II SA/Sz 228/24

PostanowienieWSA w Szczecinie2024-06-10

Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność dowódcy jednostki wojskowej polegająca na odmowie udzielenia żołnierzowi urlopu okolicznościowego podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na czynność dowódcy jednostki wojskowej dotyczącą odmowy udzielenia żołnierzowi urlopu okolicznościowego, ponieważ czynność ta mieści się w sferze podległości służbowej i nie stanowi decyzji administracyjnej ani innej czynności podlegającej kontroli sądu administracyjnego na podstawie PPSA. Udzielenie urlopu ogłaszane jest w rozkazie dziennym, który ma charakter wewnętrzny i nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu KPA.
Stan faktyczny
Skarżący, żołnierz niebędący żołnierzem zawodowym, złożył skargę na czynność Dowódcy Brygady Obrony Terytorialnej w S. polegającą na odmowie udzielenia mu urlopu okolicznościowego na prace sezonowe w gospodarstwie rolnym. Skarżący argumentował, że urlop taki przysługuje mu na podstawie przepisów ustawy o obronie Ojczyzny i rozporządzenia wykonawczego. Dowódca jednostki wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na podległość służbową i brak możliwości rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na czynność Dowódcy [...] Zachodniopomorskiej Brygady Obrony Terytorialnej w Szczecinie w przedmiocie udzielenia urlopu okolicznościowego postanawia: odrzucić skargę `M. N., dalej zwany jako "Skarżący", pismem z dnia 12 marca 2024 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na czynność Dowódcy [...] Brygady Obrony Terytorialnej w S. w sprawie odmowy udzielenia mu urlopu okolicznościowego. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że na podstawie art. 331 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny i § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 maja 2022 r. w sprawie urlopów żołnierzy niebędących żołnierzami zawodowymi, zawnioskował o urlop okolicznościowy z tytułu konieczności przeprowadzenia prac sezonowych w gospodarstwie rolnym, które prowadzi osobiście. Ze względu na charakter działalności i wielkość gospodarstwa wnioskował o maksymalny wymiar urlopu, tj. 14 dni. Wyjaśnił, że na wniosek z dnia 3 listopada 2022 r. nie uzyskał zgody nawet po złożeniu odwołania. Taka sama sytuacja nastąpiła w związku z kolejnym wnioskiem z dnia 8 listopada 2023 r. W obu przypadkach Sekcja Personalna [...] Brygady odmówiła mu wydania uzasadnienia decyzji lub odpowiedzi pisemnej na ww. wniosek. W ocenie Skarżącego decyzja Dowódcy jest błędna, a uniemożliwienie mu skorzystania z ustawowego uprawnienia nastąpiło z naruszeniem prawa. Końcowo nadmienił, że ten sam urlop został mu udzielony przez Dowódcę [...] w 2021 r. we wnioskowanym przez niego wymiarze. W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] Brygady Obrony Terytorialnej w S. wniósł o odrzucenie skargi. Dowódca [...] wyjaśnił, że Skarżący pełniący terytorialną służbę wojskową, w dniu 15 listopada 2023 r. złożył wniosek (pismo z dnia 8 listopada 2023 r., nr wch. [...]) o udzielnie mu w okresie od dnia 11 grudnia 2023 r. do dnia 24 grudnia 2023 r. urlopu okolicznościowego celem przeprowadzenia prac sezonowych w gospodarstwie rolnym, które Skarżący prowadzi osobiście. Dowódca [...] nie wyraził zgody na udzielnie Skarżącemu urlopu okolicznościowego, o czym ww. został poinformowany z zachowaniem drogi służbowej, przez dowódcę kompanii lekkiej piechoty, tj. zgodnie z pkt 128 Regulaminu ogólnego żołnierza Wojska Polskiego (Zarządzenie nr 7/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 kwietnia 2023 r. w sprawie wprowadzenia do użytku "Regulaminu ogólnego żołnierza Wojska Polskiego" (Dz. Urz. Min. Obr. Nar. poz. 49). Skarżący nie zgodził się z brakiem zgody na udzielenie mu urlopu okolicznościowego i pismem z dnia 20 grudnia 2023 r. zatytułowanym "odwołanie od decyzji" zwrócił się do Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej o udzielenie urlopu we wnioskowanym wymiarze oraz o podjęcie środków zapobiegających naruszeniu prawa w przyszłości. W odpowiedzi na ww. pismo Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej poinformował Skarżącego, że kwestia udzielenia żołnierzowi urlopu okolicznościowego nie podlega rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Jednocześnie wyjaśnił powody, dla których wniosek o udzielenie urlopu okolicznościowego nie powinien zostać uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej "p.p.s.a") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn.zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz.615, z późn.zm), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Z kolei, art. 5 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Kwestia prawa do urlopów przysługujących żołnierzom niebędącym żołnierzami zawodowymi, w tym do urlopu okolicznościowego uregulowana została w art. 331 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2235). Zgodnie z tym przepisem żołnierzom niebędącym żołnierzami zawodowymi w czasie odbywania służby wojskowej można udzielać następujących urlopów (...) okolicznościowego - żołnierzom w trakcie pełnienia służby. Zgodnie z art. 331 ust. 6 urlopu, o którym mowa w ust. 1 i 5, udziela dowódca jednostki wojskowej (...). Przepisy wykonawcze do ustawy, na podstawie delegacji ustawowej, zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 maja 2022 r. w sprawie urlopów żołnierzy niebędących żołnierzami zawodowymi (Dz.U. poz. 1232). Stosownie do § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia urlopu okolicznościowego udziela się żołnierzowi na jego udokumentowany wniosek (...) w wymiarze do 14 dni roboczych - w sytuacji konieczności (...) lub w związku z pracami sezonowymi w prowadzonym osobiście lub wraz ze współmałżonkiem gospodarstwie rolnym. W myśl § 10 ust. 1 powołanego rozporządzenia, udzielenie żołnierzowi urlopu, o którym mowa w art. 331 ust. 1 pkt 1 - 4 i 6 ustawy, ogłasza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej. W ocenie Sądu charakter niniejszej sprawy wskazuje, że dotyczy ona sfery podległości służbowej Skarżącego wobec jego przełożonego. Istotną dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest okoliczność, że udzielenie żołnierzowi urlopu okolicznościowego ogłasza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej. Zdaniem Sądu, rozkaz dzienny jest to akt o charakterze wyłącznie wewnętrznym. Wydawany jest bowiem przez dowódcę jednostki wojskowej w celu uregulowania wszystkich spraw dotyczących działalności służbowej danej jednostki wojskowej, w tym zarejestrowania w ewidencji udzielenie żołnierzowi - na jego wniosek – urlopu okolicznościowego. Akt ten nie stanowi decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 104 K.p.a. i nie przysługuje od niego odwołanie, o którym mowa w art. 127 K.p.a. Nie jest to również czynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 października 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 879/23, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 1308/13, wyrok NSA z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 2620/13). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło