II SA/Sz 277/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 31 stycznia 2014 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 grudnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 14 października 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. wydanego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 grudnia 2013 r. odmówił R. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 14 października 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 29 stycznia 2013 r., które zostało wydane w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Odpis ww. postanowienia został doręczony pełnomocnikowi R. S. w dniu 10 stycznia 2014 r. oraz do wiadomości skarżącemu w dniu 24 stycznia 2014 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru orzeczenia (karta 529 akt). W dniu 31 stycznia 2014 r. R. S. złożył osobiście w biurze podawczym Sądu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 31 grudnia 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia R. S. podał, że integralną tego wniosku są wszystkie dotychczas złożone przez niego pisma procesowe, w tym pismo z dnia 12 listopada 2013 r. o ograniczenie pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi "w celu umożliwienia mocodawcy wnoszenia środków odwoławczych na decyzje Sądu i Przewodniczącego w terminie". Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia z dnia 31 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia, które zażaleniu podlega. Zaskarżone przedmiotowym zażaleniem postanowienie Sądu z dnia 31 grudnia 2013 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 stycznia 2014 r. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowym, wyrażoną w art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Należy podkreślić, że skoro skarżącego reprezentuje pełnomocnik, to doręczeń wszystkich pism procesowych i orzeczeń sadowych dokonuje się ze skutkiem prawnym doręczenia temu pełnomocnikowi, do momentu wypowiedzenia pełnomocnictwa. Jest to konsekwencja założenia, że osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżący może wprawdzie złożyć samodzielnie środek odwoławczy, lecz tylko w terminie, którego bieg wyznacza data doręczenia pełnomocnikowi kwestionowanego postanowienia. W konsekwencji powyższej zasady, od daty doręczenia pełnomocnikowi procesowemu pism procesowych rozpoczyna się bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia, zaś doręczenie stronie na jej żądanie, nie jest doręczeniem procesowym i nie wywołuje skutków procesowych, stan taki trwa do czasu poinformowania Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa (vide: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008r. I FZ 504/08, opubl. w Lex nr 564251). W tej sytuacji oczywistym jest, że wniesienie zażalenia przez R. S. w dniu 31 stycznia 2014 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a., gdyż termin do wniesienia tego zażalenia upłynął w dniu 17 stycznia 2014 r. Skarżący wraz z zażaleniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że zażalenie R. S. z dnia 31 stycznia 2014 r. jest niedopuszczalne, albowiem zostało wniesione z uchybieniem terminu, który nie został stronie przywrócony. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak na wstępie.