II SA/Sz 1309/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi R. R. w dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] , uchylającą decyzję organu I instancji w całości oraz nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości [..] zł. W załączonym do skargi wniosku z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący podał, że ww. decyzję otrzymał w dniu [...] r., a termin do złożenia skargi do sądu upływał z dniem [...] r. Ze względu jednak na stan zdrowia nie był w stanie złożyć skargi w ustawowym terminie. R. R. wyjaśnił, że wystąpiło u niego zaostrzenie niewydolności krążenia o przebiegu obustronnego zapalenia płuc. Stan ten ustąpił dopiero w dniu sporządzania wniosku, po przeprowadzonym radykalnymi środkami leczeniu. Stan chorobowy uniemożliwił mu zatem wniesienie skargi w terminie, z uwagi na znaczne upośledzenie sprawności fizycznej. Skarżący zaznaczył, że stan chorobowy, który uniemożliwił mu wniesienie skargi w terminie był zdarzeniem losowym, niezależnym od jego woli i postępowania. W ocenie R. R., istnieją zatem podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Do wniosku załączył zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z treści przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika zatem, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy oraz dopełnił czynność, dla której określony był termin. Z akt sprawy wynika natomiast, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2015 r., tak więc trzydziestodniowy termin do jej zakwestionowania (art. 53 § 1 P.p.s.a.) upływał w dniu 9 września 2015 r. (środa). W takiej sytuacji bezsporne jest, że skarżący, składając skargę w dniu 25 września 2015 r., uchybił terminowi do jej wniesienia. Skarżący z ww. wnioskiem o przywrócenie terminu dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie, a nadto zachował termin siedmiodniowy do złożenia przedmiotowego wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Rozpoznając zatem merytorycznie wniosek skarżącego, należało rozważyć, czy okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu dostatecznie uprawdopodobniają brak zawinienia strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por.: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Ponadto, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14, opubl. w Lex nr 1530525). Chodzi więc tu o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne (por. postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 104/15, opubl. w Lex nr 1643284). Oceniając wniosek skarżącego według powyższych kryteriów, sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty, jak i okoliczności sprawy, nie uzasadniają w sposób dostateczny przywrócenie terminu do wniesienia skargi w tej sprawie. W rozpatrywanej sprawie, nie można przyjąć, że uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nastąpiło bez winy skarżącego, jeżeli przyczyną tego była choroba w okresie dnia [...] 2015 r. Skarżący bowiem, zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. otrzymał już w dniu [..] r. Od tej zatem daty rozpoczął się bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem z nadesłanego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego (k-12 akt sądowych), wynika że stan chorobowy, wskazywany jako niezawiniona przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej wystąpił dopiero w dniu [..] r. Choroba w ww. okresie, na którą wskazuje skarżący nie może być więc uznana za tę przeszkodę, której nie mógł przezwyciężyć i która uniemożliwiła mu wniesienie skargi w ustawowym terminie, skoro wystąpiła ona na dwa dni przed upływem terminu do wniesienia skargi. Skarżący dopuścił się zatem zaniedbania i nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący mając na uwadze zbliżający się termin w sprawie z jego udziałem, powinien i mógł przewidzieć przebieg czynności procesowych (będąc prawidłowo pouczony o terminie wniesienia skargi do sądu) i zorganizować się w sposób umożliwiający wniesienie skargi w terminie, np. posłużyć się pomocą innych osób (domowników, sąsiadów), tym bardziej że skarga została już sporządzona (pismo opatrzone data 4 września 2015 r.) . Okoliczności niniejszej sprawy świadczą zatem o niedochowaniu staranności przez skarżącego w zabezpieczeniu swoich interesów w związku z inicjowanym postępowaniem sądowym. Reasumując, sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi, nastąpiło bez jego winy. Z tych względów, sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.