II SA/Sz 174/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę. Prezydent Miasta Koszalina, działając na podstawie art. 104 k.p.a., art. 61 ust. 1 pkt 2, art. 61 ust. 2d, art. 107 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283; dalej "u.p.s.") wydał w dniu 24 października 2024 r. decyzję nr OSN.5120.101.2023.193797, w której ustalił M. D. (dalej "skarżący") opłatę za pobyt jego ojca - J. D. w Domu Pomocy Społecznej "Z. T." w K.: 1. od 13 do 30 listopada 2023 r. w wysokości [...] zł, 2. od grudnia 2023 r. do lutego 2024 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, 3. od marca 2024 r. do maja 2024 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, 4. w czerwcu 2024 r. w wysokości [...] zł, 5. od lipca 2024 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Organ I instancji podał, że decyzją nr 2/7097/2023 z dnia 8 listopada 2023 r. orzeczono o umieszczeniu ojca skarżącego w Domu Pomocy Społecznej "Z. T." w K. (dalej "DPS"). Ojciec skarżącego przebywa w DPS od dnia 13 listopada 2023 r. Zarządzeniem nr 765/2512/23 Prezydenta Miasta Koszalin z dnia 17 lutego 2023 r. został ustalony średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w DPS w 2023 r. na kwotę 6.612,24 zł (z mocą obowiązującą do dnia 29 lutego 2024 r.). Od dnia 1 marca 2024 r. na podstawie zarządzenia nr 933/3199/24 Prezydenta Miasta Koszalin z dnia 14 lutego 2024 r. średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w DPS w 2024 r. wynosi 7.274,94 zł. Organ I instancji przytoczył treść art. 61 ust. 1 u.p.s. i wskazał, że zgodnie z decyzją nr 3/7161/2023 z dnia 14 listopada 2023 r., zmienioną decyzją nr 4/3670/2024 z dnia 4 czerwca 2024 r., ojciec skarżącego wnosi opłatę za pobyt w DPS w wysokości 70% swojego dochodu, przy czym kwota ta nie stanowi pełnej miesięcznej odpłatności za pobyt mieszkańca w DPS w 2023 r. i w 2024 r. Organ I instancji podał, że reguła kolejności, określona w art. 61 ust. 1 u.p.s. oznacza, że w sytuacji, gdy osoba umieszczona w DPS nie jest w stanie w całości ponieść kosztu utrzymania mieszkańca w danej placówce, obowiązek wnoszenia opłat do 100% kosztu DPS spoczywa w kolejności na małżonku, w dalszej kolejności na zstępnych, następnie na wstępnych, a na końcu na gminie, z której osoba ta została skierowana do placówki. Wyliczenie opłat wnoszonych przez osoby zobowiązane za pobyt członka rodziny w DPS uzależnione jest od dochodu oraz możliwości osoby zobowiązanej. Organ I instancji ustalił krąg zstępnych ojca skarżącego i do nich wystosował pisma informujące o przepisach u.p.s., dotyczących ponoszenia odpłatności za pobyt członka rodziny w DPS oraz o konieczności przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, celem ustalenia możliwości wnoszenia opłat za pobyt mieszkańca DPS. Wyliczenia odpłatności pozostałych osób zobowiązanych zawarto w decyzji. Organ I instancji przeprowadził w dniu 5 grudnia 2023 r. rodzinny wywiad środowiskowy, z którego wynikało, że skarżący prowadził wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dorosłą córką. W oświadczeniu majątkowym skarżący podał, że posiada dwa mieszkania (w K. 43 m˛ i w B. 26 m˛) oraz dom - współwłasność małżeńska - o powierzchni ok. 265 m˛. Jest on właścicielem samochodu osobowego o wartości [...] zł. Żona skarżącego posiada samochód osobowy o wartości [...] zł. Skarżący nie wykazał żadnych oszczędności. Córka skarżącego nie pracuje i jest na utrzymaniu rodziców. Na dochód rodziny skarżącego składało się: wynagrodzenia za pracę skarżącego ([...] zł), wynagrodzenie żony skarżącego ([...] zł) oraz 1/12 pożyczki gotówkowej, zaciągniętej w dniu 29 grudnia 2022 r. ([...] zł : 12 m-cy = [...] zł), w łącznej wysokości [...] zł (dochód za miesiąc poprzedzający wywiad, tj. listopad 2023 r.). Stałe miesięczne koszty utrzymania rodziny skarżącego w gospodarstwie domowym wyniosły: w listopadzie 2023 r. [...] zł, w październiku 2023 r. [...] zł, w tym: czynsz za trzy mieszkania, gaz, energia, wywóz śmieci, podatek od nieruchomości, woda, ubezpieczenie obowiązkowe za nieruchomość, ubezpieczenie na życie od kredytów hipotecznych, OC samochodów, koszty dojazdu samochodem do pracy. W trakcie wywiadu środowiskowego skarżący zadeklarował kwotę [...]zł tytułem ponoszenia odpłatności za pobyt ojca w DPS. W miesiącu poprzedzającym wywiad, tj. w listopadzie 2023 r. dochód skarżącego w przeliczeniu na członka rodziny wyniósł [...] zł ([...] zł : 3) i przekraczał 300% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2 lit.b u.p.s. (tj. [...] zł) o kwotę [...]zł ([...] zł - [...] zł). W związku z koniecznością ustalenia skarżącemu odpłatności od dnia przybycia jego ojca do DPS, tj. od 13 listopada 2023 r., zbadano dochód rodziny skarżącego w miesiącu październiku 2023 r. W miesiącu w październiku 2023 r. dochód w przeliczeniu na członka rodziny skarżącego wyniósł [...] zł (wynagrodzenie skarżącego za pracę [...] zł + wynagrodzenie żony skarżącego [...] zł oraz [...] pożyczki gotówkowej, zaciągniętej w dniu 29 grudnia 2022 r. [...] zł = łącznie [...] zł: 3) i przekraczał 300% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2b u.p.s. (tj. [...] zł) o kwotę [...]zł (7.294,25 zł - [...] zł). Natomiast od grudnia 2023 r. w skład dochodu rodziny skarżącego nie wchodzi już kwota [...]