II SA/Sz 1433/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i T. K. na czynność Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie : Pismem z dnia 20 września 2013 r. B. K. i T. K. złożyli do Marszałka Województwa skargę na działanie urzędnika Urzędu Marszałkowskiego A. W.-B., która – w ich ocenie - w rażący sposób naruszyła przepisy prawa w ramach czynności podjętych w zakresu koordynacji świadczeń rodzinnych pomiędzy instytucją polską a niemiecką poprzez: poświadczenie nieprawdy w dokumencie międzynarodowym, błędną interpretację przepisów dotyczących świadczeń rodzinnych jak również wadliwego przetłumaczenia tychże błędnie zinterpretowanych przepisów na język niemiecki. W odpowiedzi na powyższą skargę, Marszałek Województwa wystosował do skarżących pismo z dnia [...] r. Nr [...] w którym to wyjaśnił kwestię zastosowania w przypadku skarżących obowiązujących przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Jednocześnie analizując pracę wskazanego powyżej urzędnika, organ ten dopatrzył się jedynie w piśmie informującym odpowiedni urząd niemiecki o przyznaniu w oparciu o ustawodawstwo polskie świadczeń rodzinnych, omyłki w podaniu nazwiska osoby uprawnionej, która to omyłka jednakże została sprostowana, zaś urzędnik pouczony o konieczności rzetelnego i dokładnego prowadzenia postępowań. Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. B. K. i T. K. wnieśli skargę na czynność Marszałka Województwa dotyczącą interpretacji przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, zawartą w piśmie z dnia 23 października 2013 r., stanowiącym odpowiedzi na skargę złożoną w sprawie przekazania informacji instytucjom zagranicznym w ramach koordynacji świadczeń rodzinnych. Skarżący zarzucając Marszałkowi dokonanie błędnej interpretacji przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz nieustosunkowanie się do zawartych w skardze wniosków, wnieśli o nakazanie organowi ponownego rozpatrzenia skargi i dokładnego, szczegółowego opisu pobieranych w Polsce świadczeń ze wskazaniem z jakiego tytułu są one przyznane oraz w jakiej wysokości, dla każdego ze świadczeń z osobna oraz nakazanie sporządzania pism administracyjnych w języku polskim. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 cyt. ustawy kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Marszałka Województwa polegająca na interpretacji przepisów prawa o świadczeniach rodzinnych, ujawniona w piśmie z dnia [...] r. Nr [...] . Powyższe pismo zostało wystosowane w odpowiedzi na złożoną przez skarżących w organie, skargę na działania pracownika Urzędu Marszałkowskiego, a więc skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Stosownie do wskazanego przepisu, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy. Wyjaśnienia wymaga, że wniesienie skargi na działalność organu administracji publicznej lub ich pracowników uruchamia samodzielne, jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, w którym nie rozstrzyga się konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Skarga powszechna stanowi odformalizowany środek ochrony różnych interesów jednostki i nie prowadzi do wydania aktu administracyjnego, ani dokonywania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z tych też względów czynności podejmowane przez organy administracji publicznej - niezależnie od formy – a odnoszące się do skarg wniesionych w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04, lex 837674, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 355/12, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1605/11, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 5 kwietnia 2006 r. sygn. akt III SA/Wr 148/06, postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl). W konsekwencji zaskarżenie sposobu załatwienia skargi powszechnej przez organ jest niedopuszczalne. Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że także zawartej w piśmie z dnia 23 października 2013 r. interpretacji przepisów prawa nie sposób zaliczyć do czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zaskarżeniu do sądu administracyjnemu podlega wyłącznie czynność o charakterze władczym, tj. rozstrzygająca o tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające bezpośrednio z przepisów prawa albo ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki np. czynność zameldowania, akty rejestracji itp. Nie podlega natomiast w ocenie sądu administracyjnego oderwana od konkretnych czynności władczych sama interpretacja prawa (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2005 r. sygn. akt IV SA/Wr 374/04, postanowienie dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem organ w niniejszej sprawie w powyższym piśmie nie rozstrzygnął o prawach czy obowiązkach skarżących, które wynikałyby z przepisów prawa, a jedynie zajął stanowisko co do sposobu rozumienia przepisów z zakresu koordynacji świadczeń rodzinnych. Samo udzielenie wyjaśnień i zajęcie stanowiska co do stanu prawnego nie stanowi rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie. Z tych powodów zaskarżona czynność Marszałka Województwa, nie może być uznana za akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić.