II SA/Sz 394/08

Dnia 17 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji R. A. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Burmistrza W. z dnia [...] Nr [...] orzekającą o udzieleniu skarżącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w restauracji "K." w W. na czas oznaczony od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, a w konsekwencji upadek prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do Sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, Lex Polonica Nr 402363/. Wobec tego nie każdy akt administracyjny wymaga wykonania. W rzeczywistości problem wykonalności, będzie dotyczył aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania /por. post. WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325/. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że przedmiotem wniosku skarżącej została objęta decyzja Kolegium uchylająca decyzję organu pierwszej instancji, udzielająca skarżącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych i przekazująca sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, co oznacza, że w obrocie prawnym nie funkcjonuje decyzja zezwalająca na sprzedaż napojów alkoholowych, gdyż w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych nie doszło do wydania ostatecznej decyzji. Zaskarżona decyzja stanowi bowiem tzw. decyzję kasacyjną, charakteryzującą się tym, że nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na adresata tego rodzaju decyzji, bowiem obowiązki prawne jakie są związane z powyższym aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Powyższe oznacza, że w sprawie nie doszło do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, a decyzja organu odwoławczego wywołuje jedynie skutki procesowe polegające na ukształtowaniu toku postępowania administracyjnego poprzez skierowanie sprawy do organu pierwszej instancji /por. post. NSA z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II GZ 220/07, niepubl./. W tej sytuacji należy jednoznacznie stwierdzić, że w związku z tym, że zaskarżona do Sądu decyzja nie ma cech wykonalności, nie może stwarzać niebezpieczeństwa, polegającego na spowodowaniu wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, stosownie do treści art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.