II SA/Sz 364/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska, Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lipca 2024 r. sprawy ze skargi A. K., A. W., J. K., R. K.-W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu pulbilcznego oddala skargę. Wójt Gminy D. wydał na podstawie art. 50 ust. 1 i art. 52 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.; dalej "u.p.z.p."), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, dalej "K.p.a") w dniu 27 grudnia 2023 r. decyzję nr 46/2023 znak RPPiWZ.WZ.6733.502.2023.ZW, w której ustalił dla P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. (dalej "spółka", "inwestor") lokalizację inwestycji celu publicznego, polegającą na budowie sieci gazowej średniego ciśnienia dn40PE na terenie działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym D. , gm. D., woj. z. . W decyzji wskazano, że inwestycja stanowi obiekt infrastruktury technicznej. W zakresie warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustalono, że inwestycja nie powoduje zmiany sposobu zagospodarowania terenu i nie wpływa na kształtowanie ładu przestrzennego, zaś w związku z art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 645 e zm.) lokalizacja obiektów budowlanych lub urządzeń, niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami w pasie drogowym gminnej drogi publicznej (w ciągu działki nr [...] obr. D. - ul. [...]), może nastąpić jedynie po uzyskaniu zgody zarządcy drogi (Wydział ds. Komunalnych i Inwestycji Urzędu Gminy w D.). W zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzi ustalono, że w trakcie prac projektowych oraz realizacji inwestycji, inwestor jest zobowiązany uwzględnić ochronę środowiska na obszarze prowadzenia prac, a w szczególności ochronę powietrza atmosferycznego, gleby, zieleni, naturalnego ukształtowania terenu i stosunków wodnych. Po realizacji inwestycji należy przywrócić grunty do stanu umożliwiającego korzystanie z nich. W zakresie melioracji inwestor ma obowiązek: a) prowadzić prace budowlane w taki sposób, aby nie spowodować pogorszenia stosunków wodnych na terenach sąsiednich i zachować urządzenia melioracyjne we właściwym stanie technicznym, b) w przypadku uszkodzenia istniejących urządzeń melioracji wodnych należy dokonać ich naprawy w sposób umożliwiający zachowanie dotychczasowych kierunków spływu. W zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej ustalono, że na części terenu inwestycji występuje stanowisko archeologiczne objęte ochroną konserwatorską. Właściciel/inwestor terenu, na którym występuje stanowisko archeologiczne, zobowiązany jest spełniać wymagania wynikające z ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2022 r. poz. 840 ze zm.), tj. uzgodnić i opiniować wszelkie poczynania inżynierskie, budowlane i inne związane z pracami ziemnymi z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. W przypadku podjęcia decyzji o realizacji inwestycji inwestor/właściciel terenu zobowiązany jest na swój koszt przeprowadzić interwencyjne badania archeologiczne. Rozpoczęcie prac ziemnych z realizacją inwestycji uzależniono od uzyskania stosownego pozwolenia od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Ponadto ten kto w trakcie prowadzenia robót budowlanych lub ziemnych odkrył przedmiot, co do którego istnieje przypuszczenie, iż jest zabytkiem, powinien postępować zgodnie z przepisami odrębnymi dotyczącymi ochrony zabytków, tj. wstrzymać wszelkie roboty mogące uszkodzić lub zniszczyć odkryty przedmiot; zabezpieczyć, przy użyciu dostępnych środków, ten przedmiot i miejsce jego odkrycia; niezwłocznie zawiadomić o tym właściwego konserwatora zabytków, a jeśli nie jest to możliwe - Wójta Gminy. W zakresie warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji ustalono, że planowaną sieć gazową średniego ciśnienia należy zaprojektować i wykonać zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w tym zakresie, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia, ustalonymi przez dysponenta sieci oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r. poz. 640). Wskazano, że dla inwestycji obowiązują przepisy: a) ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 645 ze zm.) - w oparciu o art. 39 ust. 1 ustawy - sieć infrastruktury technicznej należy zaprojektować w taki sposób, aby realizacja inwestycji nie powodowała zagrożeń dla bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez niszczenie lub uszkadzanie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości; b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1518) - w oparciu o § 97 rozporządzenia - lokalizacja sieci infrastruktury technicznej nie może przyczyniać się do czasowego lub trwałego zagrożenia bezpieczeństwa ruchu, z tego względu przebieg planowanej inwestycji należy zaprojektować blisko granicy pasa drogowego, natomiast nowa infrastruktura podziemna nie powinna być usytuowana pod jezdnią istniejącą i