II SA/Sz 37/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika – adw. K. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. M., S. H. i M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata K. M. kwotę [...] złotych wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu W dniu [...]r. Z.M., S.H. i M.H. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej. Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku S.H. w przedmiocie prawa pomocy zwolnił ww. skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata z urzędu. W dniu [...] r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik – adw. K.M., złożył do WSA w Szczecinie podpisane przez S.H. pełnomocnictwo, zgłaszając swój udział w postępowaniu. Wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 37/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Z.M., S.H. i M.H na powołaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Od niniejszego wyroku pełnomocnik S.H.– adw. K.M., jak również pełnomocnik skarżącej – Z.M.– adw. K.M., złożyli skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1609/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne S.H. oraz Z.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 37/09. Z treści protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 29 września 2010 r. wynika, że żadna z osób zawiadomionych o rozprawie nie stawiła się. W dniu [...] r. adw. K.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W treści wniosku adw. K.M. wskazał, że jako ustanowiony z urzędu pełnomocnik S.H., "na podstawie art. 18 ust. 1 .b 19" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wnosi o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym w kwocie 120 złotych powiększonej o należy podatek VAT. Pełnomocnik zaznaczył, że Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok w sprawie w dniu 29 września 2010 r., nie zasądził przedmiotowych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do treści art. 250 powołanej ustawy, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sad Administracyjny w wydanym przez siebie wyroku z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1609/09, nie orzekł w przedmiocie zawartego w skardze kasacyjnej wniosku pełnomocnika S.H. – adw. K.M. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl art. 224 ustawy, jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Zgodnie § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., zwanym dalej "rozporządzeniem"), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie o stosownej treści zawarte zostało w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia [...] r. W myśl § 2 ust. 1, § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) i pkt 2 lit. b) oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia, stawka minimalna opłat z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez ustanowionego z urzędu adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w II instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, jak też podejmowane przez pełnomocnika czynności nie obejmują sporządzenia skargi oraz udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – wynosi 120 złotych. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmować mogą opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie, w przekonaniu Sądu, jej przedmiot, jak też zakres czynności związanych z udziałem pełnomocnika skarżącego w zakresie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pozwalają przyjąć, że sprawa ta nie posiadała zawiłego charakteru, a wynagrodzenie w ramach stawki minimalnej będzie adekwatne do wkładu pracy wykonanej przez pełnomocnika z urzędu. Powyższa opłata, stosownie do treści § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia, podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 224 i 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z § 2 ust.1 i 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) i pkt 2 lit. b) oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia, należało orzec jak w sentencji.