II SA/Sz 1364/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. R., E. B., T. C., E. G., A. W., L. R., P. C., J. B., M. B., I. J., J. D., T. D., E. P., B. D., A. D., H. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1/ przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od 1/2 wpisu od skargi, tj. od kwoty powyżej [...] zł, 2/ w pozostałym zakresie wniosek oddalić. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF, T.C. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że otrzymuje emeryturę w wysokości [...] zł. Jest pod stałą kontrolą [...]. Posiada linię debetową w banku [...] w wysokości [...] tys. zł. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu. Posiadany majątek to mieszkanie o powierzchni [...] m2 i [...] mieszkanie na wsi. Nadto skarżąca posiada oszczędności pieniężne w wysokości [...] zł. Miesięczny dochód T.C. stanowi emerytura w wysokości [...] zł. Zwolnienie od kosztów sądowych w ramach instytucji prawa pomocy zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( prawo pomocy w zakresie częściowym). Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym. Udzielenie prawa pomocy powinno sprowadzać się do przypadków, gdy sytuacja majątkowa strony jest ciężka, gdy strona pozbawiona jest środków do życia lub posiadane środki są tak niewielkie, że zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa ( postanowienie SN z dnia 24.09.1984 r. sygn. II CZ 104/84). Zatem udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Należy również mieć na uwadze, że zwolnienie od kosztów sądowych jest odstępstwem od ogólnej zasady przewidzianej w art. 241 § 1 P.p.s.a, zgodnie z którą do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Za odmową przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie przemawia fakt, że skarżąca otrzymuje miesięcznie stały dochód w wysokości [...] zł. T.C. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu, oprócz mieszkania posiada nieruchomość na wsi oraz oszczędności w wysokości [...] zł. Jednakże mając na względzie wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi wynoszący 500 zł i wykazane możliwości finansowe wnioskodawcy, należy stwierdzić podstawy dla przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych – wpisu od skargi, w części przekraczającej kwotę 250 zł. Z wskazanych przez wnioskodawczynię okoliczności wynika, że jest ona w stanie zgromadzić środki i uiścić w przedmiotowej sprawie tytułem należnej opłaty od skargi kwotę 250 zł, bez uszczerbku utrzymania siebie, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia.