II SA/Sz 1370/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2010 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku art. 71 ust 1 i 2 ustawy z dn. 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99 poz. 1001 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) uznał B. K. z dniem [...]. za osobę bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]. w wysokości [...]% tj. [...]zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że strona w dniu rejestracji tj. [...]r. spełniała definicyjne warunki osoby bezrobotnej. Prezydent wyjaśnił dalej, że w dniu [...]strona przedłożyła dodatkowe dokumenty z firmy "P.". W tym samym dniu wpłynął fax z powyższej firmy dotyczący udzielonego pełnomocnictwa Pani J. P. Dlatego, mając na uwadze słuszny interes strony, zgodnie z art. 7 kpa organ przyznał zasiłek dla bezrobotnych po [...] dniach od daty rejestracji w urzędzie pracy. Prezydent zacytował treść art. 71 ust.1 pkt 1 i 2 lit. a, b, c, d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i stwierdził, że staż pracy B. K. uprawniający do zasiłku wynosi [...], co uprawnia do otrzymania zasiłku w wysokości [...] % tj. [...]zł. miesięcznie, gdyż zgodnie z art. 72 ust. 1 wysokość zasiłku wynosi [...]%, jeżeli okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej [...] lat. Do stażu pracy, od którego zależy wysokość i okres pobieranego zasiłku dla bezrobotnych organ nie zaliczył : - okresu pracy w "C." od [...]r. do [...]r. wskazując, że w celu zaliczenia powyższego okresu pracy należy dostarczyć zaświadczenie z ZUS o opłacanych składkach na ubezpieczenie społeczne z podaniem podstawy ich wymiaru w poszczególnych miesiącach, - okresu pracy w Społem w charakterze agenta od [...]r. do [...]r. wyjaśniając, że w celu zaliczenia powyższego okresu pracy należy dostarczyć z w/w firmy zaświadczenie o zarobkach brutto z rozbiciem na poszczególne miesiące wraz z informacją czy były opłacane składki na ubezpieczenie społeczne. Prezydent wskazał, że w przypadku dostarczenia wyżej wymienionych dokumentów strona będzie się mogła ubiegać o przyznanie zasiłku w wysokości [...]%. zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy. B. K., nie zgadzając się z powyższą decyzją wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała zarówno datę przyznania jej statusu bezrobotnego, jak i datę przyznania oraz wysokość zasiłku dla bezrobotnych podnosząc, że już w kwietniu starała się bezskutecznie o rejestrację w charakterze osoby bezrobotnej i już w tym czasie posiała oraz okazywała urzędnikowi w Powiatowym Urzędzie Pracy wszystkie niezbędne dokumenty do uzyskania statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku w wysokości [...] %. Jeszcze przed rozpatrzeniem tego odwołania, decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Nr [...]przyznany został B. K. zasiłek dla bezrobotnych od dnia [...]. w wysokości [...]miesięcznie. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. Nr [...]wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. uchylił zaskarżona decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewoda ustalił na podstawie akt sprawy, że B. K. na podstawie zaskarżonej decyzji uzyskała status osoby bezrobotnej od dnia [...]r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]. w wysokości określonej w art. 72 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn.zm.). Organ odwoławczy wyjaśnił, że w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 w. cyt. ustawy, bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub w służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy. Zgodnie zaś z przepisem art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni, był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy przy czym art. 71 wymienia również inne okresy wykonywania pracy lub podlegania ubezpieczeniom społecznym, uprawniające do zasiłku. Wojewoda wskazał dalej, że w toku postępowania odwoławczego B. K. składała dodatkowe pisma i wyjaśnienia - w dniach: [...]r. W pismach tych strona zarzuca organowi zatrudnienia uniemożliwienie dokonania rejestracji w PUP w [...]r., udzielanie sprzecznych informacji, bezpodstawne kwestionowanie dostarczanych przez stronę dokumentów (a w szczególności nieuznawanie za wiarygodne dokumentów wystawionych przez osobę do tego upoważnioną - dot. świadectwa pracy z "P."), łamanie zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Nadto strona wniosła o przeprowadzenie postępowania mającego na celu ustalenie, iż winna była uzyskać status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od [...]r., przy czym jako dowody w sprawie wskazuje odręcznie napisane informacje pracownika PUP dotyczące spornej kwestii pieczątki na świadectwie pracy z "P.", zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji z firmą "P." z [...]r. oraz nagraną rozmowę telefoniczną między ww. firmą i PUP w [...]. Strona podkreśla, iż działania zmierzające do uzyskania świadectwa pracy w formie wymaganej przez PUP (m.in. korespondencja z firmą "P.") podjęła w [...]r. po próbie dokonania rejestracji, kiedy to organ zatrudnienia zakwestionował przedłożone wówczas dokumenty. Zdaniem Wojewody, z akt sprawy wynika, że istotnie organ I instancji bezpodstawnie kwestionował świadectwo pracy z firmy "P.", wystawione - jak wynika z dokumentu - przez osobę do tego upoważnioną. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 7 Kpa organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Dlatego uznał, że organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie celem ustalenia, czy w [...]r. mogło dojść do nieuzasadnionej odmowy zarejestrowania B. K. jako osoby bezrobotnej i wziąć pod uwagę treść art. 75 § 1 Kpa - jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem oraz umożliwić stronie udział w każdym stadium postępowania, zgodnie z przepisem art. 10 Kpa. Prezydent miasta decyzją z dnia [...]r. Nr [...]wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 71 ust 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69 poz. 415 - tekst jednolity) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kpa (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) ponownie uznał B. K. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną, i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie. Uzasadniając powody wydania decyzji identycznej, jak ta, która została uchylona przez Wojewodę, Prezydent wskazał, że w dniu [...]r. przeprowadzono przesłuchanie strony na okoliczność próby dokonania rejestracji w [...]r. jako osoby bezrobotnej. Podczas przesłuchania podtrzymywała, iż w miesiącu kwietniu próbowała się zarejestrować w urzędzie pracy dwukrotnie i że kwestionowano świadectwo pracy z firmy "P.". Na potwierdzenie tego faktu dołączyła koperty, z których wynika, iż w miesiącu [...]r. korespondowała z w/w firmą. Organ I instancji wyjaśnił, że w przypadku, gdy osoba posiada nieprawidłowo wystawione dokumenty zawsze jest rejestrowana w urzędzie wraz z podaniem informacji o możliwości doniesienia dokumentów w terminie późniejszym. Pracownik Referatu Rejestracji nigdy nie odmawia zarejestrowania osobie, która posiada niekompletne dokumenty. W przypadku odmowy rejestracji zawsze wydawana jest decyzja o odmowie uznania za osobę bezrobotną, której strona nie posiada. Po sporządzeniu protokołu przesłuchania z dnia [...]r. osoby, które B. K. rozpoznała tj. Kierownik Działu Ewidencji i Świadczeń K. P., pośrednik pracy stażysta K. S. oraz Kierownik Referatu Ewidencji i Świadczeń - Rejestracji D. B. sporządziły notatki służbowe, z których jednoznacznie wynika, iż osoby te miały kontakt ze stroną najwyżej kilka dni przed rzeczywistą rejestracją tj. przed [...]r. W dniu [...]r. strona złożyła wniosek o dopuszczenie dowodu w sprawie tj. nagrania rozmowy telefonicznej pomiędzy pracownicą PUP, (prawdopodobnie K. R.), a firmą "P." dotyczącej pieczątki imiennej. Organ jednak nie wystąpił do firmy "P." o udostępnienie nagranej rozmowy, albowiem, jak sama strona wskazała w piśmie z dnia [...]r. miała ona miejsce w [...]r. Tak, więc nie ma to wpływu na przedmiotową kwestię ustalenia prawdopodobieństwa odmowy zarejestrowania strony w miesiącu [...] b.r. Wobec wniosku strony o ustalenie, w jakiej formie przekazano jej informację wystawioną w dniu [...]r. i decyzję z dnia [...]r. organ ustalił, że decyzję z dnia [...]r. o uznaniu z dniem [...]r. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w wysokości [...]% odebrała strona osobiście w PUP podczas wizyty [...]r., a informacja, o nie zaliczeniu do stażu pracy okresu zatrudnienia w "C." została do strony wysłana, zgodnie z zapisem z książki nadawczej urzędu, w dniu [...]r. Organ wyjaśnił, że odmówił przeprowadzenia konfrontacji z K. R., ponieważ przebywała na urlopie macierzyńskim do [...]r. Z pozostałymi osobami konfrontacja odbyła się w dniu [...]r. Z konfrontacji wynika, iż stanowisko pracowników Urzędu jest odmienne od stanowiska strony. Praktyka dotycząca rejestracji osób bezrobotnych w PUP wygląda w ten sposób, że osoba zgłaszająca się do Urzędu decyduje, czy chce być zarejestrowana i posiadać status bezrobotnego, czy też z jakichś przyczyn nie chce zostać zarejestrowana; w przypadku nie spełniania przez osobę bezrobotną warunków do rejestracji otrzymuje ona decyzję odmowną. Według obowiązujących procedur ISO, za ustną odmową rejestracji powinna iść pisemna decyzja odmawiająca rejestracji, a urząd pracy takiej decyzji nie wydał. Tak, więc organ uznał, iż B. K. dokonała rejestracji dopiero w dniu [...]r. W tym dniu spełniała warunki definicji osoby bezrobotnej. Natomiast w dniu [...]r. dostarczyła dodatkowe dokumenty z firmy "P." umożliwiające przyznanie prawa do zasiłku. W tym samym dniu wpłynął fax z powyższej firmy dot. udzielonego pełnomocnictwa J. P. Organ ustalił, że staż pracy strony uprawniający do zasiłku wynosił na dzień rejestracji tj. [...]r., co uprawnia do otrzymania zasiłku w wysokości [...]