II SA/Sz 312/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej Spółki A kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (dalej zwane: "Kolegium" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: Spółka lub skarżąca), orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia Burmistrza G. z dnia [...] sierpnia 2021 r., znak: [...], nakładającego na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów, na terenie działki nr [...] obręb geodezyjny nr [...] G. i ustalające zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu organ odwoławczy, planowane przedsięwzięcie polega na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów, na terenie działki nr [...] obręb geodezyjny nr [...] G., zatem należy je zaliczyć do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jest to zgodne z brzmieniem § 3 ust. 1 pkt 83 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2021 poz. 247). W związku powyższym, obowiązkiem właściwego organu, którym na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 2373 ze zm., dalej: u.o.o.ś.) jest Burmistrz G., było rozważenie, czy dla powyższego przedsięwzięcia konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Przed wydaniem postanowienia organ ten, stosownie do treści art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.o.o.ś, zasięgnął opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G.. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G., pismem z dnia [...] lutego 2021 r. wydał opinię sanitarną, w której stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i równocześnie określił zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Stwierdził bowiem, że należy ocenić wpływ przedsięwzięcia na zdrowie i życie ludzi. W dniu [...] maja 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. wydał postanowienie, w którym wyraził stanowisko, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Natomiast Dyrektor Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie pismem z dnia [...] maja 2021r. wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nie przewiduje bowiem wpływu na wody powierzchniowe i podziemne. Następnie, organ I instancji, biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, wydał postanowienie nakładające na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Kolegium zaskarżone zażaleniem postanowienie Burmistrza G. zawiera uzasadnienie spełniające wymogi art. 107 § 3 k.p.a. i art. 65 ust. 3 u.o.o.ś. Wynika z niego, iż stwierdzając konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określając zakres raportu organ ten wziął pod uwagę charakter planowego przedsięwzięcia, jego lokalizację i potencjalne oddziaływanie na elementy środowiska. Przedtem organ I instancji wystąpił o opinie do właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich. Następnie rozważył rzetelnie zaistnienie okoliczności uzasadniających przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz konieczny zakres raportu oddziaływania na środowisko niezbędny do dalszego procedowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację planowanego przedsięwzięcia Odnosząc się do zawartych w zażaleniu twierdzeń wnioskodawcy, iż za wystarczającą w przedmiotowej sprawie należało uznać kartę informacyjną przedsięwzięcia, Kolegium wskazało, że karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera jedynie podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu (art. 62a u.o.o.ś). Natomiast, zgodnie z art. 66 ust. 1 u.o.o.ś., raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1. Raport oddziaływania na środowisko jest podstawowym, określonym przez w/w ustawę dokumentem stanowiącym podstawę oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przybiera on formę opracowania naukowego. Wynika to przede wszystkim z zakresu zagadnień, które powinny być przedmiotem analizy tego dokumentu. W ocenie organu odwoławczego nie można się również zgodzić z twierdzeniami skarżącej spółki, że wystarczające są opinie wydane przez RDOŚ i Wód Polskich, a do opinii sanitarnej nie należało się przychylać. Kolegium po przywołaniu danych zawartych w karcie informacyjnej, a także wybranych zapisów opinii Wód Polskich, RDOŚ Inspektora Sanitarny wskazało, iż Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał, że w raporcie należy przedstawić m.in. analizę przewidywanych rodzajów i ilości emisji, w tym odpadów, analizę oddziaływania skumulowanego wraz ze wskazaniem konkretnych działań minimalizujących oddziaływanie inwestycji na środowisko. Należy również przedstawić analizę możliwych konfliktów społecznych, co może być spowodowane możliwością pogorszenia się komfortu przebywania i życia ludzi. W ocenie Kolegium jest to zgodne z zasadą przezorności, która jest zasadą prawa unijnego (art. 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i polskiego Prawa ochrony środowiska (art. 6 ust. 2), która jako tzw. ogólna zasada prawa powinna być uwzględniana przy interpretacji wszystkich innych przepisów ochrony środowiska, przy opracowywaniu i zatwierdzaniu planów i programów, podejmowaniu decyzji w sprawach administracyjnych związanych z ochroną środowiska, a także przy ich wykonywaniu, to jest przy realizacji wszelkich działań, które mogą oddziaływać na środowisko. Zasada zobowiązuje, aby każdy, kto planuje, wyraża zgodę lub podejmuje działalność, której negatywne oddziaływanie na środowisko nie jest w pełni rozpoznane (ze względu na niedostatki w wiedzy, deficyt informacji, brak pełnych danych statystycznych, niemożność wykonania analiz, niemożność wykonania symulacji, rozbieżność stanowisk, zwłaszcza stanowisk ekspertów), kierując się przezornością, podjął wszelkie możliwe środki zapobiegawcze. Kierując się zasadą przezorności wątpliwość czy dane negatywne oddziaływanie należy uznać za znaczące, czy nieznaczące, rozstrzygnąć należy na korzyść środowiska przyjmując, że będzie ono znaczące, natomiast wątpliwość, czy dane działania mogą negatywnie wpływać na tereny podlegające ochronie akustycznej, powstałej w wyniku realizacji inwestycji, czy nie odniosą takiego skutku - przyjmując, że pogorszą oddziaływanie. Zasada wymaga, aby wszelkie prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnych skutków traktować tak. jak pewność ich wystąpienia. Końcowo Kolegium stwierdziło, iż po przeanalizowaniu materiału dowodowego, podzieliło ocenę zawartą w decyzji organu I instancji. Powyższa ocena została dokonana zgodnie z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. bowiem po wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy oraz zebraniu i rozpatrzeniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, dokonano oceny zgodnej z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. W konsekwencji, brak jest podstaw do uznania braku konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji. Pismem z dnia [...] marca 2022 r. pełnomocnik spółki wniósł skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności brak uwzględnienia okoliczności podnoszonych przez skarżącą w zażaleniu. W konsekwencji doprowadziło to do uznania, że skarżąca ma obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów, na terenie działki nr [...] obręb geodezyjny nr [...] G. i ustalające zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: a. art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. poprzez jego niewłaściwą wykładnię, a polegającą na przyjęciu, iż dla przedsięwzięcia planowanego przez skarżącą konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy organ nie wziął pod uwagę wszystkich, wskazanych w art. 63 ust. 1 ww. ustawy okoliczności, co z kolei doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych przejawiających się w przyjęciu, iż dla planowanego przedsięwzięcia zachodzi konieczność przeprowadzenia oddziaływania na środowisko, b. art. 64. ust. 1 i 3 u.o.o.ś., poprzez ich niewłaściwą wykładnię przejawiającą się w tym, iż pomimo wydania przez Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. opinii o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, organ nie wziął pod uwagę okoliczności podnoszonych przez ww. organy, opierając się wyłącznie na stanowisku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., podczas gdy przepisy te wymagają uwzględnienia kompleksowo wszelkich opinii, wydanych przez podmioty wskazane w tym przepisie, c. art. 65 ust. 3 u.o.o.ś. poprzez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na nieuwzględnieniu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia informacji o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, co doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia. Wskazując na powyższe pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Burmistrza Miasta G. z dnia [...] sierpnia 2021 r., oraz o przyznanie kosztów postępowania administracyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik spółki podkreślił, iż organ pominął w zasadzie stanowiska wyrażone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. czy też Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, które to organy wskazały wprost, iż nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Tymczasem zgodnie z danymi zawartymi karcie informacyjnej, teren działki obejmuje budynek hali magazynowej o powierzchni ok. 1817 m2 i wiaty 165 m2 oraz wewnętrzne drogi manewrowe o nawierzchni z kostki brukowej. W bezpośrednim sąsiedztwie zakładu znajdują się wyłącznie obiekty o funkcji handlowo-usługowej i droga zaś dla ww. terenu nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ramach przedsięwzięcia przetwarzane są odpady wyłącznie inne niż niebezpieczne, a ich przetwarzanie polega na ręcznym sortowaniu w hali magazynowej, mieleniu, sprasowaniu i przekazaniu odpadu do dalszego przetwarzania następnemu posiadaczowi. Magazynowanie odpadów następuje na utwardzonym terenie, wyłącznie na wydzielonych miejscach, odpowiednio oznaczonych i chronionych przed działaniem czynników atmosferycznych, a nadto obiekt jest wyposażony w system monitoringu oraz instalację przeciwpożarową. Po każdym rozładunku teren jest sprzątany. Nie następuje również eksploatacja ponadnormatywnych emisji do powietrza i hałasu. Przedsięwzięcie nie zalicza się także do zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia awarii zgodnie z ar. 284 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Nie ma również w otoczeniu zakładów, których funkcjonowanie mogłoby kumulować się z oddziaływaniem przedsięwzięcia spółki. Wszelkie, potencjalne naprawy maszyn przeprowadzane są poza obiektem, zatem i w tym zakresie nie można mówić o jakimkolwiek ryzyku. Zwrócił też uwagę na fakt, iż ww. kwestie zostały uwzględnione przez organy wydające opinie. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. wskazał wprost, iż nie istnieje konieczność przeprowadzenia oddziaływania na środowisko, bowiem po przeanalizowaniu dokumentacji, uwzględniając parametry techniczne i technologiczne planowanego przedsięwzięcia, jego skalę, usytuowanie oraz oddziaływanie na poszczególne komponenty środowiska nie ma takiej potrzeby. Podobnie Dyrektor Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wskazał, że inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko wodne i gruntowe, nie nastąpi pogorszenie potencjału ekologicznego i stanu chemicznego JCW powierzchniowych oraz stanu ilościowego i chemicznego JCW podziemnych. Podkreślono też, iż skarżąca przetwarza rocznie bardzo małe ilości odpadów - generalnie jest to przetwarzanie odpadu o kodzie 150101 na odpad o kodzie 191201. Zakład natomiast mieści się w strefie produkcyjnej, która nazywana jest małym G. P. P. - co również nie pozostaje bez znaczenia i powinno zostać wzięte pod uwagę. Jak wskazał pełnomocnik skarżącej spółki w zaskarżonej decyzji brak jest też informacji dotyczących konkretnych przyczyn dla których organ doszedł do przekonania, iż w przypadku skarżącej zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia. W ocenie spółki organ wydający postanowienie zobowiązany jest w uzasadnieniu odnieść się do stanowisk organów opiniujących, należy bowiem traktować stanowiska jako dowody w sprawie zebrane w toku postępowania wyjaśniającego. Organ administracji odpowiadając na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Sprawa jako dotycząca postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym kończącego postępowanie podlegała rozpatrzeniu w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: P.p.s.a.). Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a, sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie nakładające na skarżącą spółkę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, które z kolei związane jest z koniecznością uzyskania przez wnioskodawcę zmiany sposobu użytkowania obiektu, w którym prowadzona jest przedmiotowa działalność polegająca na przetwarzaniu odpadów innych niż niebezpieczne. Jak wynika z karty informacyjnej przedsięwzięcia, oddziaływanie na środowisko związane na być jedynie z etapem eksploatacji instalacji, przy wykorzystaniu istniejącego zagospodarowania. Prognozuje się zbieranie odpadów w ilości do ok. 3000,0 Mg/rok. Odpady przywożone będą na teren przedsięwzięcia i wywożone z jego terenu po zebraniu ilości uzasadniającej transport. Z przedstawionych przez spółkę informacji wynika, że w ramach przedsięwzięcia przetwarzane są następujące odpady inne niż niebezpieczne, sklasyfikowane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2020 r., poz. 10): 03 03 07 Mechanicznie wydzielone odrzuty z przeróbki makulatury i tektury, 03 03 08 Odpady z sortowania papieru i tektury przeznaczone do recyklingu, 15 01 01 Opakowania z papieru i tektury, 15 01 02 Opakowania z tworzyw sztucznych, 19 12 01 Papier i tektura, 20 01 01 Papier i tektura. Przetwarzanie odpadów następuje w procesie R12 i polega w szczególności na: ręcznym sortowaniu w hali magazynowej, mieleniu w rozdrabniaczu, sprasowaniu odpadu, zbelowaniu odpadu, przekazaniu odpadu do dalszego przetwarzania następnemu posiadaczowi. Do przetwarzania odpadów wykorzystywane są następujące urządzenia: prasa belująca, młyn dwuwałowy do mielenia odpadów, niszczarka do dokumentów i tworzyw sztucznych. W wyniku przetwarzania odpadów powstawać będą odpady z grupy 19, tj. odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów: 19 12 01 Papier i tektura (w ilości ok. 3000 Mg/rok) i 19 12 04 Tworzywa sztuczne (ok. 100 Mg/rok). Zbieranie odpadów obejmuje ww. odpady podlegające przetworzeniu oraz: opakowania z drewna, opakowania wielomateriałowe, opakowania ze szkła, szkło, drewno, tworzywa sztuczne i guma. Zbieranie odpadów następuje w drodze zakupu od kontrahentów. Zbierane i przetwarzane odpady gromadzone są w sposób selektywny, zapobiegający ich zmieszaniu. Magazynowanie odpadów następuje na utwardzonym podłożu w wyznaczonych miejscach, chronionych przed działaniem czynników atmosferycznych - zlokalizowanych na terenie hali magazynowej i zadaszonej wiaty. Obiekt wyposażony jest w system monitoringu i instalację przeciwpożarową. Przeładunek odpadów również przebiega na utwardzonym terenie. Odpady transportowane są w postaci tzw. kostek związanych drutem, w celu zapobieżenia ich rozproszeniu. Po każdym rozładunku teren jest sprzątany przez pracowników. Ze względu na skalę przedsięwzięcia spółka nie przewiduje, aby eksploatacja instalacji stanowiła źródło ponadnormatywnych emisji zanieczyszczeń do powietrza i hałasu. Ruch pojazdów na terenie zakładu będzie niewielki, do rozładunku i przemieszczania odpadów stosowane są wózki widłowe. Nie przewiduje się wytwarzania odpadów z prowadzonych procesów. W wyniku funkcjonowania zaplecza socjalnego powstawać będą odpady komunalne, przekazywane uprawnionemu podmiotowi celem zagospodarowania. Nie przewiduje się, aby funkcjonowanie przedsięwzięcia miało wpływ na ogólną wielkość emisji gazów cieplarnianych, a tym samym na zmiany klimatu. Ocenia się również, że postępujące zmiany klimatu i jego potencjalne skutki dla poszczególnych sektorów gospodarki nie będą miały wpływu na przedmiotowe przedsięwzięcie. Analizowane przedsięwzięcie nie zalicza się do zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia awarii, w rozumieniu art. 248 ust. 1 ustawy z dnia Tl kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 ze zm.), o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 138). W bezpośrednim zasięgu oddziaływania zakładu brak jest przedsięwzięć, których funkcjonowanie kumulowałoby się z oddziaływaniem przedmiotowego przedsięwzięcia. Miejsce przedsięwzięcia prowadzenia zlokalizowane jest formami ochrony przyrody, wskazanymi w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U z 2020 r., poz. 55 ze zm.). Teren przedsięwzięcia oraz tereny przyległe są przekształcone antropogenicznie, w związku z tym przedmiotowa działalność nie będzie oddziaływać na komponenty środowiska przyrodniczego. Ze względu na skalę i lokalizację przedsięwzięcia nie przewiduje się negatywnego oddziaływania na walory krajobrazowe miasta G.. Materialnoprawną podstawę nałożenia skarżonym postanowieniem obowiązku na spółkę stanowił art. 63 ust. 1 i 4 u.o.o.ś. zgodnie z którym postanowienie, nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-28, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b; 3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy; 4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. W postanowieniu, o którym mowa powyżej, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68. W badanej sprawie organ I instancji pozyskał postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. z [...] maja 2021 r. w którym wyrażono stanowisko, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ powyższy wskazał w szczególności, iż po przeanalizowaniu przedłożonych dokumentów, w których inwestor przedstawił parametry techniczne i technologiczne planowanego przedsięwzięcia oraz w oparciu o nie dokonał wstępnej analizy potencjalnego oddziaływania inwestycji na środowisko, organ z uwagi na skalę, usytuowanie oraz oddziaływanie na poszczególne komponenty środowiska stwierdza, iż planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W sprawie wypowiedział się także Dyrektor Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Pismem z dnia [...] maja 2021 r. wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nie przewiduje bowiem wpływu na wody powierzchniowe i podziemne. Natomiast w piśmie z [...] lutego 2021 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. wyraził opinię, w której stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i równocześnie określił zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Organ ten uzasadniając swoje stasiowsko poprzestał w istocie na wskazaniu, iż sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko "pozwoli na wnikliwą analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit a w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, gdzie określa, analizuje i ocenie bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz ludzie w tym zdrowie i warunki życia". W dalszym stanowisku, zawartym w piśmie [...] maja 2021 r., powyższy organ w odpowiedzi na pismo Burmistrza G. stwierdził natomiast, iż po dokonaniu ponownej analizy dokumentacji oraz przesłanego uzupełnienia do dokumentacji rozpatrując wpływ badanego przedsięwzięcia na zdrowie i życie ludzi, podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w opinii sanitarnej z dnia [...] lutego 2021 r. Poinformował ponadto organ I instancji, że wyrażone stanowisko jest wyłącznie opinią i nie ma charakteru nakazowego ze strony Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. przy wydawaniu decyzji o środowiskowych. Powyższe opinie nie mają charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Dlatego też organ wydający takie postanowienie – które stanowi najsłabszą formę współdziałania pomiędzy organami administracji publicznej nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (por. np. wyroki NSA z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 2507/14, z dnia z dnia 6 maja 2014 r., II OSK 2904/12). Zgodzić należy się zatem z zarzutem skargi, iż zarówno w przypadku akceptacji stanowiska organów opiniujących, jak i ich odrzucenia organ wydający postanowienie kończące ten etap postępowania powinien wskazać – zgodnie z regułami ogólnymi wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. – jakimi okolicznościami faktycznymi (znajdującymi potwierdzenie w materiale dowodowym) kierował się w tym zakresie oraz odnieść się do przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 i 2 ustawy (co wynika bezpośrednio z art. 65 ust. 1 ustawy). Prawidłowość takiej oceny potwierdza też stanowisko wyrażone przez NSA w wyroku z 16 lutego 2021 r., sygn. akt III OSK 3466/21 w którym wskazano, że w sytuacji, gdy skoro organy wyspecjalizowane w odpowiednio w zakresie ochrony środowiska i gospodarki wodnej wyraziły opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, to jakkolwiek opinie tych organów nie miały charakteru wiążącego, ale nie oznacza to to, że organ odwoławczy oraz I instancji mogły odstąpić od odniesienia się do tych opinii w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Brak takiego odniesienia skutkuje tym, iż sąd nie ma możliwości skontrolowania stanowiska organów w tym zakresie. Wobec powyższego należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie organy obu instancji naruszyły art. 107 § 3 k.p.a., albowiem w uzasadnieniach wydanych orzeczeń brak w szczególności odniesienia się odmiennych od stanowisk organów opiniujących. Organ I instancji poprzestał w istocie na zacytowaniu i bezkrytycznym przyjęciu ogólnikowego stanowiska Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie opatrzonego w istocie żadnym merytorycznym uzasadnieniem. Również Kolegium nie oceniło należycie powyższej opinii i nie skonfrontowało jej treści z opiniami innych organów zajmujących stanowisko w sprawie. Wprawdzie w uzasadnieniu Kolegium przywołało ogólnikowo potrzebę weryfikacji ochrony akustycznej jednak nie sposób stwierdzić z jakiej przyczyny dostrzegło taką potrzebę. Nie odniosło się przy tym w najmniejszym stopniu do danych karty informacyjnej z której wynika, iż nie będzie następować eksploatacja ponadnormatywnych emisji do powietrza i hałasu czy twierdzeń spółki, iż zakład mieści się w strefie produkcyjnej a w jego sąsiedztwie znajdują się wyłącznie obiekty o funkcji handlowo- usługowej i droga. Organ pominął przy tym, iż wyspecjalizowany organ tj. RDOŚ wyraził w tym zakresie opinię, iż z uwagi na skalę, usytuowanie oraz oddziaływanie na poszczególne komponenty środowiska nie jest potrzebne sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Organ odwoławczy w żaden sposób organ nie odniósł się też do przedstawionego w karcie informacyjnej procesu technologicznego a także do hałasu generowanego przez maszyny stosowane przez skarżącą spółkę. W toku dalszego postępowania organ administracji winien poddać należytej ocenie zgromadzone opinie i inne dowody oraz rozstrzygając w przedmiocie ewentualnej potrzeby sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien przedstawić uzasadnienie spełniające wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a., tak aby poddawało się ono kontroli instancyjnej i sądowej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 tej ustawy. Orzeczenia sądów administracyjnych cytowane powyżej są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.