. Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 169 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016 r., poz. 1842 ze zm.) zwana dalej: "p.s.w." do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która m. in. spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię. Senat uczelni ustala, w drodze uchwały, warunki, tryb oraz termin rozpoczęcia i zakończenia rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy (art. 169 ust. 2 p.s.w.). Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisja rekrutacyjna podejmuje decyzje w sprawach przyjęcia na studia (art. 169 ust. 10 p.s.w.). Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym w statucie (art. 169 ust. 12 p.s.w.). Po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego w trybie ust. 12 decyzję podejmuje uczelniana komisja rekrutacyjna (art. 169 ust. 15 p.s.w.). Z powołanych przepisów wynika, że jedynie od decyzji w sprawie przyjęcia na studia przysługuje odwołanie. Decyzja taka podlega też zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co wynika z art. 207 p.s.w. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo informacyjne Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu S. z dnia [...] r. dotyczące możliwości "przepisania" rejestracji i opłaty rejestracyjnej z roku akademickiego [...] na rok następny. Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw, w których możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, bowiem w związku z faktem, że A. S. nie dopełnił wszystkich warunków rejestracji wymaganych uchwałą Senatu Uniwersytetu S. nr [...] z 2. r. i nie toczyło się wobec niego żadne postępowanie rekrutacyjne dotyczące roku akademickiego [...], to tym samym nie została wobec niego wydana decyzja dotycząca przyjęcia na studia, o której mowa w art. 169 ust. 10 p.s.w., a jedynie od decyzji w sprawie przyjęcia na studia przysługuje odwołanie i decyzja taka podlega też zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 207 p.s.w. W świetle powyższego, skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na pismo informacyjne komisji rekrutacyjnej, zatem sprawa taka nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a w konsekwencji skarga złożona na to pismo kwalifikuje się do odrzucenia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż te wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.