% tj. [...]zł. miesięcznie. Zgodnie z art. 72 ust. 1 w. cyt. ustawy wysokość zasiłku wynosi [...]%, jeżeli okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej [...] lat. Tak jak w pierwotnej decyzji i z tych samych powodów Prezydent do stażu pracy nie zaliczył : - okresu pracy w "C." od [...]r. do [...]r., - okresu pracy w S. w charakterze agenta od [...]. do [...]. B. K. ponownie odwołała się od decyzji organu I instancji domagając się uznania jej za bezrobotną od dnia [...]r. i przyznał od tego dnia prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości [...]%. W uzasadnieniu, podobnie jak dotychczas opisała przebieg swoich wizyt w Powiatowym Urzędzie Pracy i okoliczności wskazujące, jej zdaniem, na uniemożliwienie jej rejestracji w dniu [...]r. oraz na bezpodstawne kwestionowanie dokumentów, co doprowadziło do błędnego ustalenia okresu zatrudniana wymaganego do uzyskania prawa do zasiłku w wysokości [...]%. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. Nr [...]na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zmianami), po rozpatrzeniu odwołania, ponownie uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania W uzasadnieniu organ odwoławczy, po opisaniu stanu sprawy wynikającego z dotychczas wydanych decyzji, wskazał, że w wyniku prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji w dniu [...]r. przeprowadził przesłuchanie B. K. w przedmiotowej sprawie. Przeprowadzono również konfrontację strony ze wskazanymi przez nią pracownikami obsługującymi stronę w spornym okresie. Z akt sprawy wynika, iż strony postępowania mają odmienne zdanie w przedmiocie daty zgłaszania się B. K. do urzędu pracy, przedkładanych dokumentów oraz interpretacji zebranego w sprawie materiału dowodowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji podniósł, iż nigdy nie odmówiono osobie rejestracji jako osobie bezrobotnej, nawet w przypadku nieposiadania kompletu dokumentów, natomiast w spornych sprawach wydawana jest decyzja administracyjna. W przedmiotowej zaś sprawie organ I instancji nie wydał decyzji odmawiającej rejestracji. Ponadto stwierdzono, że z protokołu przesłuchania jednoznacznie wynika, iż wskazane przez stronę osoby kontaktowały się z B. K. najwyżej kilka dni przed rzeczywistą rejestracją, tj. przed dniem [...]r. Stwierdzono również, iż w związku z wnioskiem złożony przez stronę o dopuszczenie dowodu w sprawie, (tj. nagrania rozmowy telefonicznej pomiędzy pracownikiem PUP a pracownikiem firmy "P."), nie wystąpiono do pracodawcy o udostępnienie nagranej rozmowy, bowiem rozmowa miała miejsce w [...]r., a więc nie miała wpływu na kwestię ustalenia prawdopodobieństwa odmowy zarejestrowania strony w [...]r. W rezultacie wskazano, iż strona nie udowodniła, iż ubiegała się o rejestrację w urzędzie pracy w [...]r. i wydano taką samą, jak w dniu [...]r. decyzję. Organ odwoławczy na wniosek strony przeprowadził dodatkowe postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie i wystąpił do firmy "P." z prośbą o udzielenie informacji, czy w sprawie świadectwa pracy była prowadzona jakakolwiek korespondencja oraz czy faktycznie została przeprowadzona rozmowa telefoniczna z pracownikiem PUP oraz czego dotyczyła (vide: pismo z dnia [...]i [...]r.). Powyższa firma udzieliła odpowiedzi, iż w sprawie świadectwa pracy nie była prowadzona korespondencja pisemna. Jednakże B. K. na bieżąco w rozmowach telefonicznych informowała o niezgodnościach w świadectwach pracy. Pierwsza rozmowa w sprawie korekty świadectwa pracy, zakwestionowanego przez Powiatowy Urząd Pracy, odbyła się w dniu [...]r. i dotyczyła upoważnienia osoby do wydawania tego typu dokumentów. Kolejna rozmowa była prowadzona w sprawie błędnie wpisanej daty urodzenia pracownika. Następnie Pani K. po raz kolejny zwróciła się do firmy z żądaniem skorygowania obydwu świadectw pracy, gdyż na ich podstawie nie może uzyskać rejestracji w PUP. Dokumenty te bowiem zostały podstemplowane pieczątką imienną, zaś nazwa stanowiska osoby wystawiającej została wydrukowana. Po kolejnej interwencji B. K., w dniu [...]r. firma "P." wysłała do PUP fax upoważnienia J. P. do podpisywania dokumentów w imieniu firmy. Dotarcie faxu zostało potwierdzone w rozmowie telefonicznej w pracownikiem PUP (vide: pismo "P." z dnia [...]i [...]r.). Z całokształtu materiału dowodowego Wojewoda wyprowadził wniosek, iż strona faktycznie już w dniu [...]r. czyniła starania w celu rejestracji w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Przemawia za tym powyższa korespondencja z firmą "P.", jak również składane przez stronę pisma, wyjaśnienia oraz potwierdzenia odbioru przesyłek. Okoliczność, iż i B. K. nie wypełniła w [...]r. karty rejestracyjnej, jak wskazuje w swoich wyjaśnieniach z "niewiedzy", nie może oznaczać na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że nie chciała tej rejestracji dokonać. Wręcz przeciwnie, świadczą bowiem o tym wszystkie działania strony, opisane przez firmę "P.". Natomiast jakiekolwiek wątpliwości w przedmiotowej sprawie winny być interpretowane na korzyść strony, zgodnie z zasadami ogólnymi zawartymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Z uwagi na powyższe, organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 71 ust 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69 poz. 415 – t.j. z późn. zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uznał B. K. z dniem [...]. za osobę bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]. w wysokości [...]miesięcznie. Organ I instancji opisał w uzasadnieniu decyzji przebieg dotychczasowego postępowania wyjaśniającego poprzedzającego decyzję Wojewody z dnia [...]. i wyjaśnił, że w przypadku nie spełniania przez osobę bezrobotną warunków do rejestracji otrzymuje ona decyzję odmowną, zgodnie z art. 104 K.P.A. /tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./. Ponadto według obowiązujących procedur ISO, za ustną odmową rejestracji powinna iść pisemna decyzja odmawiająca rejestracji, a tut. Urząd takiej decyzji nie wydał. Prezydent wskazała, że w dniu [...]. uzupełnił materiał dowodowy o konfrontację pomiędzy stroną a doradcą zawodowym K. R. Odbyta konfrontacja nie potwierdziła faktu odmowy rejestracji strony "w [...]r". W oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ uznał, iż nie ma podstaw do przyjęcia, iż rejestracja powinna mieć miejsce w [...]., albowiem faktycznie dokonała strona rejestracji dopiero w dniu [...]r. W tym dniu spełniała kryteria umożliwiające uznanie Pani za osobę bezrobotną. Natomiast w dniu [...]. dostarczyła dodatkowe dokumenty z firmy "P." umożliwiające z kolei przyznanie stronie prawa do zasiłku. W tym samym dniu wpłynął fax z powyższej firmy dot. pełnomocnictwa udzielonego J. P. Prezydent zważył, że bez znaczenia w sprawie pozostaje informacja udzielona przez Pocztę Polską - Oddział Rejonowy w [...]z dnia [...]., zawierająca analizę przesyłek listowych kierowanych na adres strony adres w [...]. Natomiast treść pisma z firmy "P." w żaden sposób nie przesądza o możliwości przyjęcia, że strona dokonała rejestracji w PUP w [...]już w miesiącu [...].; Organ uznał za godny podkreślenia fakt, że konkretną datę swej rejestracji (tj. dzień [...].) B. K. wskazała dopiero w odwołaniu z dnia [...]. Z powołaniem się słuszny interes strony, organ I instancji wyjaśnił, że zasiłek dla bezrobotnych został przyznany po upływie 7 dni od daty rejestracji w urzędzie pracy, tj. z dniem [...].Staż pracy uprawniający do zasiłku wynosił na dzień rejestracji tj. [...].[...], co uprawnia do otrzymania zasiłku w wysokości [...]zł. miesięcznie. Zgodnie z art. 72 ust. 1 w. cyt. ustawy wysokość zasiłku wynosi 100%, jeżeli okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 5 lat. Do stażu pracy wyliczonego na dzień rejestracji, od którego zależy wysokość i okres pobieranego zasiłku dla bezrobotnych nie zaliczono : - okresu pracy w "C." od [...]. do [...]. ze względu na brak zaświadczenia z ZUS o opłacanych składkach na ubezpieczenie społeczne z podaniem podstawy ich wymiaru w poszczególnych miesiącach - okresu pracy w S. w charakterze [...]od [...]. do [...]. ze względu na brak zaświadczenia o zarobkach brutto z rozbiciem na poszczególne miesiące oraz informacji, czy były opłacane składki na ubezpieczenie społeczne. B. K. po raz trzeci nie zgodziła się z decyzją organu I instancji kwestionując datę przyznanego statusu osoby bezrobotnej oraz wysokość i datę przyznanego zasiłku dla bezrobotnych. Strona powtórzyła dotychczasowe twierdzenia i domagała się uznania jej za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku od dnia [...]r. w wysokości [...]%. Wojewoda decyzją z dnia [...]. Nr [...]działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 pkt 2 i art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zmianami), po rozpatrzeniu odwołania - uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji, uznał B. K. za osobę bezrobotną z dniem [...]r., przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w wysokości [...]