II SA/Sz 335/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 listopada 2014r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia uchyla zaskarżone postanowienie. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...]. (doręczonym w dniu), wydanym na podstawie art. 61a i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - zwanej dalej "K.p.a.", odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku E. S. z dnia z dnia [,,,] o ustalenie prawa do dodatku mieszkaniowego dotyczącego lokalu. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że wniosek dotyczył sprawy rozstrzygniętej już decyzją tego organu z dnia [...] odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego. W dniu [...] E. S. złożyła zażalenie na postanowienie z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia z tej przyczyny, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu [...], a zażalenie zostało złożone w dniu [...]. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowieniem z dnia [...] skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...]. Skarga ta została złożona w organie odwoławczym w dniu [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wskazując, że strona nie podała we wniosku o przywrócenie terminu przyczyny uchybienia terminu ani nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W tej sytuacji brak było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W skardze na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca oświadczyła, że zarzuca postanowieniu naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazała, że postanowienie które otrzymała nie zawierało pouczenia, wobec tego wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że rola sądu sprowadza się do badania działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania organu w załatwianiu spraw poprzez wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że skarga jest uzasadniona. W sprawie istotnie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy. Naruszenie to nie polegało jednak na braku pouczenia w żadnym z postanowień wydanych w sprawie. W ocenie Sądu organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie dopuścił się naruszenia art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Przypomnieć należy, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Postanowienie z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania dotyczącego wniosku z dnia o przyznanie dodatku mieszkaniowego, zostało jej doręczone w dniu [...]. Zatem 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu [...]. Zażalenie zostało złożone w dniu [...], zatem po upływie terminu. Z tej przyczyny Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] (doręczonym skarżącej w dniu) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W dniu 20 lutego 2014 r. E.S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, zawarty w skardze na postanowienie z dnia [...] skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca nie wskazała jednak co było przyczyną uchybienia przez nią terminu do wniesienia zażalenia ani nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi bez własnej winy. Zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis art. 58 § 2 K.p.a. stanowi, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Z powołanego art. 58 § 2 k.p.a. wynika, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jest także data uzyskania przez zainteresowaną osobę wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od daty uzyskania wiadomości o tym, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu (por. wyrok WSA z dnia 23 listopada 2012 r., II SA/GL 699/12, Lex nr 1248912). Rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest zatem wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu. Niedopełnienie tej czynności stanowi brak formalny podania, który podlega usunięciu w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W okolicznościach niniejszej sprawy E.S. złożyła w dniu [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Samo zażalenie wniosła wcześniej, w dniu [...]. We wniosku o przywrócenie terminu nie podała ona jednak, co było przyczyną uchybienia terminu ani kiedy przyczyna ta ustała. Nie podała, w jakiej dacie dowiedziała się o uchybieniu terminu. Organ odwoławczy, nie czyniąc zadość przepisowi art. 58 § 2 k.p.a., tj. nie wyjaśniając, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie, przystąpił do jego merytorycznego rozpatrzenia. Tym samym uchybił przepisowi art. 64 § 2 w zw. z art. 58 § 2 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W sytuacji, gdyby skarżąca nie udzieliła organowi odwoławczemu odpowiedzi na wezwanie w trybie art. 64 § 2 k.p.a., obowiązkiem organu byłoby pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy wezwie stronę do uzupełniania braków wniosku o przywrócenie terminu przez wskazanie przesłanek określonych w art. 58 § 1 i 2 K.p.a. i w zależności od tego jak strona odniesie się do tego wezwania, wyda stosowne rozstrzygniecie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.