II SA/Sz 200/12
WyrokWSA w Szczecinie2012-07-11
Skład orzekający: Henryk Dolecki, Marzena Iwankiewicz, Danuta Strzelecka-Kuligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wydał pozwolenie na budowę stacji paliw, uwzględniając przepisy dotyczące odległości od budynków i interesów stron postępowania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji prawidłowo wydał pozwolenie na budowę, ponieważ projekt stacji paliw spełniał wymogi techniczne dotyczące odległości od budynków, a zarzuty dotyczące naruszenia procedury administracyjnej (art. 10 kpa) nie zostały udowodnione przez stronę skarżącą. Sąd podkreślił, że przepisy dotyczące odległości odnoszą się do budynków istniejących, a nie hipotetycznych przyszłych zabudowań, a interesy stron zostały wyważone zgodnie z prawem.Stan faktyczny
Spółka A. złożyła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę stacji paliw. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Prawa budowlanego dotyczących odległości stacji paliw od budynków oraz naruszenie art. 10 kpa poprzez brak możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając zarzuty za niezasadne.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Jawna na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną
na podstawie art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) po rozpatrzeniu odwołania J. S., A. W. –Spółka A. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę [...] oraz budowę [...] wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] , działka nr [...] , obręb [...] wydanej dla Spółki B. - Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda wskazał, że odwołujący wnieśli
o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę. Jednocześnie zarzucili naruszenie art. 10 kpa w związku z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę w tym samym dniu, w którym zostało wydane postanowienie o podjęciu, wcześniej zawieszonego, postępowania w sprawie, co uniemożliwiło stronie zapoznanie się z aktami przed wydaniem wskazanej decyzji, a także naruszenie art. 8 i 9 kpa poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, w którym odległość dystrybutora, stacji paliw realizowanej na działce nr [...] , od granicy z działką nr [...] została zmniejszona do [...] metrów, a zmniejszenie tej odległości uniemożliwi w przyszłości zagospodarowanie, odwołującemu się, własnej działki nr [...] .
Organ II instancji opisał dotychczasowy przebieg sprawy i wskazał, że w dniu
[...] r. inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę dołączając projekt budowlany, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Wojewody z dnia [...] r. dotyczącą przebudowy zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do projektowanej stacji paliw, decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla wskazanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko.
Organ odwoławczy zaznaczył, że w piśmie z dnia [...] r. poinformował strony – C. i stwierdził na podstawie akt sprawy, że zostało ono skutecznie doręczone.
Postanowieniem z dnia [...] r. organ pierwszej instancji nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia akt sprawy w terminie do [...]
W dniu [...]r. uwzględniając żądanie inwestora organ zawiesił postępowanie w sprawie. Jednocześnie Wojewoda podkreślił, że tego samego dnia wpłynęło do organu pismo odwołujących, w którym podniesiono, brak zgody
na zmniejszenie odległości dystrybutora planowanej inwestycji do granicy z ich działką nr [...] z uwagi na jej małą powierzchnię, a w konsekwencji mogące wystąpić
w przyszłości utrudnienia z rozbudową ich działki, a także brak zgody na wykonanie przyłącza telefonicznego ze studni kablowej znajdującej się na działce nr [...]
Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego naruszeniu art. 10 § 1 kpa poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego Wojewoda uznał go za niezasadny wobec ustalenia na podstawie akt sprawy, że strony postępowania były informowane o każdym jego etapie i brały czynny udział w postępowaniu.
Wojewoda podkreślił też, że działka inwestycyjna nr [...] o powierzchni ][...] ha należy do Skarbu Państwa i jest w użytkowaniu wieczystym C. Część tej działki o powierzchni [...] m2 poddzierżawia inwestor, czyli Spółka B. z kolei teren inwestycyjny od strony wschodniej przylega do działki nr [...]
Organ ustalił w oparciu o wypisy z ewidencji gruntów i budynków oraz księgi wieczystej nr [...], że działka nr [...] stanowi własność Miasta
i jest w użytkowaniu wieczystym Spółka A. Działka ta jest zabudowana m.in. halą magazynową o powierzchni [...] m2 , która zlokalizowana jest na granicy działek nr [...] oraz [...] . Działka nr [...] oddziela działkę inwestycyjną nr [...] , w tym fragment na którym zlokalizowana jest inwestycja, od działki skarżących nr [...] i stanowi wewnętrzną drogę dla firm zlokalizowanych wzdłuż niej m.in. dla Spółki A.
Dodatkowo organ odwoławczy przytoczył treść § 98 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie stwierdzając przy tym, że odległość odmierzacza paliw płynnych, przyłącza spustowego, króćca pomiarowego i przewodu oddechowego stacji paliw płynnych powinna wynosić co najmniej [...] metrów od budynków o konstrukcji niepalnej (pkt 2), 20 metrów od innych budynków niewymienionych w pkt 2 (pkt 3).
W świetle przytoczonego przepisu Wojewoda stwierdził, w oparciu o plan zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, sporządzonego na mapie zasadniczej w skali 1:500), że w promieniu [...] metrów od dystrybutora na projektowanej stacji paliw, na działce skarżącego nr [...], nie znajduje się żaden budynek, zatem w projekcie budowlanym stacji paliw spełnione zostały wymogi z § 98 ust. 1 rozporządzenia.
W oparciu zaś o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – uchwałę nr XLIII/543/98 Rady Miasta Szczecin z dnia 23 lutego 1998 r. w sprawie II edycji zmian Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina na obszarze dzielnicy Prawobrzeże – zmiana D 25 – obszar inwestycji objęty został zapisem D.M.16.PR – funkcja komercyjna – organ stwierdził, że planowana inwestycja spełnia wymogi miejscowego planu i zgodna jest z jego założeniami.
Organ II instancji stwierdził nadto, że inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i do wniosku załączono decyzję Prezydenta Miasta o środowiskowych uwarunkowaniach, a w projekcie budowlanym wykazano zachowanie parametrów technicznych i technologicznych mających na względzie nieprzekroczenie obowiązujących norm ochrony środowiska (wpływ na glebę, emisja hałasu, spalin). Ponadto ustalił, że dla przedmiotowej inwestycji inwestor uzyskał od Prezydenta Miasta decyzję o pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] r., z kolei projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. Podkreślił też, że postępowanie w niniejszej sprawie na każdym etapie było podawane do publicznej wiadomości stosownie do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Organ odwoławczy podkreślił, że biorąc pod uwagę brak zgody odwołujących na wykonanie przyłącza telefonicznego ze studni kablowej znajdującej się na działce nr [...] inwestor zmienił lokalizację tego przyłącza, które ostatecznie zostało zaprojektowane na działce nr [...] . Projektowana zaś inwestycja nie wprowadza ograniczeń dla zagospodarowania terenów sąsiednich w tym dla działki nr [....] Wojewoda podkreślił, że skoro inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zatem organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji.
Ponadto organ wyjaśnił, że planowana rozbudowa istniejących budynków,
czy budowa nowych na terenie działki nr [...] nie zostanie uniemożliwiona przez projektowaną inwestycję albowiem ewentualna lokalizacja jednej ze ścian budynku na granicy działki nr [...] z działką nr [...] - na wysokości stacji paliw – zawsze będzie wymagała zastosowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego.
Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją – Spółka A. złożyła od niej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane w związku z § 98 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie, w związku z wydaniem pozwolenia na budowę z [...] r. naruszającego prawo do poszanowania uzasadnionych interesów strony skarżącej, wynikających z prawa do korzystania ze swojej własności, przede wszystkim poprzez brak wyważenia interesów prawnych inwestora i właściciela działki sąsiedniej, a tym samym nieuwzględnienie możliwości swobodnej zabudowy działki skarżącego w przyszłości. Dodatkowo skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem uniemożliwiło skarżącej jako stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, a w konsekwencji spowodowało wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z naruszeniem poszanowania uzasadnionych interesów strony.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 1270) Sąd rozstrzyga
w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności
z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego w zw. z § 98 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.) należy stwierdzić, że nie jest on uzasadniony.
W myśl art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.
Natomiast § 98 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. rozporządzenia stanowi, że odległość odmierzacza paliw płynnych, przyłącza spustowego, króćca pomiarowego i przewodu oddechowego stacji paliw płynnych powinna wynosić co najmniej [...] m od budynków
o konstrukcji niepalnej, z wyjątkiem wymienionych w pkt 1, a także [...] m od innych budynków niewymienionych w pkt. 2.
