II SA/Sz 40/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. C. na uchwałę Rady Narodowej Miasta i Gminy w Sianowie z dnia 29 października 1981 r., nr XXII/79/81 w przedmiocie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla domków jednorodzinnych w Sianowie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. skierowanym do Burmistrza Urzędu Miasta i Gminy na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym, B. C. wniosła o usunięcie naruszenia prawa dokonanego uchwałą nr XXII/79/81 Rady Narodowej Miasta i Gminy w Sianowie z dnia 29 października 1981 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla domków jednorodzinnych w Sianowie. Następnie, pismem z dnia [...] r. B. C. zaskarżyła powyższą uchwałę nr XXII/79/81 Rady Narodowej Miasta i Gminy w Sianowie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu – radca prawny M. F. wniósł o oddalenie skargi lub ewentualnie odrzucenie. Pełnomocnik wyjaśnił, że Rada Miasta pozostawiła bez rozpoznania wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwałą z 1981 r., ponieważ w 1981 r. nie istniała Rada Miasta w Sianowie, a wskazany przez skarżącą akt prawny nie jest aktem prawa miejscowego pochodzącym od organów Gminy Sianów. Z tych samych przyczyn uzasadniony jest wniosek o oddalenie lub odrzucenie skargi na powołaną uchwałę, ponieważ nie pochodzi ona od organów Gminy Sianów i nie może być kwestionowana w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Na poparcie wyrażonego stanowiska pełnomocnik przywołał treść orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt SA/Wr 2572/95 z 30 października 1995 r. (ONSA 1996/2/99). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) określa art. 3 § 1 – 3 tej ustawy. Obejmuje on między innymi orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Z treści § 3 cytowanego przepisu wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Jednym z takich szczególnych przepisów jest art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2013 r., poz. 594) z którego wynika uprawnienie każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej do zaskarżenia takiej uchwały do sądu administracyjnego po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Przepis ten wprowadza szczegółową regulację dotyczącą zakresu kognicji sądu w sprawach skarg z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym powtarzając zasadę przewidzianą w przywołanym art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, iż warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest to, że skarga ta dotyczy uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zatem, jak wynika z powołanych przepisów, bezwzględnym wymogiem ustawowym objęcia uchwał zakresem kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest, by zaskarżana uchwała była podjęta przez organ gminy. Tylko bowiem takie uchwały podlegać będą kontroli przez sąd administracyjny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie stwarza podstawy do wnoszenia do sądu administracyjnego skarg na uchwały rad narodowych, wydane w trybie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego, także wówczas, gdy uchwały te zachowały moc obowiązującą po dniu 27 maja 1990 r. (por. postanowienie NSA Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 30 października 1995 r., sygn. akt SA/Wr 2572/95). Tymczasem zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Narodowej Miasta i Gminy w Sianowie wydana została na podstawie ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych (Dz.U. z 1975 r. Nr 26, poz. 139 z późn.zm.), zmienionej następnie ustawą z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1988 r., Nr 26, poz. 183 z późn.zm.). Z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie gminnym utraciła m.in. moc cytowana ustawa z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego. W związku z powyższym przewidziane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organ gminy ma zastosowanie tylko do uchwał organów gmin będących jednostkami samorządu terytorialnego, działających od dnia 27 maja 1990 r., czyli od dnia wejścia w życie tej ustawy. Mając na uwadze art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 z późn.zm.) uchwały rad narodowych stopnia podstawowego podjęte przed dniem 27 maja 1990 r. zachowały moc obowiązującą na obszarze gmin, jeżeli rady gmin do dnia 31 grudnia 1990 r. zamieściły je w uchwalonych wykazach aktów prawa miejscowego. Nie oznacza to jednak samoistnie, że uchwały takie mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego. Przeczy temu bowiem zakres podmiotowy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, którą należy stosować jedynie do organów gminy będących jednostkami samorządu terytorialnego, wyszczególnionych w tej ustawie. W tym stanie rzeczy mając powyższe na uwadze skargę na uchwałę nr XXII/79/81 Rady Narodowej Miasta i Gminy w Sianowie z dnia 29 października 1981 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla domków jednorodzinnych w Sianowie należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec o jej odrzuceniu.