II SA/Sz 366/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o ustanowienie adwokata. Postanowieniem wydanym w dniu 19 czerwca 2008 r. w wyniku rozpoznania wniosku R.S. w przedmiocie prawa pomocy, Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła na tej podstawie pełnomocnika, któremu R.S. nie udzielił pełnomocnictwa. Również kolejnym, wyznaczanym przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnikom skarżący, oczekując od adwokatów akceptacji i wykonania czynności procesowych według swojej koncepcji, odmawiał udzielenia pełnomocnictwa. W toku postępowania skarżący występował z kolejnymi wnioskami o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, natomiast Sąd uznając je za bezprzedmiotowe oddalał je – postanowienie z dnia 22 lipca 2010 r., z dnia 15 grudnia 2010 r., z dnia 30 marca 2011 r. Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu skargi R.S. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 1530/11 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W dniu [...] skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy zważył: Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega opisany wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 249 a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej P.p.s.a.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wniosek strony skarżącej z dnia [...] o ustanowienie adwokata z urzędu jest zbędny, ponieważ, jak wskazano prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Fakt, że skarżący, oczekując od wyznaczanych pełnomocników akceptacji i wykonania czynności procesowych według własnej koncepcji, odmawia udzielenia im pełnomocnictwa, nie przesądza o możliwości skutecznego ubiegania się przez niego o wyznaczenie przez Sąd kolejnego adwokata z urzędu, bowiem przyznane mu prawo pomocy postanowieniem z dnia [...] zostało już skonsumowane. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 165/11 "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który upoważniałby stronę do żądania na drodze kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczenia innego adwokata w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat nie spełnia jego oczekiwań, przyznane prawo pomocy wywołuje skutki prawne w toku całego postępowania sądowoadministracyjnego i w związku z tym nie można żądać ponownego przyznania prawa pomocy, które skarżący już raz uzyskał" Powyższe względy pozwalają na przyjęcie, że rozpoznanie kolejnego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu należało uznać za zbędne i podlegające umorzeniu na podstawie art. 249a P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 249a, art. 245 § 3 i art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.