II SA/Sz 1340/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją [...], nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie przyznania C.K. pomocy w postaci zasiłku celowego. Powyższe rozstrzygnięcie zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało doręczone stronie drogą pocztową w dniu 24 września 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Ww. decyzję organ wysłał również pocztą elektroniczną w dniu 28 października 2015 r. Pismem z dnia [...] C.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Powołaną skargę skarżący nadał do organu administracji w dniu 26 października 2015 r. za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP). Skarga ta została wydrukowana przez pracownika organu w dniu 27 października 2015 r. oraz opatrzona pieczęcią organu. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga została sporządzona i wniesiona po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, skuteczne doręczenie skarżącemu zaskarżonej decyzji wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi, nastąpiło w dniu 24 września 2015 r. Późniejsze doręczenie decyzji pocztą elektroniczną miało skutek tylko informacyjny i nie wpłynęło na wydłużenie terminów procesowych. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 24 października 2015 r., który przypadał na sobotę, tak więc stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., ostatnim dniem do wniesienia skargi był 26 października 2015 r. (poniedziałek), w którym strona wysłała skargę drogą elektroniczną. W aktualnym stanie prawnym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a., nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma, jak uczyniła to strona skarżąca, opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stanowisko to wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13 (opubl. w ONSAiWSA 2014/5/70, LEX nr 1459207). W orzecznictwie sądowym wskazuje się także, że w takiej sytuacji najwcześniejszą datą, w której pismo nadane drogą elektroniczną może być uznane za wniesione do sądu, jest data jego wydrukowania (por. postanowienia NSA: z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt I OZ 884/14 opubl. w Lex nr 1529147; z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 1035/15, opubl. w Lex 1813409). Wówczas dopiero pismo uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. Wykonany wydruk należy, jako pismo wpływające do sądu, oznakować pieczęcią (tzw. prezentatą) oraz podpisem pracownika przyjmującego pismo, ze wskazaniem sądu, daty i godziny wpływu oraz liczby załączników. Przeto miarodajny jest rzeczywisty czas wydrukowania, wtedy bowiem zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną tradycyjną, papierową formę (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r. sygn., III CZP 9/12). W niniejszej sprawie, skardze złożonej za pośrednictwem platformy ePUAP, nadany został wymiar materialny w dniu 27 października 2015 r., bowiem w tym dniu skarga została wydrukowana i oznakowana przez pracownika organu. Należy zatem przyjąć, że w tym dniu skarga została wniesiona do sądu, co oznacza, że czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W tym stanie rzeczy sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.