II SA/Sz 233/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] powołując się na art. 3 ust 5a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r o Inspekcji Weterynaryjnej ( Dz. U. Nr 33, poz 287 ), art. 12 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego ( Dz. U. Nr 33, poz. 288 ), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 maja 2004 r w sprawie sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. Nr 130 poz. 1393), art. 104 kpa oraz wyniki kontroli sanitarnej zakładu E. P., w [...], przeprowadzonych dnia [...] r i dnia [...]r. - zobowiązał właściciela w/w zakładu E. P. do usunięcia wykazanych w toku kontroli nieprawidłowości. W szczególności wskazano, iż zobowiązany winien: 1. zapewnić układ pomieszczeń, który umożliwi zachowanie zasad higieny na każdym etapie produkcji, 2. w pomieszczeniu rozbioru zapewnić posadzkę w dobrym stanie technicznym, łatwą do mycia i odkażania, 3. w magazynie mięsa zapewnić ściany w dobrym stanie technicznym, łatwe do mycia i odkażania, 4. w pomieszczeniach produkcyjnych zapewnić aby instalacje elektryczne, wodne i kanalizacyjne zamontowane były w sposób zapewniający ochronę przed gromadzeniem się na nich zanieczyszczeń, 5. w peklowni i magazynie wędlin zapewnić sufit w dobrym stanie technicznym, łatwy do mycia i odkażania, 6. w pomieszczeniu. mycia sprzętu wewnętrznego zapewnić ściany i sufit w dobrym stanie technicznym łatwe do mycia i dezynfekcji, 7. w pomieszczeniach produkcyjnych zapewnić drzwi w dobrym stanie technicznym nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne oraz łatwe do mycia i odkażania, 8. w pomieszczeniu produkcji garmażeryjnej zapewnić odkażanie sprzętu drobnego, w tym noży i stalek w wodzie w temperaturze nie niższej niż 82°C, 9. zapewnić aby urządzenia i sprzęt mające kontakt z produktami pochodzenia zwierzęcego były w dobryn1 stanie technicznym, skonstruowane z materiałów wykluczających możliwość zanieczyszczenia tych produktów, 10. w myjni sprzętu zapewnić odprowadzenie wody ze zlewu do mycia i dezynfekcji bezpośrednio do kanalizacji. Termin wykonania: pkt. :1 ,2,3 ,4,5 ,6, 7, 9, 10 do dnia 31 stycznia 2005 r. pkt.: 8 do dnia 31 grudnia 2004 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji podał, iż Zakład E. P. w [...], na wniosek właściciela z dnia [...] r, decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] nr [...] z dnia [...] r został zakwalifikowany jako zakład produkujący na potrzeby sprzedaży bezpośredniej. W czasie kontroli sanitarnej przeprowadzonej w tym zakładzie w dniu [...] r , stwierdzono następujące uchybienia, które stanowią naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 maja 2004 r w sprawie sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. Nr 130 poz. 1393) : - manipulacje surowcem, półproduktem, wyrobem gotowym przez plac zakładowy, co stanowi naruszenie § 4 wyżej cytowanego rozporządzenia - dojście pracowników z szatni do pomieszczeń produkcyjnych przez plac zakładowy, co stanowi naruszenie § 4 cyt. rozporządzenia - pęknięcia, ubytki, zastoiny wody na posadzce w pomieszczeniu rozbioru, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - pęknięcia, głębokie ubytki w posadzce w pomieszczeniu obróbki termicznej, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - odpryski glazury na ścianach w magazynie mięsa, co stanowi naruszenie § 7 wyżej cytowanego rozporządzenia - w pomieszczeniach produkcyjnych przewody elektryczne, przewody wodne bezpośrednio na ścianach, co stanowi naruszenie § 5 i § 7 cyt. rozporządzenia - pęknięcia i odpryski tynku na ścianach w myjni pojemników, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - przewody kanalizacyjne z pomieszczeń socjalnych zlokalizowanych nad halą produkcyjną przebiegają na suficie i ścianach hali produkcyjnej, co stanowi naruszenie § 5 i § 7 cyt. rozporządzenia - łuszcząca się farba na suficie w pomieszczeniu peklowni i magazynie wędlin, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - odpryski tynku, łuszcząca się farba na suficie w myjni pojemników, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - nieszczelne drzwi wejściowe do pomieszczenia ekspedycji, pomieszczenia obróbki mechanicznej i pomieszczenia rozbioru, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia, - ślady rdzy, odpryski farby na drzwiach wejściowych do pomieszczenia ekspedycji, pomieszczenia obróbki mechanicznej i pomieszczenia rozbioru, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - drewniane drzwi do pomieszczenia produkcji garmażeryjnej i do magazynu soli i jelit naturalnych, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - drzwi do peklowni pokryte grubą warstwą farby z licznymi odpryskami, śladami rdzy i odklejającymi się uszczelkami gumowymi, co stanowi naruszenie § 7 cyt. rozporządzenia - obudowa kutra i młynka koloidalnego pokryta grubą warstwą farby, ślady rdzy i odpryski farby, brak gładkiej powierzchni, co stanowi naruszenie § 11 pkt. 4 wyżej cytowanego rozporządzenia - stojaki do przechowywania wyrobów w magazynie wędlin, malowane, z licznymi odpryskami farby i śladami rdzy, co stanowi naruszenie § 11 pkt. 4 cyt. rozporządzenia - odprowadzenie wody ze zlewu do mycia i dezynfekcji sprzętu w myjni, bezpośrednio na posadzkę, co stanowi naruszenie § 5 cyt. rozporządzenia, - powyginane, uszkodzone pojemniki do przypraw na hali produkcyjnej, co stanowi naruszenie § 11 pkt. 4 cyt. rozporządzenia - pojemniki na hali produkcyjnej uszkodzone- powyginane, liczne pęknięcia, brak gładkiej powierzchni, co stanowi naruszenie § 11 pkt. 4 cyt. rozporządzenia - piekarnik w pomieszczeniu produkcji garmażeryjnej pokryty grubą warstwą łuszczącej się rdzy, co stanowi naruszenie § 11 pkt.4 cyt. rozporządzenia - brak wyposażenia do odkażania sprzętu w wodzie w temperaturze nie niższej niż 82°C w pomieszczeniu produkcji garmażeryjnej, co stanowi naruszenie § 12 pkt. 2 cyt. rozporządzenia Pismem z dnia [...] r. E. P. zgłosił usunięcie części w/w uchybień i wniósł o umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie poprawy warunków weterynaryjnych wymaganych rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r w sprawie sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. Nr 130 poz. 1393). W trakcie kontroli sanitarnej przeprowadzonej dnia [...] r, ustalono wykonanie w zakładzie następujących prac: - głębokie ubytki w posadzce w pomieszczeniu obróbki termicznej zostały usunięte - posadzka w pomieszczeniu rozbioru została pokryta cienką warstwą betonu - w dniu kontroli stwierdzono odpryski i pęknięcia w nowej nawierzchni - w magazynie mięsa uzupełniono część ubytków glazury na ścianach, w dniu kontroli stwierdzono nowe odpryski glazury. Wykonanie powyższych prac likwiduje tylko część stwierdzonych nieprawidłowości i nie powoduje zapewnienia w zakładzie warunków weterynaryjnych określonych w wyżej cytowanym rozporządzeniu, Odnosząc się do argumentów przytoczonych przez E.P. w piśmie z dnia [...]r. dotyczących zastosowania przez organ przy ocenie zakładu niewłaściwej podstawy prawnej, organ I instancji stwierdził, iż nie mają one uzasadnienia, ponieważ zgodnie z § 5 i § 7 wyżej cytowanego rozporządzenia "wyposażenie pomieszczeń musi zapewniać ochronę przed gromadzeniem się zanieczyszczeń", a "ściany, posadzki, sufity i drzwi w miejscu produkcji i sprzedaży powinny być w dobrym stanie technicznym, nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne oraz łatwe do mycia i odkażania". Przewody wodne, elektryczne i kanalizacyjne prowadzone bezpośrednio na ścianach i sufitach nie zapewniają spełnienia powyższych wymogów. Ponadto drzwi wykonane z drewna niewątpliwie nie spełniają wymogu nienasiąkliwości. Wobec powyższego nie ma podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie poprawy warunków weterynaryjnych w zakładzie. Od powyższej decyzji E. P. złożył odwołanie, w którym zarzucił, ż wydana ona została z naruszeniem prawa materialnego, polegającym na zastosowaniu wobec niego niewłaściwych przepisów, a w szczególności zastosowano wymogi odnoszące się do produkcji na rynek, na nie do sprzedaży bezpośredniej. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [...] decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 15 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej /Dz.U. z 2004 r. Nr 33, poz. 287 / oraz art. 138 § 1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego zarzut skarżącego okazał się niezasadny, bowiem decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] została wydana w oparciu o właściwe przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sprzedaży bezpośredniej z dnia 18 maja 2004 r. (Dz.U. Nr 130, poz. 1393) . Wydana decyzja jest uzasadniona stanem faktycznym i prawnym sprawy, ponieważ skarżący przy prowadzeniu Wytwórni Wędlin naruszył warunki weterynaryjne określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sprzedaży bezpośredniej z dnia 18 maja 2004r. Nr 130, poz. 1393/, co stwierdzono w protokołach kontroli z dnia [...] oraz z dnia [...]r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] dokonał trafnych ustaleń i wskazał, jakie przesłanki natury faktycznej i prawnej wykazane w protokołach kontroli z dnia [...] oraz z dnia [...]r., przemawiały za ustaleniem ,że skarżący E. P. przy prowadzeniu Wytwórni Wędlin naruszył warunki weterynaryjne określone w w/w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 maja 2004 r. Powyższą decyzję ostateczną E.P. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] domagając się jej uchylenia. Skarżący powtórzył zarzuty odwołania, iż decyzja organu I instancji w rzeczywistości wydana została w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 29 czerwca 2004r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji i dla produktów mięsnych oraz innych produktów pochodzenia zwierzęcego umieszczanych na rynku, a nie przepisów odnoszących się do sprzedaży bezpośredniej, na co wskazuje zawarta w tej decyzji numeracja /[...]/ będąca oznaczeniem dla zakładu produkującego na rynek. Po podniesieniu tego zarzutu w odwołaniu Powiatowy Lekarz Weterynarii postanowieniem z [...]r. oznaczenie to zmienił, jednak treści decyzji nie, mimo, iż odnosi się ona do zakładów wyższej kategorii - produkujących na rynek. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii pozbawił jego zakładu starego i nadał nowy numer /[...]/. Zmiana ta podyktowana była przekwalifikowaniem zakładu z produkującego na rynek w zakład produkujący na potrzeby sprzedaży bezpośredniej. Prawdopodobnie zły numer był przyczyną podtrzymania decyzji przez organ odwoławczy. Odnosząc się do treści decyzji organu I instancji skarżący podniósł, iż: pkt 1) Zastosowano dowolną interpretację Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 18 maja 2004r w sprawie sprzedaży bezpośredniej. § 4 Brzmi: "Konstrukcje, wymiary, użyte. materiały budowlane oraz rozmieszczenie pomieszczeń powinny umożliwiać przestrzeganie zasad higieny w procesie produkcji oraz ułatwiać ich czyszczenie i odkażanie." Z przepisu tego wynika brak zakazu manipulacji surowcem, półproduktem, wyrobem gotowym przez plac zakładowy, brak też zapisu o usytuowaniu pomieszczeń w określony sposób. Lekarz nie zarzucił braku możliwości przestrzegania zasad higieny w procesie produkcji. Zastosowano tu § 19.ust. 1pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 29 czerwca 2004r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji i dla produktów mięsnych oraz innych produktów pochodzenia zwierzęcego umieszczanych na rynku, który brzmi "Pomieszczenia w zakładzie przetwórstwa powinny być usytuowane w sposób wykluczający możliwość zanieczyszczenia materiału surowego i produktów gotowych." Jednak obowiązuje to zakłady wyższej klasy. Lekarz Powiatowy a następnie Lekarz Wojewódzki nie dostrzegli, że w § 9 Rozporządzenia z 18 maja 2004r.są wyraźne uwarunkowania dla szatni, oraz ich umieszczenia. Natomiast w § 4 zupełnie brak wzmianki o szatniach i ich lokalizacjach. pkt 2/ Zgodnie z § 7 posadzka powinna być w dobrym stanie technicznym, nienasiąkliwa i nieprzepuszczalna oraz łatwa do mycia i odkażania. Lekarz Powiatowy nie potrafił wskazać, którego z tych warunków nie spełnia posadzka pomieszczenia rozbioru. Brak jest opisu wielkości ubytków i zastoin wodnych. Jeżeli takie były to należało podać ilość, wielkość, głębokość. Głębokość jest tak mała, że trudno ją podać w milimetrach. pkt. 4/ W Rozporządzeniu z 18 maja 2004r.zarówno w § 5 jak i w § 7 zupełnie brak zapisu o instalacji elektrycznej, wodnej czy też kanalizacyjnej. Te sprawy precyzuje § 11 czego nie dostrzegli zarówno Lekarz Powiatowy jak i Lekarz Wojewódzki. Instalacje te są zgodne z wymogami § 11. pkt.7/ § 7 nie określa szczelności drzwi jak również nie dyskwalifikuje pomalowanych