II SA/Sz 373/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi T. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 27 stycznia 2011 r. nr IV/26/11 w przedmiocie rozpatrzenie skargi dotyczącej wezwania do usunięcia naruszenia prawa oddala skargę. T. K. w dniu [...] r. na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego złożył skargę do Rady Miejskiej w P. na decyzję burmistrza P. Uzasadniając skargę skarżący wskazał, że w dniu [...]r. złożył skargę do Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w P. na czynności związane z przeprowadzeniem pisemnego ofertowego przetargu nieograniczonego na dzierżawę lokali nowej kuchni wraz z zapleczem w budynku Szkoły Podstawowej Nr [...] w Pyrzycach na okres [...] lat. Rada Miejska w P. uchwałą Nr LXX/593/10 z dnia 28 października 2010r., wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) w zw. z art. 227 i art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego – uznała za bezzasadną skargę T. K. W uzasadnieniu uchwały wskazano między innymi, że Rada Miejska nie dopatrzyła się naruszeń przepisów prawa. Przetarg rozstrzygnięty został prawidłowo. Oferta, która została wybrana była ofertą korzystniejszą od oferty skarżącego. Wykonawca, który wygrał przetarg zaoferował tańsze obiady, a także wyższą stawkę czynszu dzierżawy od skarżącego. Warunki przetargu ustalone zostały w ten sposób, że wygrywa ten, kto zaoferuje najtańsze obiady i najwyższą stawkę czynszu dzierżawy. T. K. powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym pismem z dnia [...] r. wezwał Radę do usunięcia naruszeń prawa zawartych w tej uchwale. Uchwałą Nr IV/26/11 z dnia 27 stycznia 2011 r. Rada Miejska w Pyrzycach, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w związku z art. 229 pkt 3 i art. 239 Kpa, uznała skargę za niedopuszczalną w części wezwania do usunięcia naruszeń prawa oraz za zasadną w zakresie prawa strony do terminowego informowania o sposobie załatwienia skargi. Rada Miejska wskazała, że uchwała ta nie stanowi naruszenia interesu prawnego strony, gdyż dotyczy oceny działalności organu, a nie tworzy stanu faktycznego, kształtującego uprawnienie skarżącego. Zdaniem Rady taka uchwała nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Odnosząc się do zarzutu skarżącego o nieterminowym załatwieniu sprawy oraz o niepoinformowaniu go o przyczynie niezałatwienia sprawy Rada uznała zarzut T. K. w zakresie braku stosownej informacji za zasadny. Organ ten nie doszukał się wprawdzie okoliczności świadczących o zbędnej zwłoce w załatwieniu sprawy, jednakże zgodził się, że strona nie została poinformowana o niedotrzymaniu terminu określonego w art. 237 § 1 Kpa. T. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, na podstawie art. 50 § 1, art. 52 ust. 4 i art. 53 § 2 z związku z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Pyrzycach Nr IV/26/11 z dnia 27 stycznia 2011 r. w części dotyczącej § 1 pkt 1, tj. uznania za niedopuszczalną w zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez pominięcie dyspozycji art. 6,7,9 i 11 Kpa. W uzasadnieniu skargi T. K. opisał dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie i wskazał między innymi, że nie ma podstawy prawnej, która wykluczałaby w przedmiotowym stanie faktycznym wezwanie organu administracyjnego do usunięcia naruszenia prawa. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący wskazał na liczne, jego zdaniem, naruszenia przez Burmistrza P. przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2108 ze zm.). Rada Miejska w P., udzielając odpowiedzi na wyżej wymienioną skargę pismem z dnia [...] r., wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ewentualnie o jej oddalenie. W ocenie Rady Miejskiej w P. uchwałę w sprawie rozpatrzenia skargi T. K., podjętą na podstawie art. 229 pkt 3 i art. 239 Kpa, nie można zakwalifikować do kategorii uchwał podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik T. K. podkreślił, że w niniejszej sprawie skarżący działał w zaufaniu do organów państwa, stosował się do pouczeń doręczonych mu wraz z uchwałą. Mimo to w kolejnej uchwale uznano jego działania jako niedopuszczalne. Zdaniem skarżącego takie działanie organów naruszyło zasadę pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Z treści skargi oraz załączonych do skargi pism wynika, że zaskarżona uchwała jest formą zawiadomienia skarżącego przez Radę Miejską w P. – jako organ kolegialny - o sposobie rozpatrzenia Jego skargi wniesionej, a następnie rozpatrzonej w trybie przepisów Rozdziału 2 Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej przytaczanej jako: "Kpa"). Wskazać należy, iż uregulowane w Dziale VIII Kpa postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997r. nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotem skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kpa może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Tak ustawowo wyznaczony przedmiot postępowania skargowego wyklucza możliwość prowadzenia postępowania uproszczonego w sprawie indywidualnej (art. 233, 234 i 235 Kpa). Niedopuszczalne jest także stosowanie środków ochrony prawnej ustanowionych przepisami art. 101 i 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) do spraw załatwianych w uproszczonym postępowaniu administracyjnym. Postępowanie skargowe nie może być bowiem konkurencyjne w stosunku do żadnej innej prawnie uregulowanej procedury stosowanej przed organami państwowymi lub społecznymi. W razie zbiegu przepisów pierwszeństwo będzie mieć postępowanie szczególne. Zastosowany przez Radę Miejską w P. tryb załatwienia skargi był zatem właściwym w tej sprawie. Zgodnie z art. 223 § 1 Kpa organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 Kpa w ramach swojej właściwości. Załatwienie skargi przez radę miejską, która jest organem kolegialnym, następuje w formie uchwały (art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym). Tego rodzaju uchwały, będące formą załatwienia skargi lub wniosku rozpatrywanego w tym trybie, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała nie jest więc tożsama z uchwałami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Uchwała, o której mowa w skardze T. K. jest czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 Kpa, polegającą na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi. Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Podobnie w postanowieniu z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż "sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII Kpa, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne Kpa), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych", (sygn. akt III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005). Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że stanowisko organu w sprawie skargi na czynności związane z przeprowadzeniem pisemnego przetargu nieograniczonego jest cywilnoprawnym oświadczeniem o wystąpieniu lub niewystąpieniu nieprawidłowości w czynnościach przetargowych i w istocie stanowi element procedury zawierania umowy cywilnoprawnej, niezależnie od tego w jakiej formie stanowisko to zostanie wyrażone (pismo, uchwała) i tym samym nie może być zaliczone do aktów z zakresu administracji publicznej. Z tej przyczyny podniesione w skardze zarzuty nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze skarga T. K. podlega oddaleniu na podstawie art. 151 wyżej wskazanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.