Odnosząc treść tych przepisów do niniejszej sprawy należy przede wszystkim wskazać, że działka nr [...] jest własnością Miasta , a jej użytkownikiem wieczystym jest strona skarżąca. Natomiast działka [...] na której planowana jest inwestycja stanowi własność Skarbu Państwa, a inwestor ma prawo do korzystania
z niej na podstawie umowy poddzierżawy.
Działka skarżących jest zabudowana m.in. halą magazynową o powierzchni [...] m2 , która zlokalizowana jest na granicy działek nr [...] oraz [...] . Działka nr [...] oddziela działkę inwestycyjną nr [...] , od działki skarżących nr [...] i stanowi wewnętrzną drogę dla firm zlokalizowanych wzdłuż niej.
Organ badając przesłanki udzielenia pozwolenia na budowę stwierdził na podstawie planu zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, że w promieniu [...] metrów od dystrybutora na projektowanej stacji paliw, na działce skarżącego nr [...], nie znajduje się żaden budynek. W związku z tym projekt budowlany stacji paliw spełnia wymogi o których mowa w § 98 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. rozporządzenia, ponieważ przepis ten odnosi odległości wskazanych w nich urządzeń od budynków o konstrukcji niepalnej lub od innych budynków. Skoro przepis stanowi o odległości od budynków, to oznacza, że muszą być to obiekty istniejące. Nie może to być jedynie hipotetyczna zabudowa co do której nie wiadomo w jakiej postaci zostanie zrealizowana.
Poza tym organ zbadał inne wymogi ustawowe, określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, konieczne do stwierdzenia, że udzielenie pozwolenia na budowę jest dopuszczalne i w konsekwencji przyjął, że zostały one spełnione. W ocenie organu planowana inwestycja nie wprowadza ograniczeń dla zagospodarowania terenów sąsiednich w tym dla działki skarżących. W tej sytuacji organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji. Organ stwierdził nadto, że planowana rozbudowa istniejących budynków, czy budowa nowych na terenie działki nr [...] nie zostanie uniemożliwiona przez projektowaną inwestycję albowiem ewentualna lokalizacja jednej ze ścian budynku na granicy działki nr [...] z działką nr [...], na wysokości stacji paliw, zawsze będzie wymagała wzniesienia ściany oddzielenia przeciwpożarowego.
Nie jest zasadny zatem zarzut strony skarżącej, że organ nie wyważył interesów inwestora i skarżącego. Inwestor przedstawił projekt spełniający wymogi ustawowe, uwzględniający aktualny stan zabudowy, natomiast strona skarżąca przeciwstawiła mu twierdzenia o przyszłej ewentualnej zabudowie i ograniczeniu jej uprawnień.
Nie naruszono zatem art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.
Nie zasadny jest także zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego,
a mianowicie art. 10 kpa. Strona skarżąca zarzuciła bowiem jego niezastosowanie, co w jej przekonaniu miało istotny wpływa na wynik sprawy, ponieważ uniemożliwiło wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji,
a w konsekwencji spowodowało wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę
z naruszeniem jej interesów.
Organ II instancji wypowiadając się w tej kwestii stwierdził, że strona nie była pozbawiona możliwości działania w postępowaniu, ponieważ była informowana
o każdym jego etapie i czynnie uczestniczyła w sprawie.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia w niniejszym postępowaniu należy przede wszystkim wskazać na utrwalony kierunek orzecznictwa, w którym przyjęto, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 kpa przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (zob. wyrok NSA z 15 V 2003 r., I SA/Gd 199/00; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 25 IV 2005 r., FPS 6/04 ONSAiWSA 2005, z. 4, poz. 66, wyrok NSA z 18 V 2006 r., II OSK 831/05, LEX nr 204033; wyrok WSA w Rzeszowie z 25 XI 2010 r., II SA/Rz 928/10, LEX nr 754715). Takich okoliczności strona skarżąca nie wykazała. Nie można więc stwierdzić, że pozbawiono ją prawa do czynnego udziału w sprawie.
W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012,
poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło