II SA/Sz 438/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G, S. na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę S 2) zwrócić S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych; Pismem z dnia 16 marca 2017 r. D. G. oraz S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi ww. Stowarzyszenia z uwagi na brak wyczerpania drogi sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446), zwanej dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy wskazać, że art. 53 § 2 P.p.s.a. i art. 101 u.s.g. w zakresie wymogu wezwania do usunięcia nasunięcia prawa przed wniesieniem skargi z dniem 1 czerwca 2017 r. uległy zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935). Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1 tej ustawy, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 17 ust. 2). Z akt sprawy wynika, że skarżące Stowarzyszenie poprzedziło skargę wezwaniem z dnia 23 stycznia 2017 r. (data wpływu do organu 24 stycznia 2017 r.) Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008. Powyższe wezwanie Stowarzyszenie uzupełniło wraz z pismem przewodnim z dnia 9 lutego 2017 r. poprzez podpisanie go przez osoby właściwe do reprezentacji Stowarzyszenia. Rada Gminy Darłowo uchwałą z dnia 15 lutego 2017 r. Nr XXXI.287.2017 w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie uwzględniła wskazanego wezwania. Należy wskazać, że już wcześniej tj. pismem z dnia 27 maja 2016 r. skarżące Stowarzyszenie dokonało analogicznego wezwania Rady Gminy Darłowo do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego uchwałą tego organu z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1263/16 orzekł o odrzuceniu skargi na przedmiotową uchwałę, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Postanowienie to jest prawomocne. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby działania znaczenia prawnego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego oraz byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Nie mówiąc już o tym, że takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP. Strony którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej, niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 u.s.g. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie do usunięcia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w cyt. przepisie jest czynnością prawną przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do jednej uchwały (zarządzenia) tylko raz; następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienie NSA w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. OSA 2/02; postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2737/12, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, skoro skarżące Stowarzyszenie składało już w organie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 27 maja 2016 r., wezwanie z dnia 23 stycznia 2017 r., dotyczące tej samej uchwały, nie może zostać uznane za wezwanie w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. i nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zobowiązany był skargę Stowarzyszenia odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 ustawy P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.