/12 dochodu jednorazowego, tj. [...] zł. W grudniu 2023 r. dochód rodziny skarżącego obejmował wynagrodzenie za pracę skarżącego (3.986,49 zł) oraz wynagrodzenie żony skarżącego [...] zł) i wynosił łącznie [...] zł, co stanowiło kwotę [...]zł na członka rodziny ([...] : 3). W grudniu 2023 r. dochód skarżącego przekraczał 300% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2b u.p.s. (tj. [...] zł) o kwotę [...]zł (5.831,19 zł - [...] zł). Organ I instancji przytoczył treść art. 103 ust. 2 u.p.s. i wskazał, że w dniu 7 lutego 2024 r. została do skarżącego wysłana umowa o ponoszeniu odpłatności za pobyt ojca skarżącego w DPS od dnia przyjęcia do ww. do placówki, tj. od dnia 13 listopada 2023 r. Organ I instancji wyjaśnił skarżącemu zasady ustalenia opłat za pobyt członka rodziny w DPS wraz z wyliczeniem kwot dla pozostałych osób zobowiązanych. Skarżący został też pouczony, że w przypadku odmowy podpisania umowy, odpłatność za pobyt ojca w DPS ustala się decyzją administracyjną (podstawa prawna: art. 61 ust. 2d u.p.s.). Skarżący nie podpisał umowy i organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia skarżącemu opłaty za pobyt jego ojca w DPS. Organ I instancji wydał w dniu 27 marca 2024 r. decyzję nr [...]/2024, w której ustalił skarżącemu opłatę za pobyt jego ojca w DPS w wysokościach: od 13 do 30 listopada 2023 r. [...] zł, od grudnia 2023 r. do lutego 2024 r. [...] zł miesięcznie, od marca 2024 r. [...] zł miesięcznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie, po rozpoznaniu odwołania skarżącego wydało w dniu 27 sierpnia 2024 r. decyzję nr SKO.4110.800.2024, w której uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Organ I instancji dokonał ponownej analizy zebranego materiału dowodowego. Organ przytoczył treść 8 ust. 3 u.p.s. i wskazał, że pomniejszenia dochodu stanowią zamknięty katalog. Są to: miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach oraz kwota alimentów bieżących świadczonych na rzecz innych osób. Podstawą do wyliczenia wynagrodzenia za pracę skarżącego i jego żony, osiągniętego w październiku i listopadzie 2023 r., były zaświadczenia wystawione przez ich pracodawców. Organ I instancji wskazał, że udzielona skarżącemu w dniu 29 grudnia 2022 r. pożyczka gotówkowa w wysokości [...] zł jest dochodem w rozumieniu przepisów u.p.s. Dochody rodziny w październiku 2023 r. wynoszą [...] zł. Jedną składową dochodu rodziny jest wynagrodzenie za pracę żony skarżącego w wysokości [...] zł. Źródłem jej dochodu jest umowa o pracę (kontrakt menedżerski). Żona skarżącego pracuje w Banku [...] SA w B.. Drugą składową dochodu jest wynagrodzenie skarżącego za pracę [...] zł. Źródłem dochodu jest umowa o pracę z tytułu zatrudnienia w firmie "N. G." w K.. Dochód w tym miesiącu był wyższy niż zazwyczaj, ponieważ skarżący otrzymał nagrodę roczną, która została wypłacona w całości w październiku 2024 r. Zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy zaświadczeniem z dnia 30 listopada 2023 r., wystawionym przez pracodawcę skarżącego, nagroda roczna wyniosła brutto [...] zł, a obowiązkowe odliczenia - o których mowa w art. 8 ust. 4 u.p.s., tj. podatek dochodowy, koszty przychodu, składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne - zostały odliczone przez pracodawcę od łącznej kwoty brutto [...] zł, zawierającej ww. nagrodę roczną i miesięczne wynagrodzenie. Łączna kwota netto, zgodnie z zaświadczeniem wyniosła [...] zł. Do dochodu rodziny należało wliczyć także kredyt gotówkowy udzielony 29 grudnia 2022 r. w wysokości [...] zł, który jako dochód jednorazowy na podstawie art. 8 ust. 11 u.p.s. podzielony w równych częściach na 12 miesięcy [...] zł : 12) i w kwocie [...]zł został doliczony do dochodu rodziny. W dniu 8 października 2024 r. skarżący złożył pismo, w którym powołał się na treść odpowiedzi sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 marca 2010 r. W październiku 2023 r. dochód skarżącego w przeliczeniu na członka rodziny wyniósł [...] zł, wynagrodzenie skarżącego za pracę [...] zł + wynagrodzenie żony skarżącego [...] zł oraz [...] pożyczki gotówkowej [...] zł = łącznie [...] zł: 3) i przekraczał 300% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2b) u.p.s. (tj. [...] zł) o kwotę [...]zł (7.294,25 zł - [...] zł) na członka rodziny. W październiku 2023 r. skarżący wykazał obciążenia finansowe rodziny na kwotę [...]zł (kredyt mieszkaniowy, kredyt hipoteczny, kredyt gotówkowy, energia, gaz, śmieci, dojazdy, czynsz nr 1, ubezpieczenie PZU polisa nr 1, ubezpieczenie PZU polisa nr 2, ubezpieczenie Allianz polisa nr 1, ubezpieczenie Allianz polisa nr 2, czynsz nr 2). Wobec powyższych wyliczeń, biorąc pod uwagę wszystkie zgłoszone przez skarżącego wydatki i odliczając je od październikowego dochodu rodziny ([...] zł - [...] zł), pozostaje miesięcznie kwota [...]zł, tj. na osobę w rodzinie [...] zł ([...] zł: 3). Dochody rodziny w listopadzie 2023 r. wynoszą [...] zł. Jedną składową dochodu rodziny jest wynagrodzenie za pracę żony skarżącego - [...] zł. Dochód w tym miesiącu był wyższy niż zazwyczaj, ponieważ żona skarżącego otrzymała bonus kwartalny, który został wypłacony w całości w listopadzie 2024 r. Zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy zaświadczeniem z dnia 6 grudnia 2023 r., wystawionym przez pracodawcę żony skarżącego, nagroda kwartalna wyniosła brutto [...] zł, a obowiązkowe odliczenia, o których mowa w art. 8 ust. 4 u.p.s., tj. podatek dochodowy, koszty przychodu, składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne - zostały odliczone przez pracodawcę od łącznej kwoty przychodu [...] zł, zawierającej ww. nagrodę kwartalną i miesięczne wynagrodzenie. Łączna kwota netto, zgodnie z zaświadczeniem wyniosła [...] zł. Drugą składową dochodu jest wynagrodzenie skarżącego za pracę [...] zł. Do dochodu rodziny należało wliczyć także kredyt gotówkowy udzielony 29 grudnia 2022 r. w wysokości [...] zł, który jako dochód jednorazowy - na podstawie art. 8 ust. 11 u.p.s. - podzielony w równych częściach na 12 miesięcy ([...] zł: 12) i w kwocie [...]zł został doliczony do dochodu rodziny. W listopadzie 2023 r. dochód skarżącego w przeliczeniu na członka rodziny wyniósł [...] zł (wynagrodzenie skarżącego za pracę [...] zł + wynagrodzenie żony skarżącego [...] zł oraz [...] pożyczki gotówkowej [...] zł = łącznie [...] zł: 3) i przekraczał 300% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2b u.p.s. (tj. [...] zł) o kwotę [...]zł ([...] zł - [...] zł) na członka rodziny. W listopadzie 2023 r. skarżący wykazał wydatki rodziny na kwotę [...]zł (kredyt mieszkaniowy, kredyt hipoteczny, kredyt gotówkowy, energia, dojazdy, ubezpieczenie Allianz polisa nr 1, ubezpieczenie PZU, ubezpieczenie Allianz polisa nr 2, ubezpieczenie Allianz polisa nr 3). Wobec powyższych wyliczeń, biorąc pod uwagę wszystkie zgłoszone przez skarżącego wydatki i odliczając je od listopadowego dochodu rodziny ([...] zł - [...] zł), pozostaje miesięcznie kwota [...]zł, tj. na osobę w rodzinie [...] zł ([...] zł: 3). Z uwagi na fakt, że dochód jednorazowy został wypłacony w grudniu 2022 r., wchodził w skład dochodu rodziny w miesiącu październiku i listopadzie 2023 r. W grudniu 2023 r. dochód w przeliczeniu na członka rodziny wyniósł [...] zł (wynagrodzenie skarżącego za pracę [...] zł + wynagrodzenie żony skarżącego [...] zł = łącznie [...] zł : 3) i przekraczał 300% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2b u.p.s. (tj. [...] zł) o kwotę [...]zł ([...] zł - [...] zł) na członka rodziny. Organ I instancji wskazał, że dąży do zaspokojenia odpłatności za pobyt mieszkańców DPS w kolejności opisanej w art. 61 ust. 1 u.p.s., tj. zstępnych przed Gminą. Organ I instancji podał, że w ramach jego działań jest dbałość o finanse publiczne, w tym - dążenie do pozyskania odpłatności osób zobowiązanych adekwatnej do ich dochodów, zasobów finansowych oraz możliwości. Organ I instancji podał, że po ponownej analizie dochodów i wydatków podtrzymał odpłatność w wysokościach wyliczonych decyzji nr 1/2399/2024 z dnia 27 marca 2024 r. Organ I instancji przeprowadził rozeznanie alimentacyjne z pozostałymi zstępnymi. Są to: dwaj synowie (w tym skarżący), córka oraz trójka wnuków (dwóch wnuków - w tym córka skarżącego - prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami). Na podstawie przeprowadzonych wywiadów środowiskowych z zobowiązanymi podpisano jedną umowę na ponoszenie opłat za pobyt ojca skarżącego w DPS. W pozostałych przypadkach postępowania administracyjne są w toku