II SA/Sz 37/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. ustalającą wobec Przedsiębiorstwa T. jednorazową opłatę planistyczną w wysokości [...] zł w związku ze wzrostem wartości nieruchomości położonej w [...], obręb ewidencyjny [...] działka nr [...] o pow. [...] ha, na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta [...] oraz sprzedażą tej nieruchomości. Pismem z dnia 10 grudnia 2013 r. Przedsiębiorstwo T. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zapłata wymierzonej opłaty, grozi skarżącej znaczną szkodą, bowiem Spółka nie dysponuje aktualnie takimi środkami finansowymi. Egzekucja tej kwoty mogłaby być prowadzona jedynie z majątku Spółki. Sprzedaż spornej nieruchomości służyła pokryciu strat skarżącej oraz pokrycie wymagalnych zobowiązań Spółki. Skarżąca wskazała, że boryka się ze skutkami kryzysu finansowego i nie ma zgromadzonego wolnego kapitału, który mógłby posłużyć zapłacie należnej opłaty, bez szkody dla podstawowej działalności i zatrudnionych pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Ocena, czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten powinien być wnikliwie uzasadniony. Zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami, uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak, spełniającego powyższe warunki, uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (publ. na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.) stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że nie posiada środków finansowych na pokrycie należnej opłaty oraz boryka się z kłopotami finansowymi, ale jednocześnie nie przedstawiła żadnych informacji, popartych odpowiednimi dokumentami o swojej sytuacji materialnej. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Dlatego też, nie jest możliwa ocena, czy Skarżąca dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi spełnić określone w decyzji świadczenie pieniężne. Brak jest bowiem możliwości weryfikacji, czy istotnie wykonanie zaskarżonej decyzji naraża Skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w postanowieniu.