II SA/Sz 154/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. i A. T. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z.T. i A.T. pismem z dnia [...] r. wnieśli, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Wojewody z dnia [....], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Kulturalnego Centrum Gminy i Miasta [...] na terenie działki nr [...]. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 154/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 532/12. Pismem z dnia [...] r. Z.T. i A.T., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, polegające na wybudowaniu budynku w odległości zakwestionowanej przez skarżących w niniejszym postępowaniu. Skarżący podkreślili, że zaskarżonej decyzji zarzucają przede wszystkim, że zezwala na posadowienie budynku w zbyt bliskiej odległości od ich posesji, co spowoduje jej zacienianie. Na podstawie zaskarżonej decyzji prowadzone są prace budowlane. Jeśli dojdzie do ich ukończenia przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, rozstrzygnięcie nie będzie miało znaczenia dla skarżących, bo budynek będzie już posadowiony, tym bardziej, że postępowanie w niniejszej sprawie jest już zawieszone. W ocenie skarżących, budowa obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że decyzja o pozwoleniu na budowę może okazać się wadliwa. Do wniosku skarżący załączyli fotografie obrazujące postęp prac budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez groźbę wystąpienia szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), należy rozumieć taką stratę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Omawiana instytucja ma więc na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody, zanim dojdzie do kontroli przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie przemawia za jego uwzględnieniem, gdyż argumenty podniesione przez skarżących sprowadzają się głównie do podważenia prawidłowości zaskarżonej decyzji. Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. Możliwość uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wstrzymania wykonania danego rozstrzygnięcia. Przesłankami uzasadniającymi zawieszenie skutku prawnego ostatecznej decyzji administracyjnej mogą być wyłącznie: wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając w tym kontekście rozpatrywany wniosek nie można uznać, iż wybudowanie budynku w odległości kwestionowanej przez skarżących i istniejącą w związku z tym groźbą zacienienia ich posesji, stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II OZ 426/13 dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Wskazywane przez skarżących potencjalne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody przez wybudowanie obiektu, przed rozpoznaniem skargi, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Realizacja każdej decyzji o pozwoleniu na budowę zmienia istniejący stan rzeczy i może powodować trudne do odwrócenia skutki faktyczne i prawne. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnieśli jednak zarzuty dotyczące jej prawidłowości, a nie argumenty przemawiające za jej wstrzymaniem. W przedmiotowej sprawie inwestor dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Jeśli decyduje się on na rozpoczęcie robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi na tą decyzję, to istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, ale nie po stronie skarżących, lecz inwestora. W razie bowiem wydania wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Wówczas to inwestora obciążać będą dodatkowe koszty przy ewentualnym rozebraniu przedmiotowej inwestycji. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia rozpatrywanego wniosku, i orzekł jak w sentencji postanowienia.