II SA/Sz 411/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 16 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. i H. J. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego w sprawie ze skargi M. J. i H. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] nakładającą na M.J. i H.J. obowiązek sporządzenia i przedstawienia 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej położonego przy ul. [...] celem doprowadzenia robót budowlanych, przy realizacji przedmiotowej inwestycji, do stanu zgodnego z prawem. Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję. Jednocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Uzasadniając zgłoszony wniosek podnieśli, że projekt budowlany musi zostać wykonany przez osobę posiadającą uprawnienia, co będzie wiązało się z poniesieniem przez nich kosztów zlecenia. Zdaniem skarżących, w sytuacji podzielenia przez sąd stanowiska skarżących, wykonanie projektu stanie się zbędne, zatem ponoszenie przez skarżących kosztów wykonania dokumentacji przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy przed sądem, w ocenie wnioskodawców jest nieuzasadnione. Ponadto, zdaniem skarżących, wykonanie obowiązku przy określeniu terminu do dnia [...] uczyni niniejszą skargę bezprzedmiotową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże art. 61 § 3 ww. ustawy, zdanie ostatnie, rozszerza możliwość wstrzymania aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie pojęcie "granice tej samej sprawy" jest pojęciem spornym, jednakże zdaniem większości komentatorów wnioskiem o wstrzymanie mogą być objęte również akty wydane w pierwszej instancji /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; w. Wolters Kluwer, 2011; s. 230/. Możliwość taka ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie której została wniesiona skarga do sądu /por. post. NSA z dnia 13 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1227/05, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl/. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania jest decyzja organu pierwszej instancji nakładająca na nich obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w zakreślonym terminie, projektu budowlanego zamiennego. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Tymczasem wnioskodawcy, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, oświadczyli, że wykonanie nałożonego na nich obowiązku polegającego na sporządzeniu i przedstawieniu 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego narazi ich na poniesienie bliżej nieokreślonych kosztów zlecenia. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie z którym wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). W świetle oświadczenia stron o poniesieniu bliżej nieokreślonych kosztów związanych z wykonaniem nałożonego na nich obowiązku należy stwierdzić, że wnioskodawcy nie uargumentowali dostatecznie swojego wniosku, bowiem nie odwołali się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawili danych obrazujących ich sytuację finansową, w tym jaki wpływ miałoby poniesienie tych kosztów na ogólną sytuację materialną skarżących. Odnosząc się do podniesionego w uzasadnieniu wniosku argumentu dotyczącego ewentualnego podzielenia stanowiska skarżących przez sąd, a w konsekwencji braku podstaw do wykonania takiego projektu przez skarżących należy wyjaśnić, że niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie wypowiada się odnośnie do podniesionych w skardze zarzutów co do meritum sprawy, w tym jednego z jej elementów jakim jest termin zakreślony dla wykonania nałożonego obowiązku. Reasumując, powołane we wniosku argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między wstrzymaniem wykonania decyzji organu pierwszej instancji, a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści art. 61 § 3 ww. ustawy . W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.