drzwi drewnianych. Szczególnie, że są to drzwi do pomieszczeń pomocniczych jakimi są magazyn soli i jelit naturalnych. Nawet w zakładach wyższej klasy zgodnie z rozporządzeniem z 29 czerwca 2004r dopuszcza się drzwi drewniane po ich obudowaniu. Lekarz nie określił jakich warunków nie spełniają użytkowane drzwi. Dyskwalifikacja drewnianych drzwi pomalowanych nie ma pokrycia w przepisach. pkt.8/ § 12 pkt.2 nie zobowiązuje do wyposażenia każdego pomieszczenia produkcyjnego w urządzenie do odkażania w wodzie o temperaturze nie niższej niż 82oC. Na wyposażeniu zakładu są dwa sterylizatory. W pomieszczeniu produkcji garmażeryjnej jest taboret kuchenny oraz kuchenka gazowa. W pomieszczeniu tym jest także zlewozmywak z ciepłą i zimną wodą. Dlatego brak jest podstaw do stwierdzenia braku warunków do odkażania. pkt 9/ W żaden sposób nie można przypisać skarżącemu naruszenia § 11 pkt.4. W tym przepisie mówi się o sprzęcie mającym kontakt z produktami pochodzenia zwierzęcego. Organ nie wskazał żadnej przyprawy pochodzenia zwierzęcego. pkt 10/ Woda jest odprowadzona do kanalizacji wraz z wodą z posadzki. Organ nie wskazał na podstawie § 5 gdzie dochodzi do gromadzenia się zanieczyszczeń lub braku stosowania dobrej praktyki higienicznej. pkt. 3, 5, 6/ Organ bardzo dowolnie i nieobiektywnie stwierdził stan techniczny odbiegający od dobrego, uznając nawet bardzo małe odpryski za stan poniżej dobrego. jednocześnie nie określił czym się kierował. Jakie były kryteria i które to nie zostały spełnione. Nie uwzględniono, że zakład przeznaczony jest na potrzeby sprzedaży bezpośredniej. Zarówno organ pierwszej instancji jak i drugiej zupełnie zlekceważyli art.107 § 3 kpa. Zdaniem skarżącego - Lekarz Wojewódzki w swej decyzji zupełnie pominął powyższe fakty. Skarżący wskazywał bowiem, że nie zabrania się stosowania drzwi drewnianych, Lekarz nie przeprowadził żadnej próby ich nasiąkliwości. Skarżący wskazywał na brak obiektywnej oceny przez organ I instancji. Lekarz Wojewódzki nie sprawdził w ogóle tych faktów. Bezkrytycznie dał wiarę Lekarzowi Powiatowemu nie odnosząc się zupełnie do argumentów skarżącego. Zachodzi także naruszenie zasad współżycia społecznego. Skarżący podniósł niesłuszne nakładanie na niego kar, czego organ odwoławczy nie zakwestionował a przemilczał. Jeżeli Zakład został dopuszczony do produkcji na potrzeby sprzedaży bezpośredniej i nadal żąda się od właściciela tak dużych nakładów w tak krótkim czasie, to może to doprowadzić do jego likwidacji. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest podstaw do stwierdzenia, iż wydana ona została z naruszenie prawa. Zaznaczyć należy, iż przedmiotem skargi jest decyzja organu weterynaryjnego, nakładająca na prowadzącego zakład produkcji wędlin określone obowiązki w celu doprowadzenia zakładu do pełnej zgodności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa - w tym przypadku przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 maja 2004r. /Dz.U. Nr 130 poz. 1393/ w sprawie sprzedaży bezpośredniej. Nie jest zaś przedmiotem skargi przywołany dla uzasadnienia decyzji organu I instancji protokół kontroli z dnia [...]r. który rzeczywiście niezbyt precyzyjnie odwołuje się do przepisów rozporządzenia. Zgodnie z art. 113 § 1 KP A, Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] sprostował z urzędu, w drodze postanowienia z dnia [...] r., oczywistą omyłkę w wydanej w dniu [...] r. decyzji nr [...] nakazującej usunięcie nieprawidłowości występujących w prowadzonej przez skarżącego Wytwórni Wędlin. Na skutek tej omyłki pisarskiej w decyzji wpisano poprzedni numer identyfikacyjny Wytwórni zawierający cyfry [...] zamiast aktualnego numeru zawierającego cyfry[...]. Postanowienie o sprostowaniu błędów i omyłek w decyzji ma ten skutek, że po jego wydaniu decyzja musi być wykonywana stosownie do treści zgodnej ze sprostowaniem. Dokonane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] sprostowanie omyłki stało się częścią treści decyzji wydanej w dniu [...] r. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] zawarł także pouczenie skarżącego o prawie wniesienia zażalenia na to postanowienie. Zażalenie takie nie zostało przez skarżącego wniesione. Podniesienie tej kwestii w skardze do sądu administracyjnego jest w tym stanie rzeczy bezpodstawne. Nietrafne są też pozostałe zarzuty. Z treści decyzji i przytoczonej w niej podstawy prawnej wynika, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sprzedaży bezpośredniej z dnia 18 maja 2004 r. (Dz.U. Nr 130, poz. 1393) . . Podstawą faktyczną zaskarżonej decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości występujących w Wytwórni Wędlin uchybień były ustalenia dokonane podczas kontroli sanitarnych, przeprowadzonych w Wytwórni w dniu [...]r. oraz w dniu [...] r. Do w/w protokołów opisujących stwierdzony stan warunków weterynaryjnych Wytwórni, skarżący nie wniósł uwag i podpisał je bez zastrzeżeń. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma treść § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sprzedaży bezpośredniej z dnia 18 maja 2004 r. (Dz.U. Nr 130, poz. 1393) zgodnie z którym konstrukcja, wymiary, użyte materiały budowlane oraz rozmieszczenie pomieszczeń powinny umożliwiać przestrzeganie zasad higieny w procesie produkcji oraz ułatwiać ich czyszczenie i odkażanie. W świetle treści tego przepisu Powiatowy Lekarz Weterynarii miał podstawy uznać, iż przemieszczanie surowców i wyrobów gotowych przez plac składowy nie zapewnia przestrzegania zasad higieny w procesie produkcji, wobec czego nie spełnia wymogów z § 4. Jest to kwestia ocenna, ale też dokonana przez ten organ ocena niej jest dowolna, a w żadnym razie nie narusza cyt. § 4. W świetle § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sprzedaży bezpośredniej ściany, posadzki, sufity i drzwi w miejscu produkcji i sprzedaży powinny być w dobrym stanie technicznym, nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne oraz łatwe do mycia i odkażania. Warunku tego nie spełnia posadzka ponieważ posiadała pęknięcia i ubytki, co zostało stwierdzone w czasie kontroli wskazują na jej zły stan techniczny. Nie można zgodzić się z argumentacją skarżącego, iż nie zmierzono głębokości wód zastoinowych w posadzkach. Każde pęknięcie i zagłębienie, powodujące gromadzenia się wody, powodujące trudności w utrzymaniu pomieszczenia produkcji wyrobów mięsnych w należytej czystości powinno być wyeliminowane. Także instalacje elektryczne, wodne i kanalizacyjne zgodnie z § 11 cyt. rozporządzenia muszą być w dobrym stanie technicznym, skonstruowane z materiałów wykluczających możliwość zanieczyszczenia tych produktów oraz muszą być zainstalowane w sposób zapewniający czyszczenie i odkażanie ich powierzchni oraz powierzchni wokół nich. Także ten warunek nie został spełniony, co zostało stwierdzone w podpisanych przez skarżącego protokołach kontroli sanitarnych przeprowadzonych w Wytwórni w dniu [...] r., oraz w dniu [...] r. W ocenie Sądu organ weterynaryjny nakazując skarżącemu podjęcie działań w celu usunięcia stwierdzonych w protokołach kontroli sanitarnych przeprowadzonych w Wytwórni w dniu [...] r., oraz w dniu [...] r. naruszeń warunków weterynaryjnych w należącej do skarżącego Wytwórni Wędlin postąpił zgodnie z powołanymi przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sprzedaży bezpośredniej z dnia 18 maja 2004 r. (Dz.U. Nr 130, poz. 1393) . Decyzja ta całkowicie mieści się w dyspozycjach przytoczonych przepisów § 4, 5, 7 bądź 11 pkt 4 powołanego rozporządzenia. Okoliczność, iż określone wskazanymi wyżej rozporządzeniami Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wymagania weterynaryjne dla zakładów produkcji wyrobów mięsnych na rynek oraz do sprzedaży bezpośredniej są zróżnicowane, nie oznacza iż w tym drugim przypadku można dopuścić do naruszenia warunków sanitarnych w stopniu mogącym zagrażać jakości produktu a przez to zdrowiu konsumentów. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczące wymagań weterynaryjnych w zakładach mięsnych produkujących na rynek z 29 czerwca 2004r. zawiera szereg innych wymagań technicznych, których zakład produkujący na potrzeby sprzedaży bezpośredniej nie musi spełniać. Wskazane w zaskarżonej decyzji uchybienia i obowiązek ich usunięcia dotyczy jednak spraw elementarnych, związanych z bezpieczeństwem sanitarnym i musi być egzekwowane także od zakładu produkującego wyroby mięsne do sprzedaży bezpośredniej. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.