II SA/Sz 286/08

Dnia 27 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej [...] położonej na obszarze gminy Miasto [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 4 kwietnia 2008 r. Z. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Darłowie z dnia 6 lutego 2007 r. Nr IV/32/07w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej B - Darłówko Zachodnie położonej na obszarze gminy Miasto Darłowo. W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, pismem z dnia 26 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wezwał Z. J. do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wykazanie, że wezwał Radę Miejską w Darłowie do usunięcia naruszenie zaskarżoną uchwałą jego interesu prawnego lub uprawnienia. W dniu 2 czerwca 2008 r. Z. J. przesłał do Sądu oświadczenie, w którym wskazał, iż w tym samym dniu złożył do Rady Miejskiej w Darłowie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego wnosi o odroczenie rozprawy do czasu otrzymania odpowiedzi na złożone wezwanie. Uprzednie bezskuteczne wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjętą przezeń uchwałą lub zarządzeniem jest koniecznym warunkiem dla następczego wniesienia skargi do sądu na tę uchwałę lub zarządzenie. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony, wobec czego skarga podlega odrzuceniu. Okoliczność ta nie zamyka jednak skarżącemu drogi do zaskarżenia do sądu tożsamej uchwały w późniejszym terminie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) należało orzec jak w sentencji.