II SA/Sz 348/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] (słownie: [...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] Spółka A., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożyło za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], nr [...] uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny z badania poziomów hałasu oraz przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Kwestionowanemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na wydaniu przez organ postanowienia, bez uwzględnienia przy rozpoznaniu sprawy zażalenia Spółki z dnia [...] od ww. postanowienia organu pierwszej instancji. Według Spółki, organ błędnie ustalił, że ww. zażalenie zostało dostarczone organowi pierwszej instancji dopiero w dniu [...] (wniesione po terminie). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. przekazując ww. skargę do Sądu załączył do akt administracyjnych postanowienie własne z dnia [...], nr [...], wydane w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylające w całości zaskarżone postanowienie z dnia [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Uwzględnienie w całości skargi przez organ, na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., skutkuje bezprzedmiotowością postępowania (por. wyrok NSA z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04, opubl. w Lex nr 798795; postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt I FZ 503/11, opubl. w Lex nr 1103918). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, organ drugiej instancji uwzględnił w całości skargę wniesioną przez skarżącą Spółkę, skoro postanowieniem z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że we wcześniejszym postępowaniu nie zostało rozpatrzone zażalenie Spółki, które zostało prawidłowo wniesione w dniu [...] (w terminie). Zaskarżony organ zgodził się z zarzutami skargi w całości, uchylił ww. postanowienia uznając, że postępowanie zażaleniowe powinno być przeprowadzone z uwzględnieniem twierdzeń i zarzutów także skarżącej Spółki. Jednocześnie organ stwierdził, że przy wydawaniu poprzedniego postanowienia nie doszło do rażącego naruszenia prawa, ponieważ organ wydając orzeczenie działał na podstawie całego dostępnego materiału dowodowego, beż świadomości, że jest on niekompletny. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe, o czym orzekł, jak w pkt I postanowienia. W przedmiocie kosztów, Sąd orzekł, jak w pkt II postanowienia, w oparciu o art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składają się poniesione przez Spółkę koszty: wpisu od skargi w kwocie 100 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie dla radcy prawnego w kwocie 480 zł ustalone stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U., poz. 1804 ze zm.).