II SA/Sz 272/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. i K. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. W. i K. W. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie odrzucił skargę K. W. i K. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości. W uzasadnieniu podjętego orzeczenia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 7 marca 2019 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego w kwocie [...]zł, jednocześnie pouczając, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 1 kwietnia 2019 r., zaś skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2019 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania upłynął dla skarżącej z dniem 8 kwietnia 2019 r. (poniedziałek), a dla skarżącego z dniem 9 kwietnia 2019 r. (wtorek). We wskazanym terminie, skarga nie została opłacona. Wydanie dyspozycji przelewu kwoty [...]zł tytułem uiszczenia wpisu od skargi, nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2019 r., a więc po terminie, wobec czego skargę należało odrzucić. W dniu 23 kwietnia 2019 r. skarżący nadali do Sądu pismo opatrzone datą 19 kwietnia 2019 r., w którym zwrócili się o przywrócenie terminu do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od wniesionej skargi. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wyjaśnili, że od 20 marca 2019 r. obydwoje zachorowali i nie mogli wykonywać skutecznie czynności związanych z procedurą w przedmiotowej sprawie. Choroba (infekcja) przebiegała ze zmiennym nasileniem do dnia 15 kwietnia 2019 r. Wyjaśnili, że są w podeszłym wieku i mają schorzenia przewlekłe, a w takim przypadku każda infekcja może stanowić o powikłaniu związanym z zagrożeniem życia, co wpływa na wydłużony przebieg choroby. Te okoliczności sprawiły, że dokonali uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...]zł z opóźnieniem. Dopiero dnia 15 kwietnia 2019 r. stan zdrowia pozwalał na podjęcie czynności uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. W dalszej części uzasadnienia skarżący przedstawili szeroką argumentację przemawiającą - w ich ocenie - za zasadnością skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje : Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Niewątpliwie brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, że uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14, opubl. w Lex nr 1530525). Oceniając wniosek skarżących według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione w nim argumenty, nie uzasadniają przywrócenia terminu do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z pisma z dnia 19 kwietnia 2019 r. skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazali na chorobę (infekcję) na jaką zapadli obydwoje w dniu 20 marca 2019 r., a która trwała ze zmiennym nasileniem do dnia 15 kwietnia 2019 r. Poza tym podnieśli, że podeszły wiek i przewlekłe schorzenia spowodowały wydłużony przebieg choroby i konieczność stosowania ostrożnej terapii. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że powołanie się we wniosku o przywrócenie terminu na chorobę czy schorzenia przewlekłe nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Konieczne jest bowiem wykazanie samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Przy czym nie każda choroba, lecz jedynie nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego skarżący nie mogli przewidzieć, może stanowić przesłankę dla przywrócenia terminu. Innymi słowy rzecz ujmując choroba, aby uprawdopodabniać niezawinioną przeszkodę w dokonaniu czynności procesowej, musi mieć charakter niespodziewany i uniemożliwiać stronie samodzielne działanie. Również podeszły wiek w sam sobie nie stanowi okoliczności uzasadniającej brak winy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że argumenty skarżących o przebytej przez nich infekcji, nawet w przypadku podeszłego wieku czy współistnienia schorzeń przewlekłych, nie stanowią wystarczającego usprawiedliwienia dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu zwłaszcza, że powyższego twierdzenia w żaden sposób nie uwiarygodnili chociażby poprzez przedłożenie zwolnienia czy zaświadczenia lekarskiego. Nie wskazali na rodzaj przebytej choroby, ani schorzeń przewlekłych. Nie wyjaśnili także jaki miała przebieg infekcja, tj. czy mogli chodzić, czy też wymagała leżenia, co ma istotne znaczenie skoro jak sami oświadczyli, choroba przebiegała ze zmiennym nasileniem. Ponadto nie jest wiadome również, czy to choroba uniemożliwiała opłacenie skargi w terminie i przy dokonaniu czynności nie mogli posłużyć się inną osobą. W konsekwencji zatem stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.