II SA/Sz 292/13

Dnia 18 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej Akademii Morskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium rektora p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komisja Stypendialna Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej decyzją z dnia [...] utrzymała w mocy decyzję własną odmawiającą przyznania D.A. stypendium rektora dla najlepszych studentów. Skarżący złożył skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie zawierał uzasadnienia. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 czerwca 2013 r. ) Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia wniosku przez określenie przesłanek wskazujących na możliwość wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie odpowiedział na zarządzenie Sądu. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 24/11, LEX nr 741825). Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja odmawiająca przyznania stypendium, a więc decyzja odmowna. Decyzja ta ze swej istoty nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania, nie jest źródłem żadnych obowiązków, nakazów czy zakazów. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.