% zasiłku, tj. [...]zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda ustalił, że w dniu [...]r. Prezydent Miasta wydał decyzję o uznaniu B. K., za osobę bezrobotną z dniem [...]r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie. Od powyższej decyzji B. K. odwołała się podnosząc, iż próbowała dokonać rejestracji w PUP w dniu [...]r., jednakże w urzędzie pracy zakwestionowano dokumenty dotyczące jej zatrudnienia, a w szczególności pieczątki na świadectwie pracy z firmy "P.". Urząd pracy winien wówczas dokonać rejestracji i pouczyć ją, iż prawo do zasiłku otrzyma po uzupełnieniu poprawionych świadectw pracy. Strona szczegółowo opisała swoje kontakty z urzędem pracy i obsługującymi ją pracownikami, a także o przeprowadzonej na tą okoliczność dwukrotnej konfrontacji. Stwierdziła, iż w sposobie załatwiania sprawy przez pracowników PUP w [...]jest wiele wątpliwości, które nie powinny być interpretowane na jej niekorzyść. Posiadała wszystkie dokumenty pozwalające na przyznanie jej prawa do zasiłku w wysokości [...]% zasiłku. Wnosi zatem o uznanie za osobę bezrobotną z dniem [...]r. i przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości [...]% kwoty zasiłku podstawowego. W dniu [...]r. B. K. złożyła uzupełnienie odwołania z dnia [...]r., w którym ponownie opisała wizyty w urzędzie pracy oraz okoliczności rejestracji jako osoby bezrobotnej i dostarczanych dokumentów dotyczących przebiegu zatrudnienia. Strona dołączyła również kserokopie pism Poczty Polskiej z dnia [...]i [...] r. oraz koperty adresowanej do strony przez byłego pracodawcę. Następnie Wojewoda opisał dotychczas wydane decyzji (organu I instancji i własne) w sprawie. W świetle zebranego materiału dowodowego organ odwoławczy doszedł do wniosku, że strona faktycznie już w [...]r. czyniła starania w celu rejestracji w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Przemawia za tym wyżej wskazana korespondencja z firmą "P.", jak również składane przez stronę pisma, wyjaśnienia oraz potwierdzenia odbioru przesyłek. Okoliczność, iż B. K. nie wypełniła w [...]r. karty rejestracyjnej, jak stwierdza w swoich wyjaśnieniach z "niewiedzy", nie może oznaczać na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że nie chciała tej rejestracji dokonać. Wręcz przeciwnie, świadczą bowiem o tym wszystkie działania strony, opisane przez firmę "P.". W tym stanie faktycznym organ odwoławczy uznał, że powstałe w przedmiotowej sprawie wątpliwości winny być interpretowane na korzyść strony, zgodnie z zasadami ogólnymi zawartymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji przychylił się do wniosku strony i przyznał Pani B. K. status osoby bezrobotnej z dniem [...]r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. w wysokości [...]% kwoty zasiłku podstawowego, tj. [...]zł miesięcznie. Wojewoda jednocześnie wskazuje, iż w dniu [...]r. B. K. dostarczyła do organu zatrudnienia dodatkowe dokumenty dotyczące zatrudnienia, m. in. zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach w uspołecznionym zakładzie pracy ze "C." za okres od [...]r. do [...]r. (vide: zał. nr [...]), i z tym dniem udokumentowała okres uprawniający do zasiłku wynoszący ponad 20 lat. Z uwagi na powyższe organ I instancji decyzją z dnia [...]r. nr [...]uprawnił B. K. do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w wysokości [...]%, tj. [...]zł miesięcznie, na podstawie art. 72 ust. 3 ustawy. Powołany przepis stanowi, iż bezrobotnemu, którego okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 20 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 120 % kwoty zasiłku podstawowego. Zaś przepis art. 71 ust. 6 ustawy stanowi, iż w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w PUP, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1. W myśl natomiast art. 16 § 1 Kpa decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Wskazując, że powyższy przepis ustanawia ogólną zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. organ odwoławczy stwierdził, że w tym stanie prawnym brak podstaw do wzruszenia decyzji nadającej stronie uprawnienia do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości [...]% zasiłku miesięcznie z dniem [...]r. Biorąc powyższe pod uwagę przyznał stronie prawo do zasiłku w okresie od [...]do [...]r. w wysokości [...]% zasiłku. Postanowieniem z dnia [...]. Wojewoda na podstawie art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku B. K. odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji Wojewody z dnia [...]r. nr [...]. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że w dniu [...] i [...]r. B. K. wniosła o uzupełnienie decyzji Wojewody z dnia [...]r. We wniosku z dnia [...]r. strona wskazała, iż wydana decyzja narusza przepisy prawa procesowego w sposób istotny, który może mieć wpływ na wynik sprawy. Żąda przywołania i rzetelnej oceny dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Do wniosku dołączyła kserokopię świadectwa pracy z "P." z dnia [...]r. W piśmie z dnia [...]r. strona opisała swoje kontakty z organami zatrudnienia I i II instancji i wskazała na okoliczności, które zostały pominięte w decyzji z dnia [...]r., a które mogą mieć wpływ na wysokość (100 % zamiast 120 %) przyznanego zasiłku dla bezrobotnych. Do pisma zostały dołączone kserokopie świadectw pracy i zaświadczeń z okresu zatrudnienia na [...] kartach. Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 111 § 1 Kpa strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Powyższy przepis normuje dwa rodzaje czynności, a mianowicie uzupełnienie decyzji, czyli jej rozstrzygnięcia oraz sprostowanie pouczeń w niej zawartych. Przedmiotowa decyzja zawiera pełne rozstrzygnięcie. Decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...]r. nr [...]dotyczyła bowiem nadania stronie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. oraz przyznania prawa do zasiłku od dnia [...]r. w wysokości [...]% zasiłku podstawowego. W wyniku złożonego przez B. K. odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...]r. nr [...]uchylił decyzję organu I instancji i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Natomiast kwestię uprawnienia strony zasiłku dla bezrobotnych w wysokości [...]% zasiłku podstawowego, Prezydent Miasta określił w decyzji z dnia [...]r. nr [...], od której strona nie wniosła odwołania. Przepis art. 16 § 1 Kpa ustanawia ochronę decyzji ostatecznych przyznając im cechę trwałości. Sprawa ta więc nie może być ponownie przedmiotem postępowania administracyjnego, gdyż naruszenie tej reguły przez ponowne jej rozpoznanie i rozstrzygnięcie pociąga za sobą sankcję nieważności (art. 156 § 1 pkt 3 Kpa). Zatem brak było przesłanek do rozstrzygania sprawy we wnioskowanym przez stronę zakresie. Wojewoda stwierdził również, że przedmiotowa decyzja zawiera także prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie wniesienia skargi, a zatem daje właściwą informację co do uprawnień strony. Postanowienie to zostało doręczone B. K. w dniu [...]. W dniu [...]r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...]. Skarga ta postanowieniem z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 1217/09 została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako przedwczesna, ponieważ wniesiona została przed rozpatrzeniem wniosku o uzupełnienie decyzji, a zatem naruszała art. 111 § 2 kpc. Wobec treści kolejnego pisma procesowego B. K. datowanego [...]r., które zawierało cechy skargi i wniesione zostało w terminie przewidzianym w art. 53 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 111 § 2 kpc Sąd pismo to potraktowało jako skargę na decyzję i po wyłączeniu tej skargi z akt sprawy II SA/Sz 1217/09 przesłał organowi celem udzielenia odpowiedzi. Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się zasadna, aczkolwiek nie wszystkie z zarzutów i wniosków w niej podniesionych zasługują na uwzględnienie. Na wstępie, wobec oczekiwań strony wynikających ze sformułowanych przez nią wniosków reformatoryjnych należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonego aktu według kryterium zgodności z prawem co oznacza, że nie posiada kompetencji do merytorycznego rozstrzygania sprawy administracyjnej, gdyż to zastrzeżone jest dla właściwych organów administracji publicznej. Jeśli w wyniku dokonanej kontroli Sąd stwierdza istotne wady decyzji, to w zależności od ich rodzaju uchyla wadliwą decyzję albo stwierdza jej nieważność – odpowiednio do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej określonej jako p.p.s.a. Dlatego mimo uznania niektórych z zarzutów skargi za zasadne brak było podstaw do przyznania stronie przez Sąd prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r., w wysokości [...]%. Przechodząc do szczegółowej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że Wojewoda w oparciu o logiczną analizę zebranego na przestrzeni trzykrotnego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji materiału dowodowego oraz w oparciu o własne postępowanie wyjaśniające doszedł do jak najbardziej uzasadnionego wniosku, że postępowanie organu I instancji, zwłaszcza na etapie poprzedzającym wydanie przez Prezydenta Miasta decyzji (z dnia [...] r.) przyznającej stronie status osoby bezrobotnej z dniem [...]r. i prawo do zasiłku dla bezrobotnych w kwocie [...]