II SA/Sz 277/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku oraz zobowiązania K.B. do przedłożenia dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 6 decyzji) i umorzył w tym zakresie postępowanie organu pierwszej instancji, w pozostałej zaś części - dotyczącej nałożenia obowiązku przedłożenia przez K.B. określonych dokumentów – zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. K.B., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję. Jednocześnie skarżąca wniosła o "zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy". Uzasadniając wniosek wskazała, że podjęcie czynności mających na celu dostarczenie dokumentów, o których mowa w zaskarżonej decyzji, narazi ją na stratę czasu oraz niepotrzebny stres, a także poniesienie określonych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że zgłoszony przez pełnomocnika w skardze wniosek o: "zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji" potraktowany został jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie zostało wyrażone stanowisko, zgodnie z którym w art. 61 § 3 ustawy chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt I OZ 786/07, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Tymczasem wnioskodawczyni, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, oświadczyła, że wykonanie nałożonych na nią obowiązków polegających na dostarczeniu określonych, w punktach od 1 do 5 decyzji, dokumentów narazi ją na stratę czasu oraz stres, które to okoliczności, zdaniem sądu, nie stanowią przesłanek stanowiących podstawę zastosowania ochrony tymczasowej. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie z którym wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). W świetle oświadczenia strony o poniesieniu "określonych" kosztów związanych z wykonaniem nałożonego na nią obowiązku należy stwierdzić, że strona skarżąca nie uargumentowała dostatecznie swojego wniosku, bowiem nie odwołała się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawiła danych obrazujących jej sytuację finansową, w tym jaki wpływ miałoby poniesienie tych określonych kosztów na jej ogólną sytuację materialną. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.