II SA/Sz 440/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., S. na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 30 czerwca 2005 r., Nr XXII/282/2005 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo p o s t a n a w i a : 1/ odrzucić skargę S. , 2/ zwrócić S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych. W dniu [...] r. M. S. oraz S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 30 czerwca 2005 r., Nr XXII/282/2005 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi M. S., zaś odnośnie skargi S. wniósł o jej odrzucenie, uzasadniając swoje stanowisko faktem, że Stowarzyszenie już wielokrotnie wzywało Radę Gminy Darłowo w oparciu o przepis art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego przedmiotową uchwałą. Wojewódzki Sąd Administracyjny Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446), dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że skarżące Stowarzyszenie poprzedziło skargę wezwaniem z dnia [...] r. Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Rady Gminy Darłowo z dnia 30 czerwca 2005 r., Nr XXII/282/2005. Rada Gminy Darłowo uchwałą z dnia 27 marca 2017 r. Nr XXXIII.300.2017 w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie uwzględniła rzeczonego wezwania. Jak słusznie zauważył organ, na uwadze należy mieć fakt, że już wcześniej tj. pismem z dnia [...] r. oraz pismem z dnia [...] r., skarżące Stowarzyszenie dokonało analogicznego wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego uchwałą tego organu z dnia 30 czerwca 2005 r., Nr XXII/282/2005. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odpowiednio postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1264/16 oraz z dnia 12 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 1262/16 orzekł o odrzuceniu skargi na przedmiotową uchwałę, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby działania znaczenia prawnego przedmiotowego wewzwania, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Nie mówiąc już o tym, że takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP. Strony którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej, niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 u.s.g. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie do usunięcia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w cyt. przepisie jest czynnością prawną przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do jednej uchwały (zarządzenia) tylko raz; następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienia NSA w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. OSA 2/02; z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2737/12). W świetle powyższego, ponieważ skarżące S. składało już wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wezwanie z dnia [...] r., dotyczące tej samej uchwały, zawierające to samo żądanie, jak wezwanie z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r., nie może zostać uznane za wezwanie w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. i nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy