II SA/Sz 44/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I. F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] , utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w [...] wraz niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, wydaną na rzecz Z. B.. W skardze, I. F. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ na podstawie art. 61 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie przez sąd administracyjnym na podstawie art. 61 § 3 tej ustawy. Według skarżącej, przedmiotowy wniosek jest uzasadniony przede wszystkim dużym prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi przez sąd po rzetelnej analizie pojęcia "zabudowy szeregowej". Grożąca w takiej sytuacji szkoda polegałaby na konieczności dokonania rozbiórki obiektu, który do tego czasu powstałby albo rozbiórki jego części. Zdaniem skarżącej, spowodowałoby to zarówno koszty materialne, jaki i ogólny chaos organizacyjny. Koszty te sięgałyby kilkadziesiąt tysięcy złotych. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 2 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi organ może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, co oznacza, że uwzględnienie wniosku należy do wyłącznego uznania organu. Z kolei art. 61 § 3 wskazanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie, organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, co nie zwalnia Sądu od obowiązku rozpatrzenia wniosku I. F. w tym przedmiocie, skoro w skardze wyraźnie adresatem wniosku skarżąca uczyniła również sąd administracyjny na podstawie 61 § 3 P.p.s.a. W związku z tym Sąd przystąpił do merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wydanej w postępowaniu w odwoławczym w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego w zabudowie szeregowej wraz z infrastrukturą na rzecz inwestora Z. B. Podejmując się oceny zasadności twierdzeń wnioskodawcy ubiegającego się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pod kątem wystąpienia choćby jednej z dwóch przesłanek ustawowych z art. 61 § 3 P.p.s.a., należy uwzględnić charakter sprawy, której dotyczy przedmiotowy wniosek. W praktyce przyjmuje się, że w przypadku realizacji obiektu na podstawie pozwolenia na budowę chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane jego wykonaniem, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane nie powinny być prowadzone (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 370/12, opubl. w Lex nr 1166183). Wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji, pamiętać należy o tym, jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora. Sam fakt, że inwestor może wybudować obiekt do czasu rozpoznania sprawy, której przedmiotem jest kontrola legalności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie uprawdopodabnia jeszcze, że stronie zostanie wyrządzona szkoda (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12, opubl. w Lex nr 1116331). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny. Skarżąca nie wskazała na istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej osobie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez wątpienia nie można do takich okoliczności zaliczyć twierdzeń skarżącej o zasadności wniesionej skargi. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącej. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1487/12, opubl. w Lex 1240706). Sytuacja przedstawiona we wniosku, wskazująca na możliwość poniesienia kosztów ewentualnej rozbiórki budynku, nie będzie dotyczyć skarżącej, lecz inwestora. Pamiętać bowiem należy, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji przed zakończeniem jej kontroli przez sąd i to on będzie ponosił ewentualne koszty przywrócenia stanu poprzedniego. Analiza akt sprawy nie potwierdza tym samym prawdopodobieństwa wystąpienia następstw, jakie może wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji, w świetle art. 61 ust. 3 P.p.s.a. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.