II SA/Sz 1418/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Gminy Przelewice z dnia 16 września 2014 r. Nr XXXVIII/316/2014 w przedmiocie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży i w miejscu sprzedaży oraz zasad usytuowania miejsc sprzedaży, a także sprzedaży i podawania napojów alkoholowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 2 września 2015 r. W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] w przedmiocie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży i w miejscu sprzedaży oraz zasad usytuowania miejsc sprzedaży, a także sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2015 r. sąd wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wskazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania, w terminie 7dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym wyżej terminie skarżący nadesłał: - kserokopię wniosku z dnia 14 września 2015 r., skierowanego do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, o ponowne rozpatrzenie i zaopiniowanie jego wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, wraz z listą mieszkańców Przywodzia, którzy nie sprzeciwiają się sprzedaży napojów alkoholów w sklepie należącym do skarżącego, - kserokopię wniosku o wydanie kserokopii ww. wniosku z dnia 14 września 2015 r., - zdjęcia przedstawiające nieruchomość wraz ze sklepem należącym do skarżącego. Jednocześnie, skarżący wyjaśnił, że wielokrotnie podejmował próby uchylenia zaskarżonej uchwały, zaś na jego wniosek z dnia 14 września 2015 r. organ nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie, z przedłożonych sądowi dokumentów wynika, że W. K. nie wezwał Rady Gminy – przed złożeniem skargi do sądu – do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą. Za wezwanie, o którym mowa w art. 101 ww. ustawy, nie może bowiem być uznane pismo skarżącego z dnia 14 września 2015 r. z uwagi na to, że zostało ono wniesione już po złożeniu skargi. W tym stanie rzeczy uznać należy, że W. K. nie spełnił jednej z koniecznych przesłanek wniesienia skargi na podstawie art. 101 ww. ustawy, tj. – przed wniesieniem skargi – nie wezwał organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą. Tym samym uznać należało jego skargę za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w związku z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, orzekł jak w sentencji.