II SA/Sz 426/14

Dnia 19 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na uchwałę Nr XXVII/790/13 Rady Miasta Szczecina z dnia 25 lutego 2013 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Pogodno-Somosierry" w Szczecinie postanawia odrzucić skargę W dniu 16 kwietnia 2014 r. W.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Nr XXVII/790/13 Rady Miasta Szczecina z dnia 25 lutego 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Pogodno-Somosierry" w Szczecinie. Do skargi dołączył m. in. wezwanie do uchylenia zaskarżonej uchwały złożone w siedzibie organu w dniu [...] r. Rada Miasta w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że wezwanie W.D. do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą zostało raz pierwszy złożone w dniu 31 lipca 2013 r., a Rada Miasta Szczecina uchwałą Nr XXXIII/987/13 z dnia 9 września 2013 r. odmówiła uwzględnienia wezwania. Kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Nr XXVII/790/13 Rady Miasta Szczecina W.D. złożył 12 lutego 2014 r., jednak wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, dlatego termin do wniesienia skargi powinien być liczony z uwzględnieniem pierwszego wezwania. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 22 lipca 2014 r. skarżący oświadczył, że uchwała Nr XXXIII/987/13 Rady Miasta Szczecina z dnia 9 września 2013 r., stanowiąca odpowiedź na wezwanie z dnia 31 lipca 2013 r., została mu dostarczona w dniu 30 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)- zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych przepisów wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje danemu podmiotowi tylko jeden raz w odniesieniu do danego aktu, a termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. W.D. pismem z dnia 31 lipca 1013 r. wezwał Radę Miasta Szczecina do usunięcia naruszenia prawa w uchwale Nr XXVII/790/13 z dnia 25 lutego 2013 r. Pismo to zostało złożone w siedzibie organu w dniu 6 sierpnia 2013 r. Rada Miasta Szczecina uchwałą Nr XXXIII/987/13 z dnia 9 września 2013 r. odmówiła uwzględnienia tego wezwania. Jak oświadczył skarżący w piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2014 r., uchwała ta została mu dostarczona w dniu 30 września 2013 r., zatem przed upływem sześćdziesięciu dni od złożenia wezwania. W tej sytuacji skargę należało wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skoro skarżący odpowiedź Rady Miasta na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa otrzymał w dniu 30 września 2013 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 30 października 2013 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 16 kwietnia 2014 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Złożenie kolejnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie ma znaczenia dla ustalenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wskazano powyżej, czynność ta przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie, w stosunku do danego aktu. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, jako wniesioną po terminie.