II SA/Sz 16/14

P O S T A N O W I E N I Dnia 10 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Spółki A. na uchwałę Rady Gminy Przelewice nr XXVI/214/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Przelewice w miejscowości Przelewice postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Spółka A. pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy Przelewice nr XXVI/214/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie przystąpienia do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Przelewice w miejscowości Przelewice, obejmującego działki o numerach ewidencyjnych [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Uzasadniając złożony wniosek Spółka A. wskazała, że z chwilą podjęcia uchwały Rady Gminy Przelewice została pozbawiona możliwości korzystania z nieruchomości, które są w jej użytkowaniu (nr [...), a co za tym idzie – prowadzenia działalności gospodarczej, co w konsekwencji powoduje ogromne straty finansowe związane z rozpoczęciem i charakterem planowanej inwestycji. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały do czasu rozpoznania skargi, zdaniem skarżącej, zapobiegnie wyrządzeniu znacznej szkody w imieniu Spółki A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażany jest pogląd, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W każdym przypadku należy więc rozważyć, jaki charakter ma zaskarżony akt lub czynność. Przedmiotem skargi, wniesionej w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), jest uchwała rady gminy o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ) w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała ta stanowi podstawę prawną do podjęcia przez organ wykonawczy gminy szeregu czynności proceduralnych wymienionych w art. 17 ustawy, zmierzających do sporządzenia projektu planu i przedstawienia go radzie gminy do uchwalenia. Wyjaśnić należy, że uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego jest aktem wewnętrznym gminy o charakterze formalnym, który wszczyna procedurę uchwalenia planu, skierowanym wyłącznie do organu wykonawczego gminy. Jest zatem pierwszym, wstępnym etapem w procedurze planistycznej. Wyłącznym przedmiotem uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego jest określenie granic obszaru objętego planem. Ponadto uchwała taka nie kształtuje praw i obowiązków żadnych innych podmiotów, w szczególności nie wpływa na sytuację prawną właścicieli nieruchomości znajdujących się na terenie danej gminy lub gmin sąsiednich. Takie skutki o charakterze materialnoprawnym wywiera dopiero miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości (art. 6 ust. 1 ustawy). Wobec powyższego, wniosek Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały rozpoznać należy pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., a więc zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym kontekście wskazać trzeba, że zaskarżona uchwała Rady Gminy Przelewice z dnia 21 maja 2013 r. nr XXVI/214/2013 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy w żaden sposób nie kształtuje sytuacji prawnej skarżącej Spółki A., w tym jej prawa własności, nie nakłada na nią żadnych obowiązków. Uchwała ta jako akt jedynie inicjujący procedurę planistyczną nie wywołuje żadnych skutków prawnych w stosunku do podmiotów innych niż gmina, a więc nie może powodować niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody w majątku skarżącej, ani trudnych do odwrócenia skutków Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.