II SA/Sz 1304/09

Dnia 15 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Dobrzanach z dnia 2 września 2009 r. Nr XXVII/277/09 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Dobrzan p o s t a n a w i a odrzucić skargę Rada Miejska w Dobrzanach uchwałą z dnia 2 września 2009 r. Nr XXVII/277/09, w oparciu o art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), podtrzymała stanowisko zawarte w uchwale Nr XXVI/266/09 z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie uznania skargi K.P. na działalność Burmistrza [...] w sprawie sprzedaży mieszkania M.P. za bezzasadną. W dniu [...] r. K.P. wniósł na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej lub ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż Sąd przystępując do rozpoznania skargi zobowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga należy do kognicji sądu administracyjnego, a więc czy jest dopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w Dobrzanach, podjęta po rozpatrzeniu skargi powszechnej, wniesionej w trybie Działu VIII kpa zatytułowanego "Skargi i wnioski", na działalność Burmistrza [...] w sprawie sprzedaży mieszkania. W myśl zamieszczonego tam art. 277 kpa, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie z kolei do art. 229 pkt 3 kpa jeśli skarga dotyczy działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) organem właściwym do jej rozpatrzenia jest rada gminy. Wniesienie skargi powszechnej na działalność organu administracji publicznej lub ich pracowników uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, kończące się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia o załatwieniu skargi (art. 237 § 3 kpa), mogącą przybrać różną formę, w tym uchwały, gdy skargę rozpoznaje Rada. Od zawiadomienia nie jest możliwe wniesienie środka odwoławczego, ani skargi do sądu administracyjnego, gdyż w postępowaniu tym nie istnieją strony, ani nie zapadają rozstrzygnięcia podlegające kontroli sądowej. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że na działania organów podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż działania te nie są aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 1983 r., II SA 983/83, ONSA 1983, nr 2, poz. 57, s. 90, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 r. III SAB 7/99, ONSA 2001, Nr 1, poz. 27). W przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała stanowi czynność informującą o sposobie załatwienia skargi złożonej na podstawie art. 227 kpa, tak więc skarga na powyższą uchwałę jest niedopuszczalna. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.