II SA/Sz 1311/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję SKO w S. utrzymującą w mocy decyzję Starosty C. z dnia [...] r. nr [...], którą organ I instancji cofnął R. B. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi według kategorii B prawa jazdy. W skardze skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podnieść należy, że stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jedną z przesłanek stanowiących podstawę dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co oznacza możliwość wystąpienia takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Z kolei o drugiej z przesłanek, a więc o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności, mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw wydanego aktu, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy przy tym zauważyć, że z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Skarżący nie uzasadnił w żaden sposób swojego żądania i tym samym nie wykazał, aby została spełniona któraś z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., a zgodnie z tym przepisem to wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji będzie powodować znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, dostępne w systemie CBOSA). Ponadto, zdaniem Sądu, uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Zasadniczym bowiem celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Tym bardziej, w takiej sprawie, żądanie wstrzymania wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być podyktowane wyjątkowymi okolicznościami oraz powinno być należycie, szczegółowo uzasadnione przez wnioskodawcę, czego jednak skarżący nie dokonał. Z powyższych względów, Sąd uznał, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.