docelową. W przypadku kolizji prowadzonej inwestycji z istniejącym uzbrojeniem przełożenie sieci należy dokonać na warunkach określonych przez zarządców sieci. W zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich ustalono, że zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.) inwestycja nie może naruszać interesów osób trzecich, nie może spowodować pogorszenia warunków użytkowania przyległych nieruchomości, a w szczególności nie może utrudniać dostępu do drogi i ograniczyć możliwości korzystania z mediów. O terminie rozpoczęcia robót budowlanych inwestor powinien zawiadomić wszystkich bezpośrednich sąsiadów, których interes prawny mógłby być zagrożony. Po ukończeniu prac inwestor powinien uzyskać odbiór zarządcy drogi [Wydział ds. Komunalnych i Inwestycji Urzędu Gminy w D.]. Ponadto inwestor powinien uzyskać wszystkie uzgodnienia przewidziane prawem, nie wymienione wyżej. Ustalono, że obszar inwestycji nie jest położony na terenach górniczych w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2023 r. poz. 633 ze zm.). Wskazano, że linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczono na kopii mapy zasadniczej w skali 1 : 500, stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że inwestycja nie jest położona na terenie, na którym obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, zatem na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2 i art. 50 ust. 1 u.p.z.p., lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ I instancji wskazał, że planowana inwestycja mieści się w pojęciu inwestycji celu publicznego i z całą pewnością będzie miała charakter co najmniej lokalny oraz będzie miała na celu zaspokajanie zbiorowych potrzeb społeczności lokalnej. Realizacja inwestycji nie wymaga przeprowadzania analizy, o której mowa w art. 61 u.p.z.p., natomiast zgodnie z art. 53 ust. 3 u.p.z.p. dokonano analizy w zakresie: 1) stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji, 2) warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych. Organ I instancji wskazał, że strony zawiadomiono o wszczęciu postępowania administracyjnego i poinformowano o możliwości zapoznania się z dokumentacją, zgłaszania swoich warunków, wniosków, uwag i zastrzeżeń do postępowania. Organ I instancji podał, że decyzja została uzgodniona z Zachodniopomorskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, który nie wniósł uwag. Do decyzji załączono kopię mapy zasadniczej w skali 1:500 (zał. nr 1) i analizę warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z odrębnych przepisów oraz analizę stanu faktycznego i prawnego terenu funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowaniu terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji, wynikających z odrębnych przepisów (zał. nr 2). A. K., R. K. , J. K. oraz A. W. (dalej "skarżący") złożyli odwołanie od ww. decyzji, w którym m.in. zarzucili organowi brak wyjaśnienia charakteru planowanej inwestycji w świetle art. 50 ust. 1 u.p.z.p. oraz zaniechanie określenia szczegółowych warunków i zasad zagospodarowania terenu i jego zabudowy zgodnie z planem ogólnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 22 marca 2023 r. decyzję nr SKO/PG/420/480/2024, w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przytoczył treść art. 50 ust. 1, ust. 2 i ust. 2a u.p.z.p. Wskazał, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego budowa sieci, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682, dalej "u.p.b."), wymaga uzyskania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.b. nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa sieci gazowych o ciśnieniu roboczym nie wyższym niż 0,5 Mpa. Organ odwoławczy wskazał, że właściwy organ w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dokonuje analizy: 1) warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych; 2) stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Wyjaśnił, że nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Organ odwoławczy podał, że projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego sporządzony został przez osobę, o której mowa w art. 50 ust. 4 u.p.z.p., zgodnie z którym sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej. Organ I instancji, stosownie do art. 53 ust. 1 u.p.z.p. o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji kończącej postępowanie zawiadomił strony w drodze udostępnienia zawiadomienia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ prowadzący postępowanie - Urzędu Gminy D., a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, poprzez obwieszczenie na tablicy ogłoszeń, zaś na piśmie inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego. Organ odwoławczy podał, że decyzja organu I instancji zawiera również wszystkie elementy, o których mowa w art. 54 u.p.z.p., tj. określenie rodzaju inwestycji; warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego; ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej; obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji; wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich; ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych oraz linie rozgraniczające teren inwestycji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688), która weszła w życie z dniem 24 września 2023 r. - do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i przed dniem utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w danej gminie: 1) stosuje się przepisy art. 54 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym; 2) nie stosuje się przepisów art. 61 ust. 1 pkt 1a i ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1. Organ odwoławczy podał, że na terenie gminy D. nie utraciły mocy ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy D., przyjętego uchwałą Rady Gminy D. nr [...] z dnia 24 czerwca 2010 r. W analizowanym stanie faktycznym zastosowanie znajduje art. 54 w brzmieniu dotychczasowym, co oznacza, że nie ma zastosowania art. 54 ust. 1 pkt 2 w brzmieniu: "Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa: 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy zgodne z planem ogólnym oraz wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie:". Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji uzgodnił zamierzenie inwestycyjne z Zachodniopomorskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Szczecinie. Ponadto na terenie inwestycji nie występują obiekty objęte ochroną przyrodniczą w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r., poz. 1336). Inwestycja nie jest położona na terenach górniczych w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2023 r., poz. 633). Teren inwestycji położony jest poza miejscowością uzdrowiskową, poza obszarami pasa technicznego, pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani. Organ odwoławczy podał, że z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego wystąpiła spółka gazownicza, która zamierza wybudować sieć gazową średniego ciśnienia dn40PE na terenie działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym D. , gmina D. (woj. z. ). Inwestycja celu publicznego została zdefiniowana w art. 2 pkt 5 u.p.z.p., stanowiącym, że przez "inwestycję celu publicznego" należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344; dalej "u.g.n."). Celem publicznym w rozumieniu przepisów u.g.n. jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń (art. 6 pkt 2 u.g.n.). Organ odwoławczy wyjaśnił, że inwestycja będzie stanowić inwestycję celu publicznego, jeżeli spełnione zostaną dwie przesłanki, tj. inwestycja stanowić będzie działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny), a także stanowić będzie realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. W ocenie organu odwoławczego, budowa sieci gazowej bez wątpienia stanowi realizację celów, o których mowa w art. 6 pkt 2 u.g.n., gdyż stanowi budowę urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji gazów. W zakresie oceny lokalnego (gminnego) znaczenia inwestycji, według organu odwoławczego, nie ma znaczenia rozmiar inwestycji, statusu podmiotu planującego jej realizację, liczby przyszłych jej beneficjentów oraz źródeł jej finansowania. Nie ma również znaczenia, czy inwestycja obejmuje teren całej gminy, czy miejscowości, czy jest usytuowana na terenach publicznych, czy terenach prywatnych. Z żadnego przepisu nie wynika również, że warunek "lokalnego" znaczenia inwestycji należy odnosić wyłącznie do mieszkańców gminy, a nie działających na jej terenie przedsiębiorców. Organ odwoławczy stwierdził, że inwestycja polegająca na budowie sieci gazowej średniego ciśnienia dn40PE na terenie ww. działek pozwoli częściowo na zaspokojenie potrzeb mieszkańców zabudowy na działkach nr: [...] i [...], jak i zaspokojenie ewentualnych potrzeb przyszłej zabudowy zlokalizowanej na działkach sąsiednich, w szczególności lokalizowanej w sąsiedztwie działki nr [...], czy nr [...]. Inwestycja doprowadzi również do "rozbudowy" lokalnej sieci gazowej, której celem będzie zaspakajanie potrzeb lokalnych mieszkańców. Wyjaśnił, że inwestycją celu publicznego o znaczeniu lokalnym może być także inwestycja, która swoim zasięgiem bezpośrednio służy węższemu kręgowi mieszkańców gminy, ale pośrednio ma znaczenie dla całej gminy. W ocenie organu odwoławczego, już sama budowa inwestycji liniowej, służącej do przesyłania lub dystrybucji gazu stanowi inwestycję celu publicznego. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 1 i art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40) zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy zaopatrzenia w gaz. Skarżący złożyli skargę na ww. decyzję i wnieśli o stwierdzenie jej nieważności ewentualnie o uchylenie decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili organowi: 1. rażące naruszenie prawa powodujące nieważność zaskarżonej decyzji z powodu faktu, że dotyczy ona decyzji, która nie była przedmiotem odwołania (znak: RPPiWZ.WZ.6733.503.2023.ZW), podczas gdy zgodnie z art. 138 K.p.a. decyzja organu II instancji musi dotyczyć decyzji, która była zaskarżona, w przedmiotowym przypadku zaskarżoną decyzją była, zaś ta wydana w postępowaniu o znaku: RPPiWZ.WZ.6733.502.2023.ZW, 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 15 K.p.a. w zw. z art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 106 § 1 pkt 6 i art. 107 § 3 K.p.a., przez zaaprobowanie faktu, że organ I instancji nie wyjaśnił i nie ustalił istotnej kwestii, jaką jest co najmniej lokalne znaczenie przedmiotowej inwestycji, oraz nie przedstawił należytego uzasadnienia zajętego w tej materii stanowiska, i uznanie, że dokonanie powyższego w toku procedury administracyjnej dopiero przez organ II instancji jest wystarczające i spełnia cele postępowania, podczas gdy z powyższych przepisów wynika obowiązek dwukrotnego, dokonanego przez organy obu instancji wyjaśnienia i ustalenia wszelkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, a następnie wyczerpującego uzasadnienia zajętego stanowiska, wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygnięcie powoduje zaś, że skarżącym jedynie jednokrotnie przedstawione zostały powody uznania przez organy administracji publicznej, dlaczego przedmiotowa inwestycja została uznana za mającą co najmniej lokalne znaczenie, a w konsekwencji stanowiącą inwestycję celu publicznego, a tym samym - skarżący pozbawieni zostali prawa kwestionowania rozumowania i stanowiska organu w administracyjnym toku instancji, co stanowi rażące naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania. W uzasadnieniu skargi zarzuty zostały uszczegółowione. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Przedmiotem sporu jest decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Bezsporne było, że na terenie inwestycji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 50 ust. 1, ust. 2 i ust. 2a u.p.z.p., inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora (art. 52 ust. 1 u.p.z.p.). Jak wynikało z akt, strony postępowania zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania administracyjnego, jak i możliwości zapoznania się z dokumentacją, zgłaszania swoich warunków, wniosków, uwag i zastrzeżeń do postępowania. Zgodnie z art. 2 pkt 5 u.p.z.p., przez inwestycję celu publicznego należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. Stosownie do art. 6 pkt 2 u.g.n., celem publicznym jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Bezspornie sieci gazowe służą do przesyłania gazu. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo uznały, że planowana inwestycja w postaci budowy sieci gazowej służy realizacji celu publicznego niezależnie od jej rozmiarów, statusu podmiotu planującego jej realizację, liczby przyszłych jej beneficjentów, ani źródeł jej finansowania. Budowa sieci gazowej na wskazanych działkach związana jest zaopatrzeniem w gaz poszczególnych nieruchomości. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że zaopatrzenie mieszkańców gminy m.in. w gaz stanowi zadanie samorządu gminnego. W wyroku NSA z dnia 15 marca 2022 r. o sygn. akt II OSK 838/21 wskazano, że inwestycja będzie miała charakter lokalny, jeżeli służy zaspakajaniu potrzeb i interesów społeczności lokalnej. Społeczność lokalna tworzy zaś wspólnota samorządową oraz zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty ustawodawca zaliczył do zadań własnych gminy, wśród których w pkt 3 wymienił zaopatrzenie w gaz, tym samym realizowanie sieci gazowej jest działaniem o znaczeniu lokalnym (gminnym). Zdaniem Sądu, organy obu instancji w toku prowadzonego postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego, ani procesowego. Zebrały materiał dowodowy, i dokonały jego oceny. Zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, z przywołaniem stosownych przepisów i ich wyjaśnieniem. Decyzja organu I instancji zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 54 u.p.z.p. i została wydana po uzgodnieniu z Zachodniopomorskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Szczecinie. Okoliczność, że skarżący nie podzielają stanowiska organów nie świadczy o naruszeniu przez organy przepisów postępowania. Kwestia ewentualnych odszkodowań od inwestora w związku z realizacją inwestycji nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Odnośnie zarzutu związanego ze znakiem decyzji organu I instancji, który został wymieniony w decyzji organu odwoławczego wskazać należy, że jest zwykła omyłka pisarska, która nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Nie budzi wątpliwości, że organ odwoławczy rozpoznawał odwołanie skarżących od decyzji organu I instancji z dnia 27 grudnia 2023 r. nr 46/2023, na co wskazuje treść decyzji. Błędnie przywołano jedynie znak sprawy, przy czym dotyczyło to tylko jednej cyfry. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a."), skargę oddalił.