II SA/Sz 227/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R. i Z. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanu technicznego części obiektu budowlanego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 10 lutego 2015 r. H. R. i Z. R. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie stanu technicznego części obiektu budowlanego. Wraz ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję pierwszej instancji oraz przekazującej sprawę do rozpoznania organowi pierwszej instancji. W ocenie Sądu, kasacyjny charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiegokolwiek obowiązku na adresatów tego rodzaju decyzji. W wyniku decyzji kasacyjnej obowiązek prawny powstaje jedynie po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dla niej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie wydane rozstrzygnięcie organu I instancji będzie podlegało bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie wskazać należy, że skarżący nie powołali argumentów, które wskazywałyby na istnienie po ich stronie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny czy zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Obecna decyzja wywołuje jedynie skutek procesowy w postaci ponownie prowadzonego postępowania. Wydanie aktu niekorzystnego dla stron ma na tym etapie postępowania charakter hipotetyczny i nie powoduje jeszcze w opinii Sądu realnego zagrożenia obowiązkami, które powodowałyby niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków. Na obecnym etapie postępowania Sąd nie może natomiast dokonać oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.