% od dnia [...]r. było prowadzone w sposób nieprawidłowy, uniemożliwiający stronie uzyskanie rejestracji jako osoby bezrobotnej w Powiatowym Urzędzie Pracy [...]r. Zgodzić się zatem należy ze stanowiskiem organu II instancji, który wydał decyzję kasacyjno - reformatoryjną (art. 138 § 1 pkt 2 kpa) i przyznał stronie status osoby bezrobotnej z dniem [...]r. Wyjaśnić też w tym miejscu trzeba, że Sąd jako skargę traktował całokształt pism skarżącej, która poczynając od pisma z dnia [...]r. wniosła szereg uzupełnień powtarzając po wielokroć te same zarzuty i przytaczając na ich poparcie te same dowody. Lektura tych pism nasuwa wniosek, że o ile B. K. w odwołaniu od decyzji z dnia [...]r. wyraźnie wskazała datę [...]r., jako dzień w którym zgłosiła się do rejestracji, lecz została odesłana do uzupełnienia dokumentów i o ile istnieje podstawa do podzielenia stanowiska Wojewody, co do tego że z tą datą należało uznać skarżącą za osobę bezrobotną, o tyle całkowicie pozbawione oparcia w faktach jest żądanie skargi domagające się przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia [...]r. Należy mieć na uwadze, że Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania decyzji ostatecznej i w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy istniejącego na dzień wydania tej decyzji. W świetle zebranego w sprawie i utrwalonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego brak jest podstaw do przyjęcia, że decyzja Wojewody obarczona jest błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na błędnym ustaleniu daty [...]r. jako dnia zgłoszenia się przez stronę do rejestracji w charakterze bezrobotnego. W czasie [...]toku postępowania administracyjnego skarżąca ani razu nie wskazała dnia [...]r. jako daty zgłoszenia się do rejestracji, a zatem organ nie miał żadnej możliwości chociażby rozważenia takiej ewentualności, tym bardziej, że nie istniały dowody, choćby pośrednie, wskazujące na potrzebę czynienia ustaleń w tym kierunku. Data [...]r. pojawia się dopiero we wnioskach skargi i pozostaje w oderwaniu od materiałów postępowania administracyjnego, a zatem nie mogło to skutecznie prowadzić do poddania w wątpliwość stanowiska Wojewody w zakresie ustalenia prowadzącego do przyznania B. K. statusu bezrobotnego od dnia [...]r. Za zasadne uznać natomiast trzeba zarzuty skargi kwestionujące wysokość przyznanego zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. Ustalając, że zasiłek ten przysługuje B. K. w wysokości [...]% organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do tego, że strona dopiero [...]r. dostarczyła do organu zatrudnienia dodatkowe dokumenty dotyczące zatrudnienia dokumentujące okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...]lat, co uzasadniało zdaniem organów obu instancji przyznanie zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy dokonując takiej oceny dowodów wykazał się niekonsekwencją w rozumowaniu. Z jednej strony, wyłożył bowiem w sposób najdalej idący na korzyść strony wnioski nasuwające się po analizie materiału dowodowego związanego z okolicznościami wizyt strony w organie I instancji i finalnie ustalił dzień [...] r. jako datę rejestracji bezrobotnego w P.U.P, a z drugiej strony uchylił się od przeanalizowania twierdzeń strony, że posiadała już w tym dniu wszystkie niezbędne dokumenty do ustalenia okresu zatrudnienia wynoszącego [...]lat, co uprawniało ją do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r. w wysokości [...]%. Tak więc, organ nie wziął pod uwagę i nie rozważył twierdzeń strony, że również w dniu 2 czerwca 2008 r. kiedy to organ I instancji przyjmował od niej dokumenty, postępowanie prowadzono nieprofesjonalnie, co zaowocowało tym, że pracownik organu z pliku dokumentów jakie posiadała nie skserował wszystkich, a tylko te, które uznał za niezbędne. Twierdzeń tych Wojewoda nie skonfrontował z takimi faktami jak chwiejność stanowiska organu I instancji co do przyczyny nieuwzględnienia poszczególnych świadectw pracy, co ewidentnie przejawia się w porównaniu treści decyzji organu I instancji z dnia [...]r. na okoliczność przyczyn niezaliczenia do stażu pracy okresu pracy w "C." od [...]r. do [...]r. a zwłaszcza wskazanych dokumentów jakie strona powinna dostarczyć z treścią pisma jakie organ ten wysłał do strony w dniu [...]r. Nadto Wojewoda nie dostrzegł, że całość przedstawionej przez stronę dokumentacji dotyczącej zatrudnienia w Spółdzielni "C." wytworzona została przez likwidatora spółdzielni i pochodzi z [...]r., a zatem - jak trafnie podniosła to skarżąca – dokumentów tych nie musiała uzyskać dla potrzeb uzupełnienia dowodów na okoliczność posiadanego okresu zatrudnienia, bowiem były w jej posiadaniu od [...]. Nie dostrzegając tych okoliczności, organ II instancji pozbawił się również możliwości rozważenia jaki wpływ na ocenę wiarygodności twierdzeń strony na okoliczność posiadania i przedkładania – choć nieskutecznego – właściwego świadectwa pracy z wyżej wskazanej Spółdzielni, wywiera fakt dokonania przez organ I instancji takiego pokreślenia dokumentu obrazującego ustalone przez ten organ okresy zatrudnienia ( na podstawie przedłożonych przez stronę świadectw pracy), że zestawienie to stało się całkowicie nieczytelne, nie wiadomo co jest tekstem pierwotnym, co naniesioną poprawką, kto i kiedy poprawek tych dokonał. Biorąc pod uwagę ogół tych okoliczności Sąd doszedł do wniosku, że dokonana przez Wojewodę ocena materiału dowodowego na okoliczność udokumentowania przez stronę okresu zatrudnienia razi dowolnością ponieważ jest niepełna, a w zasadzie jest jej brak, gdyż za ocenę tę nie może być uznane odwołanie się do późniejszej decyzji organu I instancji. Innymi słowy, ocena materiału dowodowego w omawianym zakresie dotknięta jest naruszeniem art. 7, 77§ 1, 80, 107 § 3 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie można bowiem w realiach niniejszej sprawy, kiedy niezaprzeczalnie postępowanie organu I instancji było wadliwe, co miał na uwadze Wojewoda ustalając status skarżącej jako osoby bezrobotnej od [...]r. być tak dalece niekonsekwentnym i negować twierdzenia strony wskazujące na posiadanie już w momencie zgłoszenia się w kwietniu do rejestracji niezbędnych dokumentów, które nie zostały przyjęte, a w okresie powyższym były bezpodstawnie negowane bez dokonania analizy tych twierdzeń w zestawieniu z naprowadzanymi dokumentami i argumentami logicznymi. Wbrew stanowisku Wojewody, na przeszkodzie dokonania tej oceny nie stała (i nie stoi) decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Nr [...]przyznająca B. K. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w wysokości [...]zł., miesięcznie. Zauważyć należy, że wywołane wnioskami strony postępowanie administracyjne toczyło się w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organ I instancji swą pierwszą decyzję w tym przedmiocie wydał [...]r. przyznając status od [...]r. i zasiłek dla bezrobotnych od dnia [...]w wysokości [...]%. Strona od tej decyzji wniosła odwołanie kwestionując datę z jaką przyznane zostały status oraz zasiłek, a także wysokość tego zasiłku. Organ II instancji odwołanie rozpatrzył (uchylił decyzję) w dniu [...]r. Tymczasem Prezydent Miasta mimo wiedzy, że decyzja z dnia [...]r. nie jest ostateczna, wydał w dniu [...]r., a więc nim sprawę rozstrzygnął organ odwoławczy, decyzję przyznającą zasiłek dla bezrobotnych w wysokości [...]%. Wynika z tego, że Wojewoda czuje się związany na podstawie zasady trwałości decyzji administracyjnej, decyzją wydaną przez organ I instancji w sytuacji, gdy nie zostało zakończone ostateczne postępowanie administracyjne w przedmiocie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku. Tymczasem, w przekonaniu Sądu, taki stan rzeczy dawał Wojewodzie podstawę do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...]r. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 §1 pkt 2 kpa). Z całą pewnością wydanie przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...]r. nie mogło bowiem rozstrzygnąć za Wojewodę, jako organ odwoławczy, kwestii daty nabycia przez stronę uprawnioną do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości [...]%, skoro strona takiej wysokości zasiłku dochodziła już w swoim pierwszym odwołaniu. Z powyższych względów należało uznać, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób istotny, uzasadniający jej uchylenie. Rzeczą organu odwoławczego będzie ponownie rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wyżej przedstawionych zapatrywań Sądu co do wad w zakresie oceny dowodów prowadzących do wadliwych ustaleń i wyeliminowanie tych wad w tej części decyzji, która dotyczy kwestii daty z jaką powinien być przyznany stronie zasiłek dla bezrobotnych w wysokości [...]%. Wprawdzie, co do kwestii samego statusu bezrobotnego oraz daty jego przyznania i daty nabycia przez skarżącą prawa do zasiłku Sąd podzielił stanowisko Wojewody, jednakże rozważał czy uchylić zaskarżona decyzję tylko w części dotyczącej wysokości nabytego przez B. K. z dniem [...]r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych, czy decyzję tę uchylić w całości. W rezultacie doszedł Sąd do wniosku, że prawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego na zakwestionowaną okoliczność, wymaga kompleksowego rozważenia przez organ odwoławczy jego całokształtu we wzajemnym powiązaniu, zwłaszcza że decyzja dotyczy kwestii pozostających ze sobą w związku materialno-prawnym. Dlatego zaskarżona decyzja uchylona została w całości. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnić też trzeba, że w zaistniałych okolicznościach faktycznych (strona w późniejszym okresie podjęła zatrudnienie) Sąd nie dostrzegł podstaw prawnych uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.