II SA/Sz 181/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierzęcia postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierzęcia, wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi. W dniu 17 marca 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podniósł, że jest osobą samotną w starszym wieku, cierpi na rzadką chorobę, która najbardziej mu "dokucza" w okresie ostatnich czterech lat i zażywa bardzo silne leki (dołączył m.in. zaświadczenie lekarskie). Wskazał, że nie ma wiedzy prawniczej i nie zna przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnił, iż w piątym w dniu, biegnącego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, zaczął pisać wniosek o przyznanie prawa pomocy, lecz "tak bardzo się nim przejął", że dostał silnych ataków bólu twarzy. Udał się do lekarza, który zastosował natychmiastowe leczenie w postaci zastrzyków. Skarżący podniósł, że w związku z powyższym, miał "potężne" bóle głowy, przez kilka dni nie był w stanie się skupić i napisać cokolwiek. Wskazał, że dopiero w dniu 17 marca 2017 r. napisał wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a niezachowanie terminu nie było spowodowane z jego winy i zostało uprawdopodobnione. Dodał, że w terminie 7 dni od ustania przyczyny sporządził i złożył na poczcie odpowiednie pisma. Jednocześnie skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w S. postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. w piśmie z dnia 16 maja 2017 r. poinformował Sąd o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Sąd stwierdził, że powołany wniosek spełnia wymagania formalne, przewidziane w art. 87 § 1-2 i § 4 P.p.s.a., co umożliwia merytoryczną ocenę żądania skarżącego. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, a ocena braku winy pozostawiona została uznaniu sądu, co daje mu możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1123/14, opubl. w Lex nr 1646163). Do okoliczności tego rodzaju można zaliczyć chorobę, która uniemożliwia wykonywanie codziennych czynności i niemożność posłużenia się osobami trzecimi. W ocenie Sądu, skarżący w uzasadnieniu wniosku przedstawił okoliczności, które wskazują na prawdopodobieństwo braku winy, co było wystarczające dla uznania, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. Instytucja uprawdopodobnienia jest dalece mniej rygorystyczna niż udowodnienie danej okoliczności. Mając na uwadze sytuację związaną z chorobą skarżącego, która ma gwałtowny i silny przebieg (wymaga także przyjmowania silnych leków), w sytuacji, gdy nie istniała możliwość wyręczenia skarżącego przez inną osobę, przyjąć należy, że nie był on w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Tym samym przywrócenie skarżącemu uchybionego terminu okazało się zasadne. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.