II SA/Sz 393/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie: NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. R. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie w dniu 2 marca 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania sprawy II SA/Sz 393/14, a uzasadnienie wniosku przedstawił na piśmie. R. S. wskazał, że fakty i okoliczności będące podstawą wniosku o wyłączenie sędziego wynikają ze sprawy II SA/Sz 1108/07, w której sędzia zignorował wniosek skarżącego złożony w związku z zachowaniami jego pełnomocnika i przyznał adwokatowi koszty pomocy prawnej. Podstawą wyłączenia sędziego było także jego zachowanie w czasie rozprawy w dniu 19 grudnia 2012 r. w sprawie II SA/Sz 744/08, gdzie – zdaniem skarżącego - naruszono bezprawnie podstawową zasadę konstytucyjną do uczciwego i sprawiedliwego procesu. W dniu 5 marca 2016 r. sędzia WSA Arkadiusz Windak złożył do akt sprawy oświadczenie, że ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do sędziego bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: W art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") ustawodawca zrealizował konstytucyjnie zagwarantowane (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) prawo do bezstronnego sądu, poprzez ustanowienie instytucji wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Ustawodawca przewidział również możliwość wyłączenia sędziego na złożony przez niego samego wniosek lub wniosek strony postępowania, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.). Przesłanki z art. 18 P.p.s.a. opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, iż niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. W ujęciu art. 19 P.p.s.a., przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi wynikać z przekonujących powodów. Musi być przy tym realna, a nie potencjalna i uzasadniona obiektywnymi powodami. Okoliczności przedstawione we wniosku R. S. nie uzasadniają konieczności wyłączenia sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania sprawy. Argumentacja skarżącego to przejaw jego subiektywnych przeświadczeń i oceno braku obiektywizmu sędziego, z powodu niesatysfakcjonujących stronę czynności i rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego w innych sprawach. Wniosek ten w żadnej mierze nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w przedmiotowej sprawie i czyni jego żądanie niezasadnym. Niedopuszczalne jest bowiem wyłączenie sędziego na podstawie kwestionowania zasadności i prawidłowości jego rozstrzygnięć. Mogą być one podważone jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2014r., sygn. akt I OZ 1248/13, Lex nr 1452202). Sędzia objęty wnioskiem złożył wyjaśnienie, że nie pozostaje z R. S. w jakimkolwiek stosunku prawnym i osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu ustawowym, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oświadczenie i jego prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie. Wymaga także wskazania, że w sprawie zastosowanie winien znaleźć art. 20 § 2 P.p.s.a, określający, że strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia sędziego dopiero później powstała lub stała się jej znana. Okoliczności podnoszone przez stronę, nie dość że nie stanowiły o zasadności przedmiotowego wniosku, to dodatkowo dotyczyły sytuacji mających miejsce kilka lat temu. Zatem również z tego względu żądanie skarżącego nie mogłoby odnieść zamierzonego skutku. Reasumując wywody R. S. nie uzasadniają wyłączenia sędziego z mocy prawa na podstawie art. 18 P.p.s.a. lub na wniosek (art. 19 P.p.s.a.). Sąd, w całokształcie akt postępowania sądowego, również nie dopatrzył się takich przyczyn. Z tych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 i art. 19 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak na wstępie.