II SA/Sz 1338/06

WyrokWSA w Szczecinie2007-04-11

Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Henryk Dolecki, Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca rozbiórkę garażu, wydana na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, jest prawidłowa, jeśli obowiązki nałożone wcześniej decyzją na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego dotyczyły jedynie przedstawienia dokumentacji, a nie konkretnych czynności faktycznych, a ponadto pozwolenie na budowę zostało następnie uchylone?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając, że zostały one wydane z naruszeniem przepisów. Decyzja nakazująca rozbiórkę była konsekwencją niewykonania obowiązków nałożonych decyzją z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, która sama w sobie została wydana z naruszeniem tego przepisu, ponieważ ograniczała się do żądania przedstawienia dokumentacji, a nie konkretnych czynności faktycznych. Dodatkowo, pozwolenie na budowę zostało następnie uchylone, co uniemożliwiło doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki garażu wykonanego jako dobudowa do budynku warsztatu. Organ I instancji pierwotnie nakazał inwestorom wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem, w tym przedłożenie dokumentacji. Wobec niewywiązania się z nałożonych obowiązków, wydano nakaz rozbiórki. Po uchyleniu przez organ II instancji pierwszej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, organ I instancji ponownie wydał nakaz rozbiórki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów Prawa budowlanego, w tym stosowanie przepisów po nowelizacji, podczas gdy sprawa rozpoczęła się przed jej wejściem w życie.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./ Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r. sprawy ze skargi I. i R. H. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących I. i R. H. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE: Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., Nr [...] , wydaną na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał I. i R.H. rozbiórkę garażu wykonanego w formie dobudowy do budynku warsztatu [...] na posesji przy ul. [...] w [...] z kolei w odniesieniu do pozostałej części obiektu budowlanego nakazano zaniechanie dalszych robót. W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia [...] r. Wydział [...] Urzędu Miejskiego [...] zawiadomił [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o nieprawidłowościach przy budowie garażu na terenie nieruchomości przy ul. [...] polegających na realizowaniu budowy niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz na usytuowaniu garażu na przyłączu [...] , bowiem pozwolenie na budowę obejmowało budowę garażu usytuowanego na obszarze [...] uzbrojenia terenu. Wobec tego postanowieniem z dnia [...] . [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy ul. [...] w [...]. W toku postępowania stwierdzono istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu, które polegały na m.in. wykonaniu dodatkowej [...] garażem i [...] . Decyzją z dnia [...] r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]nakazał inwestorom, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w tym przedłożenie projektu budowlanego zawierającego rozwiązanie zaistniałej [...] pomiędzy zabudową, [...]. Wobec nie wywiązania się przez inwestora z nałożonych obowiązków – decyzją z dnia [...]r. nakazano rozbiórkę tej [...], która została wybudowana nad [...] w pasie pomiędzy [...] wyznaczoną przez [...] budynku warsztatu [...], a granica działki. W wyniku rozpoznania odwołania inwestora od tej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ podniósł, że zachodzą okoliczności do wznowienia postępowania w związku z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia 3 listopada 1997 r. o pozwoleniu na budowę i w związku z tym należy zawiesić postępowanie Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do czasu zakończenia postępowania przez organ administracji budowlanej. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji podał, że decyzją z dnia [...]r. administracja budowlana uchyliła decyzję ostateczną z dnia [...]r. zmieniającą decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. poprzez dołączenie aneksu do projektu budowlanego obejmującego projekt budowlany dobudowy garażu do budynku [...] przy ulicy [...] w [...] oraz odmówiła udzielenia zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. i zatwierdzenia projektu zamiennego dotyczącego dobudowy garażu, do budynku [...] przy ulicy [...] w [...]. Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] r. podjął z urzędu postępowanie dotyczące robót budowlanych przy [...], następnie stwierdził, że inwestor nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków decyzją z dnia [...]r. Wobec powyższego jako organ I instancji wydał nakaz rozbiórki będący przedmiotem niniejszego postępowania. W odwołaniu od przedmiotowej decyzji I. i R. H. zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane oraz wnieśli o jej uchylenie. Inwestorzy podnieśli, że "wskazali organom nadzoru budowlanego kierunki podjętych działań i w każdej chwili zgłaszają gotowość ponownego przedstawienia dowodów na wykonanie zaleceń z decyzji [...]." natomiast wykonanie rozbiórki "leży w sprzeczności z względami ekonomicznymi ale również zaawansowaniem prac zmierzających do przeniesienia [....], na [...] uzyskali już stosowne zezwolenie". W związku z tym uznali wydaną decyzję za niecelową i rażąco naruszają interes strony. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnienia organ II instancji przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy. Ponadto wskazał, że inwestor nie doprowadził obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem i nie wykonał czynności nakazanych decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]r., czego konsekwencją był wydany zgodnie z prawem nakaz rozbiórki. Organ II instancji odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, a dotyczących dowodów "na wykonanie zaleceń z decyzji z dnia [...] r." podkreślił, że takich dowodów nie dołączono do odwołania, natomiast znajdująca się w aktach sprawy zgoda na przebudowę [...] wydana przez [....] Spółkę Gazowniczą Sp. z [...] z dnia [...] r. nie stanowi wykonania obowiązku wskazanego w decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli inwestorzy – I. i R. H. jednocześnie wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazali, że zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], która została wydana w oparciu o "nieodpowiednie przepisy w sprawie", zdaniem skarżących dotyczy to sprawy rozpoczętej w czasie sprzed nowelizacji ustawy Prawo budowlane, która weszła w życie 11 lipca 2003 r. a została wprowadzona ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw. Jednocześnie I. i R. H. wskazali na art. 7 cyt. ustawy, który wyraźnie wskazuje, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, w związku z tym zdaniem skarżących przywołany w decyzji organu I instancji "tekst jednolity Prawa budowlanego z 2003r. opublikowany w Dz. U. Nr 207 nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie". W konkluzji skarżący podnieśli również, że "procedura doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem jest w toku i wykonanie zaskarżonej decyzji w obecnym stanie sprawy naruszałoby interes strony". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Zaskarżona decyzja wydana została w związku z niewykonaniem przez skarżących obowiązków nałożonych decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]r., Nr [...]- na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.). Wskazany przepis w dniu 26 marca 2002 r. stanowił, że przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu robot budowlanych właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności. Na jego podstawie organ pierwszej instancji nakazał skarżącym przedłożenie w terminie do dnia [...]r. następujących dokumentów: - 2 egzemplarzy inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej całego budynku wraz z aktualnym podkładem mapowym, - ocenę techniczną wykonanych robot sporządzoną przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi nt. prawidłowości wykonania robót budowlanych, w tym odstępstw od zatwierdzonej dokumentacji, - 3 egzemplarze projektu budowlanego na dokończenie wstrzymanych robót budowlanych sporządzonego przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi i wykonanego zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanym, obowiązującymi Polskimi Normami, obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] oraz zasadami wiedzy technicznej wraz z opiniami i uzgodnieniami wymaganymi przepisami szczególnymi. Przede wszystkim więc należy wskazać, że sąd administracyjny w wyrokach wydanych przed powoływaną nowelizacją Prawa budowlanego wielokrotnie wskazywał i wyjaśniał, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym do lipca 2003 r.) nie może ograniczać się do nakazania inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego przedstawienia określonej dokumentacji, ale musi wskazywać konkretne czynności faktyczne, mające na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem (por. wyroki NSA: z dnia 28 września 2000 r. II SA/Lu 930/99, z dnia 18 czerwca 2001 r. II SA 1234/98, z dnia 16 stycznia 2001 r. II SA/Kr 1556/00, z dnia 21 maja 2002 r. IV SA 1926/00, wyrok WSA z dnia 24 czerwca 2004 r. IV SA 74/03). W stanie prawnym obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), tj. w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydawania decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] przyjmowano więc jednolicie, że decyzja wydawana na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 może zawierać jedynie nakazy wykonania określonych robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa. Przepis ten nie mógł stanowić podstawy ani do zobowiązywania inwestora do dostarczenia organowi określonej dokumentacji. Decyzje wydawane na podstawie tego przepisu muszą wskazywać konkretne czynności faktyczne mające na celu doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem, a nie działania, w wyniku których organ określi dopiero czynności faktyczne, o jakich mowa w tym przepisie. Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja, jak i decyzją ja poprzedzająca wydane zostały w wyniku nie wykonania obowiązków nałożonych decyzją wydaną z naruszeniem przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Nadto należy wskazać, że obowiązki te nałożono w związku ze stwierdzonymi istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Tymczasem decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., Nr [...], po wznowieniu postępowania, uchylone zostało pozwolenie na budowę z zakresie obejmującym [...] do budynku [...]. Oznacza to, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji nie było możliwe doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę, skoro pozwolenia to zostało uchylone. Również z tego względu należało uznać, że zaskarżona decyzji jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisów art. 51 ust. 2 w związku z ust. 1 art. 51 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w rozstrzygnięciu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło