II SA/Sz 149/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 1011/12 oraz wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2. pozostawić bez rozpoznania wniosek o prawo pomocy. J.C. w piśmie z dnia [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 1011/12. W skardze zawarł wniosek o ustanowienie adwokata. Zarządzeniem Sądu z dnia [...] J.C. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego, poprzez: - wskazanie orzeczenia, którego dotyczy skarga o wznowienie, - podanie ustawowej podstawy wznowienia, na której opiera swoje żądanie, określonej w art. 271-274 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jej uzasadnienia, - podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, o którym mowa w art. 277 ww. ustawy, do wniesienia przedmiotowej skargi. Wraz z wezwaniem skarżący został pouczony, że nieuzupełnienie powyższych braków formalnych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Opisane wezwanie Sądu doręczono skarżącemu w dniu [...]. W piśmie z dnia [...] (data nadania [...]) J.C. wskazał, iż podstawą wznowienia postępowania w tej sprawie jest to, że Sąd celowo ukrywa i tuszuje bezprawny i fałszywy dokument w postaci pisma geodety z dnia [...] oraz celowo pomija pisma i dowody pokrzywdzonego w tym zakresie. Natomiast w piśmie z dnia [...] J.C. wniósł o rozpoznanie jego pisma z dnia [...] sygn. akt II SAB/Sz 149/15 oraz podtrzymał wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Sądu z dnia [...] skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie wniosku na właściwym urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Opisane wezwanie Sądu doręczono skarżącemu w dniu [...]. W zakreślonym terminie, ani dotychczas skarżący nie nadesłał uzupełnionego formularza PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 P.p.s.a.). Podane wymogi skargi są niezbędne do zakreślenia przedmiotu postępowania, a ich niedochowanie stanowi brak formalny skargi. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 oraz art. 57 § 1 w zw. z art. 276 P.p.s.a.). W przypadku, gdy skarżący nie uzupełni stwierdzonych braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy odrzuci skargę. W niniejszej sprawie Sąd zobowiązał J.C. do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego przez: - wskazanie orzeczenia, którego dotyczy skarga o wznowienie, - podanie ustawowej podstawy wznowienia, na której opiera swoje żądanie, określonej w art. 271-274 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jej uzasadnienia, - podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, o którym mowa w art. 277 ww. ustawy, do wniesienia przedmiotowej skargi. Jak wynika z akt sprawy skarżący w piśmie z dnia [...] wskazał, iż podstawą wznowienia postępowania w tej sprawie jest to, że Sąd celowo ukrywa i tuszuje bezprawny i fałszywy dokument w postaci pisma geodety z dnia [...] oraz celowo pomija pisma i dowody pokrzywdzonego w tym zakresie. Mając na uwadze zakres wezwania, zawarty w zarządzeniu z dnia [...], należy stwierdzić, iż skarżący poza wskazaniem przesłanki wznowienia postępowania sądowego, w pozostałym zakresie zobowiązania Sądu w wyznaczonym terminie ani do dnia dzisiejszego, nie wykonał. Skoro skarżący nie wykonał powyższego zobowiązania Sądu, jego skarga o wznowienie postępowania nie może zostać uznana za wniesioną skutecznie, gdyż obarczona jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej właściwego biegu. Uznać zatem należało, że wznowienie postępowania jest w tej sprawie niedopuszczalne i dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 w związku z art. 276 P.p.s.a. skargę odrzucił, o czym postanowił w pkt 1 sentencji. Odnosząc się natomiast do złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, że w myśl art. 252 § 1 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek ten składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (§ 2). Postępowanie sądowe, a więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku w tym przedmiocie od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie (por. postanowienie NSA z dnia 1 września 2011 r. , sygn. akt I OZ 624/11, opubl. w Lex nr 1068633). Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zgodnie z wymogami art. 252 § 2 P.p.s.a., stanowi brak formalny wniosku, podlegający uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia wniosku wraz z dołączonym formularzem PPF, doręczona została skarżącemu w dniu 9 marca 2015 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął w dniu 16 marca 2015 r., jednakże skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas nie nadesłał wypełnionego formularza PPF. Skutki prawne niezłożenia, nieuzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu reguluje art. 257 P.p.s.a., który wskazuje, że w takim przypadku przedmiotowy wniosek pozostawia się bez rozpoznania. W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarządził o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.