II SA/Sz 359/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Izby Lekarsko – Weterynaryjnej na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zapewnienia warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności Izby postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Izba Lekarsko – Weterynaryjna pismem z dnia [...] r. ,działając w trybie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 71 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko – weterynaryjnych, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynności Prezydenta Miasta w przedmiocie zapewnienia warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności Izby. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] r. (data wpływu do organu [...] r.) Dyrektor Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych, działający w imieniu Gminy Miasto [...] poinformował ją o wyznaczeniu lokalu użytkowego na działalność Izby, położonego w [...]. Następnie skarżąca podniosła, że w dniu [...] r. czterech członków Rady Izby dokonało oględzin lokalu użytkowego wskazanego przez organ. W tej sytuacji Izba pismem z dnia [...] r. (data nadania [...] r.) poinformowała organ, że wskazany lokal nie spełnia minimalnych warunków niezbędnych do prowadzenia działalności, wskazując jednocześnie, że stan lokalu wymaga przeprowadzenia kapitalnego remontu, co przekracza możliwości finansowe Izby. Zdaniem strony skarżącej w realiach niniejszej sprawy o "dowiedzeniu się" przez Izbę o podjętej czynności sensownie można mówić w odniesieniu do dnia [...] r., w którym to dniu członkowie Rady Izby dokonali oględzin lokalu przy ul. [...]. W ocenie skarżącej, jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy traktować pismo Izby z dnia [...] r., w którym dała wyraz niezadowoleniu okoliczności wskazania dla niej lokalu, wnosząc przy tym o zapewnienie jej właściwych warunków lokalowych i technicznych, na które Izba nie otrzymała żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie jednocześnie wskazując, że realizując swój obowiązek Prezydent za pośrednictwem Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych pismem z dnia [...] r. poinformował o wyznaczeniu na siedzibę Izby lokal użytkowy położony przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.". W myśl art. 3 § 2 pkt 4 kontrolą sądów administracyjnych objęte są akty lub czynności, inne niż decyzje i postanowienia, z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a.). W myśl art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko – weterynaryjnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 767 ze zm.) organy wykonawcze samorządu terytorialnego, na których terenie ustalono siedziby Krajowej i okręgowych izb lekarsko – weterynaryjnych, zapewniają warunki lokalowe i techniczne niezbędne dla działalności izb. Nałożenie zaś ustawowego obowiązku zapewnienia przez organy samorządu terytorialnego organom samorządu zawodowego warunków lokalowych i technicznych niezbędnych do jego działalności mieści się w zakresie czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 1494/10, publ. na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie strona skarżąca pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do siedziby skarżącej w dniu [...] r., (jak wynika z prezentaty umieszczonej na dołączonej do sprawy kserokopii opisanego pisma k. 21 akt sądowych) - została poinformowana o wyznaczeniu lokalu dla jej działalności położonego w [...]. Zdaniem Sądu od daty [...]. rozpoczął bieg czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. na wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, należy bowiem przyjąć, że w tym właśnie dniu skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o podjęciu czynności przez organ z zakresu administracji publicznej dotyczącej jej uprawnień. Wbrew argumentom skarżącej nie można przyjąć za początek czternastodniowego terminu do złożenia wezwania daty [...] r., w którym to dniu osoby występujące w imieniu skarżącej dokonały oględzin przedmiotowego lokalu, gdyż jak zostało to wykazane wyżej o czynności, o której mowa w art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko – weterynaryjnych, strona skarżąca powzięła wiadomość lub mogła się o niej dowiedzieć w dniu otrzymania pisma od organu, czyli w dniu [...]. Wobec tego należy stwierdzić, że termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął dnia [...] r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Tymczasem skarżąca pismo stanowiące wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa złożyła w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jego złożenia. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. przewidziany w tym przepisie czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny skuteczności takiego wezwania, które wyczerpuje drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż te wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a.). Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w judykaturze wyrażono pogląd zgodnie z którym jedną z "innych" przyczyn niedopuszczalności skargi, o których mowa w powołanym przepisie jest niewyczerpanie środków zaskarżenia, pod którym to sformułowaniem należy również rozumieć wniesienie skargi bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W przypadku gdy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione po terminie, powoduje to jego bezskuteczność, czyli brak wywołania skutków procesowych związanych z dokonaniem tej czynności, co stanowi o niedopuszczalności skargi /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1993/08, publikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl/. W tej sytuacji należało orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 powołanej ustawy.