II SA/Sz 144/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności oraz stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie wydania prawa jazdy p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił wniosek W. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności oraz stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie wydania prawa jazdy. Z uzasadnienia niniejszego postanowienia wynika, iż wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uchylił wydaną w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. , w przedmiocie uchylenia swojej decyzji z dnia [...] r. , stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] dnia [...] r. w sprawie wydania W. W. prawa jazdy kat. oraz stwierdzenia nieważności ostatniego z wymienionych aktów. W związku ze wskazaniem wyroku Sądu, że w decyzji z dnia [...] r. zawarto błędne pouczenie, pełnomocnik W. W. w dniu r. wniósł do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Przedmiotowy wniosek Sąd odrzucił jako spóźniony, podnosząc, że skoro pełnomocnik skarżącego wiadomość o uchybieniu terminu powziął w dniu [...] r. w trakcie ogłaszania wyroku, to termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. W zażaleniu na ww. postanowienie W. W. wskazał, że siedmiodniowy termin winien być liczony od daty uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., który uprawomocnił się najwcześniej z dniem [...] ., a zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem [...] r. Nadto w ocenie skarżącego przyjęcie takiego stanowiska przez Sąd, oznacza, że strona obecna na publikacji wyroku ma siedem dni na sporządzenie skargi, natomiast strona nieobecna na publikacji termin siedmiodniowy winna liczyć od doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem, bez względu na to, czy jest on prawomocny, czy nie. Zdaniem skarżącego takie różnicowanie terminów dla strony obecnej i nieobecnej jest niedopuszczalne i winno być w każdym przypadku liczone od dnia uprawomocnienia się wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt I OZ 540/09 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd II instancji wskazał, że sąd I instancji nie dokonał właściwej oceny stanu faktycznego niniejszej sprawy , gdyż rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wziął pod uwagę w wystarczający sposób okoliczności niniejszej sprawy na tle art. 112 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uwzględniając wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia [...] r., Wojewódzki sąd Administracyjny w[...] , ponownie dokonał oceny złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( § 4). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. W jego uzasadnieniu Sąd wskazał, że ww. decyzja wydana w trybie autokontroli nie mogła być przedmiotem skargi do sądu, lecz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] r. , nr [...] . Mając na uwadze fakt błędnego pouczenia strony w ww. decyzji o przysługującym środku zaskarżenia oraz treść art. 112 K.p.a. zgodnie z którym błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, w dniu [...] r. Sąd ogłaszając wyrok poinformował obecnego pełnomocnika o możliwości wniesienia w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W dniu r. W. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Przechodząc do oceny ww. wniosku w pierwszej kolejności Sąd jest zobowiązany zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 P.p.s.a. terminie. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z orzecznictwem sądowym, w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego wskazany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, biegnie od momentu, kiedy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminu i mógł dokonać stosownej czynności procesowej. Na gruncie rozpoznawanej sprawy moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do posiedzenia sądowego z dnia [...] r. , kiedy obecny pełnomocnik, został w ustnym uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia poinformowany, o błędnym pouczeniu zawartym w decyzji organu z dnia [...] r. oraz o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Moment powzięcia wiadomości został zatem już przesądzony i nie sposób zgodzić się dywagacjami pełnomocnika w tym zakresie. Sąd nie podziela poglądów pełnomocnika skarżącego, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od stwierdzenia prawomocności, czy też od dnia doręczenia uzasadnienia. Należy wskazać, iż zwrot "od czasu ustania przyczyny" ma charakter obiektywny, nie musi być utożsamiany z subiektywnym przekonaniem strony. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego powziął wiadomość o uchybieniu terminu w dniu 17 grudnia 2008 r., natomiast uzasadnienie wyroku, czy też stwierdzenie jego prawomocności nie przesądza o ustaniu przyczyny powodującej uchybienie terminu. Zdaniem Sądu w chwili uzyskania informacji o uchybieniu terminu pełnomocnik skarżącego – jako profesjonalista dysponujący z racji wykonywanego zawodu fachową wiedzą prawniczą – powinien podjąć stosowne działania i wystąpić w przewidzianym terminie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Stosowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien zostać złożony najpóźniej w dniu [...] r. Tymczasem został on nadany razem ze skargą w dniu [...] r. Z uwagi na powyższe na mocy art. 87 § 1 P.p.s.a. podlega on odrzuceniu, o czym postanowiono w sentencji.