oraz - na dzień wydania niniejszej decyzji - nie zakończyły się prawomocnymi rozstrzygnięciami. Organ I instancji podał, że dane tych osób (jako osób fizycznych) są chronione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. i nie znajdują się w aktach niniejszej sprawy. Natomiast w aktach niniejszej sprawy znajdują się trzy pisma (z 5 stycznia 2024 r., z 1 marca 2024 r. oraz z 4 czerwca 2024 r.), kierowane przez organ, zawierające informacje o opłacie za pobyt ojca skarżącego ponoszonej przez Gminę Miasto Koszalin oraz o opłacie jednej z osób- zobowiązanych, która na podstawie zawartej z organem umowy (mimo nieprzekroczenia 300% kryterium dochodowego), wnosi opłatę za pobyt ojca skarżącego w DPS. Organ I instancji podał, że ustalona odpłatność została wyliczona w powiązaniu z opłatami pozostałych zstępnych i w każdym miesiącu jest niższa, niż kwota przekroczenia przez skarżącego 300% kryterium dochodowego na członka rodziny, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2b) u.p.s. W tym miejscu należy wskazać, iż zwolnienie którejkolwiek osoby zobowiązanej z wnoszenia opłat za pobyt ojca skarżącego w DPS, nie zwiększa kwoty odpłatności wnoszonej przez pozostałe osoby zobowiązane (art. 103 ust. 3 u.p.s.). Zdaniem organu I instancji, po uiszczeniu opłaty za pobyt ojca skarżącego w DPS w wysokościach wskazanych w niniejszej decyzji oraz po odliczeniu koniecznych wykazanych wyżej wydatków, rodzinie pozostanie do dyspozycji wystarczająca kwota do zachowania płynności finansowej. Organ I instancji podał, że wyliczenia odpłatności, w powiązaniu ze zstępnymi w poszczególnych miesiącach zostały uwzględnione w tabeli, zawartej w decyzji. Według organu I instancji, biorąc pod uwagę wszystkie zgłoszone przez skarżącego stałe wydatki i odliczając je od październikowego dochodu rodziny oraz odliczając należność za DPS ([...] zł - [...] zł - [...] zł), do dyspozycji rodziny pozostaje miesięcznie kwota [...]zł. Po odliczeniu wszystkich zgłoszonych przez skarżącego wydatków od listopadowego dochodu rodziny oraz odliczeniu należności za PPS ([...] zł - [...] zł - [...] zł), do dyspozycji rodziny pozostaje miesięcznie kwota [...]zł. Według organu I instancji, biorąc pod uwagę wszystkie zgłoszone przez skarżącego wydatki i odliczając je od grudniowego dochodu rodziny oraz odliczając należność za DPS ([...] zł - [...] zł - [...] z), do dyspozycji rodziny pozostaje miesięcznie kwota [...]zł. Organ I instancji podał, że w kolejnych miesiącach kwoty ustalonych miesięcznych opłat za DPS są wyższe, ale nawet po odliczeniu najwyższej ustalonej miesięcznej odpłatności za DPS ([...] zł) od najniższego dochodu za grudzień ([...] zł) i odliczeniu wszystkich zgłoszonych kosztów stałych ([...] zł) do dyspozycji rodziny skarżącego pozostaje kwota [...]zł. W ocenie organu I instancji, w każdym miesiącu kwota, która pozostaje rodzinie skarżącego po ustalonej odpłatności za DPS, wystarcza do zachowania płynności finansowej i nie powoduje, że skarżący popadnie w niedostatek bądź będzie zmuszony korzystać z pomocy społecznej lub finansowej państwa. W związku z powyższym, organ I instancji na podstawie art. 61 ust. 2d u.p.s. uznał, że skarżący posiada możliwość realizacji odpłatności za pobyt jego ojca w DPS. Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji, w którym m.in. zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania związanych z niewłaściwą oceną zebranego materiału dowodowego, która miała wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy wydał w dniu 23 stycznia 2025 r. decyzję nr SKO.4110.2315.2024, w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przytoczył treść art. 60 ust. 1 i ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 i ust. 2 , art. 61 ust. 2d, art. 61 ust. 2e, art. 61 ust. 2f, art. 103 ust. 2, art. 8 ust. 3 u.p.s. Organ odwoławczy podał, że w przypadku, gdy mieszkaniec DPS nie jest w stanie uiścić opłat, to obciążają one kolejno małżonka, zstępnych, wstępnych oraz gminę, z której osoba została skierowana do DPS. Wysokość obciążenia tych osób nie jest jednolita, zależy od sytuacji dochodowej zobowiązanych. Realne obciążenie takiej osoby jest zależne od tego, o ile jej dochód przekracza kwotę 300% kryterium dochodowego określonego przepisami u.p.s. Opłata bowiem nie może być wyższa od tej nadwyżki. Przy czym kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego. Z powyższego wynika, że zobowiązanie nie istnieje gdy dochód jest niższy od 300% przedmiotowego kryterium dochodowego. Odpłatność za pobyt najbliższego członka rodziny w DPS ma charakter obiektywny, warunkowany jedynie stopniem pokrewieństwa i statusem materialnym. Organ odwoławczy wskazał, że ustalenie odpłatności wobec skarżącego za pobyt ojca w DPS nastąpiło w okolicznościach przewidzianych w art. 61 ust. 2d u.p.s., gdyż skarżący odmówił zawarcia umowy i ponoszenia opłaty zaproponowanej przez organ, wyrażając zgodę jedynie na partycypowanie w kosztach pobytu ojca w DPS w wysokości 500 zł miesięcznie. Organ odwoławczy podał, że organ I instancji dokonał weryfikacji dochodu rodziny skarżącego i ustalił wysokość opłaty za pobyt ojca w DPS, biorąc pod uwagę ile wynosi różnica między kwotą miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie, a 300% ustawowego kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Z dokumentów zebranych w sprawie, a obrazujących sytuację rodzinną i finansową skarżącego wynika, iż rodzina strony składa się z trzech osób: żony, córki oraz skarżącego. Małżonka skarżącego uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę, podobnie jak skarżący. Córka skarżącego nie uzyskuje dochodów. Organ odwoławczy podał, że organ I instancji dokonał dokładnych wyliczeń, wskazując mechanizm wyliczeń, jak i składniki dochodu, ich źródła oraz wysokość. Za okres bazowy słusznie przyjęto październik 2023 r., tj. miesiąc poprzedzający miesiąc, w którym ojciec skarżącego został umieszczony w DPS. W październiku 2023 r. wynagrodzenie za pracę skarżącego wyniosło [...] zł, wynagrodzenie jego żony [...] zł. Do dochodu wliczono [...] zaciągniętej pożyczki gotówkowej, tj. kwotę [...]zł. Organ odwoławczy podał, że ustawodawca, uzależniając w art. 61 ust. 2 pkt 2 u.p.s. wysokość opłaty wnoszonej przez małżonka, zstępnych, bądź wstępnych mieszkańca domu pomocy społecznej od kryterium dochodowego, nie zawarł w ustawie jakichkolwiek szczególnych przepisów dotyczących metod obliczania dochodu tych osób, co powoduje, iż także w stosunku do nich znajdzie zastosowanie art. 8 ust. 3 u.p.s. stanowiący, iż za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 8 ust. 4 u.p.s., który wymienia źródła kwot, które nie wlicza się do dochodu ustalonego zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. i wskazał, że zarzut skarżącego o niesłusznie wliczonej do dochodu kwocie pożyczki był niezasadny. Również przywołane przez skarżącego stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 marca 2010 r. jest od wielu lat nieaktualne. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo przeanalizował sytuację finansową skarżącego. Organ odwoławczy odniósł się również do zarzutu dzielenia poszczególnych rodzajów dochodu na 12 części i podał, że zgodnie z art. 8 ust. 11 u.p.s., w przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub w okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty: 1) kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, w przypadku osoby samotnie gospodarującej, 2) kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie - kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony. W myśl art. 8 ust. 12 u.p.s., w przypadku uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód. Według organu odwoławczego, prawidłowo zatem organ I instancji dokonał wliczenia do dochodu rodziny kwoty [...]/12 części kredytu/pożyczki gotówkowego udzielonego w dniu 29 grudnia 2022 r. w wysokości [...] zł. Zdaniem organu odwoławczego, biorąc powyższe pod uwagę dochód skarżącego wyliczony w październiku 2023 r. w przeliczeniu na członka rodziny wyniósł [...] zł i przekroczył 300% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2b u.p.s. o kwotę [...]zł. Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji przyjął wszystkie wskazane za dane miesiące przez skarżącego wydatki, które wymienił w decyzji, powołując się na zgromadzony w tym zakresie materiał dowodowy. W zakresie zarzutu o nieprawidłowościach w obliczaniu wydatków skarżącego przez niewliczenie w listopadzie 2023 r. do obciążeń finansowych rodziny opłat z tytułu czynszu, czy też wywozu nieczystości organ odwoławczy wyjaśnił, że z przedłożonego materiału dowodowego wynika, że skarżący udokumentował wydatki z tytułu czynszu czy też za wywóz śmieci jedynie za październik 2023 r. - w postaci wydruku potwierdzenia przelewu, czy wydruku historii operacji z rachunku bankowego. Skarżący nie przedłożył natomiast żadnych dowodów potwierdzających ponoszenie owych wydatków w miesiącu listopadzie 2023 r. Organ odwoławczy podał, że dokonanie oceny możliwości finansowych nie może uwzględniać wszystkich wydatków strony dokonywanych w danym okresie na dowolne cele. Organ jest zobowiązany dokonać takiej oceny w oparciu o wydatki na niezbędne potrzeby, mające na celu zaspokojenie podstawowych potrzeb, typu koszty utrzymania mieszkania, niezbędnego leczenia, dojazdów do pracy, itp. Słusznie zatem, według organu odwoławczego, organ I instancji nie uwzględnił kwot opłat związanych z utrzymaniem dwóch mieszkań skarżącego, w których de facto nie zamieszkuje. Skoro bowiem skarżący posiada kilka nieruchomości, poza lokalem, w którym na stałe zamieszkuje i który to zabezpiecza jego potrzebę mieszkaniową, to oznacza, że winien posiadać też środki na utrzymanie owych mieszkań i nie są to wydatki niezbędne celem zaspokojenia podstawowych niezbędnych potrzeb. Organ odwoławczy podał, że skierowanie i umieszczenie w DPS osoby wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, jest jedną z form pomocy społecznej. Osoby zobowiązane do alimentacji na podstawie przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie zostały zwolnione z tego obowiązku poprzez umieszczenie osoby wymagającej stałej opieki w placówce. Przejęcie przez pomoc społeczną obowiązku sprawowania faktycznej opieki całodobowej nad osobą jej wymagającą ma wyłącznie na celu przeciwdziałanie takim sytuacjom, w których brak możliwości sprawowania w sposób fizyczny tej opieki przez rodzinę mógłby doprowadzić do życia osoby niepełnosprawnej lub w zaawansowanym wieku w warunkach poniżej godności ludzkiej. Pomoc społeczna wyręcza w takim wypadku rodzinę, lecz nie zastępuje jej całkowicie w wykonywaniu obowiązków sprawowania opieki. Dlatego też pobyt w DPS jest odpłatny w wysokościach i na zasadach przewidzianych w przepisach u.p.s. Skarżący złożył skargę na ww. decyzję i wniósł o uchylenie decyzji wydanych przez organy obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie: 1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., przez brak wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz dokonanie ustaleń faktycznych niezgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, które to naruszenie polegało na tym, że pracownik socjalny dokonał nieprawidłowych ustaleń wysokości łącznego dochodu w rodzinie skarżącego oraz obciążeń finansowych jego rodziny, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia miesięcznej opłaty za pobyt ojca skarżącego w DPS w kwocie znacznie przekraczającej możliwości finansowe skarżącego; 2. art. 7 i art. 7a k.p.a., przez niepodjęcie przez organ administracji publicznej wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes skarżącego, a także poprzez niezastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony, gdy w sprawie pozostają wątpliwości co do treści norm prawnych; 3. art. 103 ust. 2 w zw. z art. 61 ust. 2d u.p.s., które miało wpływ na rozstrzygnięcie, poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji nieuwzględnienie przez organ sytuacji dochodowej i osobistej skarżącego przy ustalaniu wysokości odpłatności za pobyt ojca skarżącego w DPS; 4. art. 8 ust. 11 u.p.s., przez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, iż wzięty przez skarżącego kredyt gotówkowy stanowi dochód rodziny, podczas gdy kredyt ten nie stanowi jednorazowego dochodu i nie jest składnikiem powodującym przysporzenie majątkowe, a więc nie powinien być doliczany do dochodu rodziny; 5. art. 8 ust. 3 w zw. z art. 8 ust. 4 u.p.s., przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które skutkowało dokonaniem nieprawidłowych ustaleń wysokości łącznego dochodu w rodzinie skarżącego oraz obciążeń finansowych jego rodziny, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia miesięcznej opłaty za pobyt ojca skarżącego w DPS w kwocie znacznie przekraczającej możliwości finansowe skarżącego. Zarzuty zostały uszczegółowione w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Spór dotyczy ustalenia skarżącemu opłaty za pobyt jego ojca w DPS. Zgodnie z art. 60 ust. 1 u.p.s., pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania. Stosownie do art. 60 ust. 2 u.p.s., średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca: 1) w domu pomocy społecznej o zasięgu gminnym - ustala wójt (burmistrz, prezydent miasta) i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do 31 marca każdego roku, 2) w domu pomocy społecznej o zasięgu powiatowym - ustala starosta i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do 31 marca każdego roku, 3) w regionalnym domu pomocy społecznej - ustala marszałek województwa i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do 31 marca każdego roku. Ogłoszenie stanowi podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt w dps od następnego miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym zostało opublikowane. Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wydaje wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej dla osoby w dniu jej kierowania do DPS (art. 59 ust. 1 u.p.s.). W myśl art. 61 ust. 1 u.p.s., obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności: 1) mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi, 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - przy czym osoby i gmina określone w pkt 2 i 3 nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność. Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej, zgodnie z art. 61 ust. 2 u.p.s., wnoszą: 1) mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu; 2) małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust. 2: a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium, b) w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie; 3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1 i 2. Stosownie do art. 61 ust. 2d u.p.s., w przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia umowy, o której mowa w art. 103 ust. 2, wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej ustala w drodze decyzji organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1, z uwzględnieniem ograniczeń, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i art. 103 ust. 2. Zgodnie zaś z art. 61 ust. 2e u.p.s., w przypadku odmowy przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawarcia umowy, o której mowa w art. 103 ust. 2, oraz niewyrażenia zgody na przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, wysokość ich opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej ustala, w drodze decyzji, organ gminy właściwej zgodnie z art. 59 ust. 1, w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatą wnoszoną przez mieszkańca domu i opłatami wnoszonymi przez inne osoby obowiązane, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Wysokość opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej, o której mowa w ust. 2e, ustala się proporcjonalnie do liczby osób obowiązanych do jej wnoszenia (art. 61 ust. 2f u.p.s.). Kierownik ośrodka pomocy społecznej albo dyrektor centrum usług społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, ustala w drodze umowy z małżonkiem, zstępnymi przed wstępnymi mieszkańca domu wysokość wnoszonej przez nich opłaty za pobyt tego mieszkańca w domu pomocy społecznej, biorąc pod uwagę wysokość dochodów i możliwości (art.103 ust. 2 u.p.s.). Za dochód, w myśl art. 8 ust. 3 u.p.s., uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy mieszkaniec DPS nie jest w stanie uiścić opłat, to obciążają one kolejno małżonka, zstępnych, wstępnych oraz gminę, z której osoba została skierowana do DPS. Wysokość obciążenia tych osób nie jest taka sama, gdyż zależy od sytuacji dochodowej zobowiązanych. Realne obciążenie konkretnej osoby jest zależne od tego, o ile jej dochód przekracza kwotę 300% kryterium dochodowego określonego przepisami u.p.s. Opłata nie może być wyższa od tej nadwyżki. Przy czym kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego, co oznacza, że zobowiązanie nie istnieje gdy dochód jest niższy od 300% przedmiotowego kryterium dochodowego. Odpłatność za pobyt najbliższego członka rodziny w DPS ma charakter obiektywny i zależny jest od stopnia pokrewieństwa i statusu materialnego zobowiązanego. Jak wynika z akt, skarżący odmówił podpisania umowy z organem I instancji, zaistniały zatem przesłanki do wydania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, organ dokonał szczegółowej weryfikacji sytuacji finansowej rodziny skarżącego w sposób prawidłowy. Opłata została ustalona skarżącemu w wysokości różnicy między kwotą miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie, a 300% ustawowego kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s., za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W myśl art. 8 ust. 4 u.p.s., do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się: 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2) zasiłku celowego; 3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; 4) wartości świadczenia w naturze; 5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; 5a) świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1255), i pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji i okresu powojennego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1858), w art. 7a ust. 2 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1774), w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o osobach deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. z 2021 r. poz. 1818), w art. 10a ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1820) oraz w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych; 6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego; 7) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162 i 1981); 8) świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r. poz. 1598); 9) świadczenia pieniężnego przyznawanego na podstawie art. 9 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski (Dz. U. poz. 2529); 10) nagrody specjalnej Prezesa Rady Ministrów przyznawanej na podstawie art. 3la ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2021 r. poz. 178, 1192 i 1535); 11) pomocy finansowej przyznawanej repatriantom, o której mowa w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1472); 12) środków finansowych przyznawanych w ramach działań podejmowanych przez organy publiczne, mających na celu poprawę jakości powietrza lub ochronę środowiska naturalnego; 13) zwrotu kosztów, o których mowa w art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082); 14) rodzinnego kapitału opiekuńczego, o którym mowa w ustawie z dnia 17 listopada 2021 r. o rodzinnym kapitale opiekuńczym (Dz. U. poz. 2270); 15) dofinansowania obniżenia opłaty rodzica za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego opiekuna, o którym mowa w art. 64c ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2021 r. poz. 75, 952, 1901 i 2270); 16) kwoty dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, z późn. zm.2)); 17) kwoty dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1); 18) kwoty dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692); 19) kwoty dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967); 20) kwoty dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. poz. 2127). Podkreślić należy, że tylko kwoty, wynikające z ww. źródeł nie podlegają włączeniu do dochodu. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że kredyt gotówkowy nie powinien być wliczony do dochodów rodziny skarżącego. Ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd stwierdził, że przyjęty do rozliczeń dochód skarżącego został ustalony prawidłowo. Wszelkie przychody bez względu na tytuł i źródło ich otrzymania, po odpowiednich pomniejszeniach, należy uznać za dochód. W wyliczeniu z art. 8 ust. 4 u.p.s nie wymienia się kwot pomniejszających faktyczny miesięczny dochód (wynagrodzenie), takich jak: pożyczka czy ubezpieczenie, jak też innych kwot, np. przeznaczanych na bieżące wydatki bytowe rodziny (opłaty za wszelkie media, paliwo, telefon, podatek od nieruchomości, wydatki związane z dojazdem). Dane o wynagrodzeniach skarżącego i jego żony ustalono na podstawie zaświadczeń wystawionych przez pracodawców. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, ustalając wysokość opłaty osoby zobowiązanej przy uwzględnieniu jej dochodów i możliwości organ ma obowiązek weryfikować wysokość dochodów i zasadność deklarowanych wydatków. Organ ma prawo ustalić, które wydatki są wydatkami koniecznymi do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych osoby zobowiązanej. Nie sposób bowiem znaleźć racjonalnego i zgodnego z zasadą słuszności i sprawiedliwości uzasadnienia do tego, aby wszyscy podatnicy partycypowali w kosztach pobytu podopiecznego w DPS z tej przyczyny, że osoby zobowiązane do pokrywania tych kosztów z uwagi na ciążący na nich obowiązek alimentacyjny, traktują wszystkie swoje wydatki (a więc nie tylko niezbędne) priorytetowo względem opłaty z tytułu pobytu osoby bliskiej w DPS. W ocenie Sądu, takimi niepriorytetowymi wydatkami są te związane ze spłatą zadłużenia za pomocą nowego kredytu gotówkowego. Zdaniem Sądu, również prawidłowo organ nie uwzględnił kwot opłat związanych z utrzymaniem dwóch mieszkań skarżącego, w których de facto nie zamieszkuje. Skoro bowiem skarżący posiada kilka nieruchomości, poza lokalem, w którym na stałe zamieszkuje i który to zabezpiecza jego potrzebę mieszkaniową, to oznacza, że winien posiadać też środki na utrzymanie owych mieszkań i nie są to wydatki niezbędne celem zaspokojenia podstawowych niezbędnych potrzeb. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zebranego materiału dowodowego. Organ odwoławczy dokonał jego wszechstronnej analizy i ocenił go w granicach swobody, a nie arbitralności (art. 7, art. 80 K.p.a.) i wywiódł z niego logiczne wnioski. Zaskarżona decyzja zawiera stosowne uzasadnienie faktyczne i prawne. Okoliczność, że skarżący nie podziela stanowiska organu nie świadczy o naruszeniu przez niego przepisów postępowania. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.