II SA/Sz 274/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r., w której w punkcie 1) określono dla Przedsiębiorstwa P. dopuszczalny poziom hałasu przenikający do środowiska z terenu Zakładu, zaś w punkcie 2) zobowiązano prowadzącego instalację do przestrzegania wymogu nieprzekraczania standardów jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący instalacje ma tytuł prawny oraz przeprowadzania, przedkładania określonym organom i ewidencjonowania okresowych pomiarów poziomu hałasu. Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. Przedsiębiorstwo P., złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że brak wstrzymania ww. decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i nadmierne szkody. W ocenie strony, wykonanie decyzji wiąże się z obowiązkiem podjęcia szeregu czynności zmierzających do obniżenia poziomu hałasu na terenach przyległych do Zakładu [...]. Czynności te będą obejmowały przede wszystkim wybudowanie ekranów akustycznych oraz zamontowanie tłumików wyciszających na kominach suszarni. Czas trwania postępowania przetargowego zmierzającego do wyłonienia wykonawcy ekranów i tłumików oraz czas trwania postępowania administracyjnego zainicjowanego w celu uzyskania wszelkich zgód i pozwoleń na budowę ekranów, spowoduje przymus wstrzymania linii produkcyjnej, w szczególności w porze nocnej, co z kolei wpłynie na obniżenie rentowności zakładu. Poniesienie nakładów finansowych na obniżenie hałasu, w przypadku wydania przez Starostę nowej, korzystniejszej decyzji w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu, na podstawie "poprawionego" miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będzie niecelowym ponoszeniem kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wykonaniu podlegają natomiast takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 564/06, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie w zakresie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu nie podlega wykonaniu, gdyż nie nakłada na stronę jakichkolwiek obowiązków, czy też nakazów, zakazów określonego zachowania (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 116/08, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei zobowiązanie strony do przestrzegania wymogu nieprzekraczania standardów jakości środowiska (w tym norm hałasu) oraz przeprowadzania, przedkładania i ewidencjonowania okresowych pomiarów poziomu hałasu nadaje się do wykonania, a tym samym żądanie Spółki jest dopuszczalne i podlega merytorycznej ocenie. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W ocenie Sądu, przedstawione w uzasadnieniu wniosku argumenty, nie stanowią podstawy do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy. Strona w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji, z uwagi na konieczność podjęcia działań zmierzających do obniżenia hałasu, spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę majątkową, jednakże nie uprawdopodobniła powyższego twierdzenia poprzez wskazanie konkretnych okoliczności odnoszących się do sytuacji materialnej oraz przedstawienie – w miarę możliwości - dokumentów źródłowych pozwalających na ocenę kondycji finansowej skarżącej. Przede wszystkim nie podała wysokości dochodów osiąganych z prowadzonej działalności gospodarczej, ani zestawienia kosztów, które musiałaby ponieść w celu realizowania obowiązku nieprzekraczania standardów jakości środowiska. Także skarżąca nie uprawdopodobniła przypuszczenia o konieczności czasowego wstrzymania produkcji skutkującego obniżeniem rentowności, skoro nie wykazała, aby jedynym niezbędnym i technologicznie możliwym rozwiązaniem, mającym na celu wykonanie decyzji, była budowa ekranów i zamontowanie tłumików na kominach, jak i tego, żeby na czas wybudowania ekranów i zamontowania tłumików nie można było przedsięwziąć innych niezbędnych, tymczasowych i mniej czasochłonnych rozwiązań organizacyjnych czy technologicznych. Nadto z uzasadnienia wniosku nie wynika w jaki sposób podnoszona przez stronę okoliczność obniżenia rentowności Spółki wpłynęłaby na prowadzoną przez nią działalność, w tym płynność finansową. W rezultacie wniosek zawiera jedynie ogólnikowe stwierdzenie, pozbawione szerszego uzasadnienia, zatem Sąd nie miał podstaw by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych. Przy czym zauważyć należy, że w przypadku rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie może być oceniana celowość wykonania decyzji, objętej wnioskiem Spółki, zwłaszcza w aspekcie hipotetycznej możliwości podjęcia przez Starostę "nowej, korzystniejszej dla strony" decyzji w przedmiocie dopuszczalnego poziomu hałasu. W związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu merytorycznego rozpoznania zasadności zarzutów skargi, nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.