II SA/Sz 180/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy M. L. w sprawie z Jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać adwokatowi Ł. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden 40/100), które obejmuje kwotę 180 zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług (23 %), z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu na zasadzie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 180/15 odrzucił skargę M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu 27 lutego 2015 r. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r., Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata. W dniu 16 czerwca 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo ze S. Izby Adwokackiej o wyznaczeniu adwokata Ł. S. pełnomocnikiem z urzędu – M. L. Pismem z dnia 9 lipca 2015 r. wyznaczony adwokat z urzędu wystąpił do Sądu z wnioskiem o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej, w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Jednocześnie w treści wniosku pełnomocnik zawarł oświadczenie, że pomoc prawna nie została opłacona w żadnej części, oraz że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przesłana listem poleconym na adres skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), a w szczególności przepisy Rozdziału 5 i 6 tego rozporządzenia. Stosownie do przepisu § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia minimalna stawka w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, w związku z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu sporządził i przesłał skarżącej opinię o braku podstaw wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 18 lutego 2015 r., a składając wniosek o przyznanie wynagrodzenia oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały opłacone w żadnej części. Wobec tego, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało przyznać adwokatowi wynagrodzenie za sporządzenie ww. opinii w wysokości 180 zł (tj. 75% stawki minimalnej), podwyższone o 23% stawki podatku od towarów i usług (tj. o kwotę 41,40 zł), a zatem łącznie 221,40 zł. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.