II SA/Sz 441/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K. R. i P. R. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr AP-2.7840.49.2025.PZ(1) w przedmiocie odmowy uchylenia w wyniku wznowienia, decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę. Starosta Policki ("organ I instancji") decyzją nr 284/2024 z dnia 24 kwietnia 2024 r. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił [...] Spółka z o.o. z siedzibą w T. (dalej "inwestor") pozwolenia na budowę sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych wraz z zewnętrznymi instalacjami: wody, gazu, kanalizacji sanitarnej z dwunastoma zbiornikami bezodpływowymi i energii elektrycznej oraz urządzeniami zagospodarowania terenu, do realizacji na działkach nr ewid. [...] (cztery budynki) i [...] (dwa budynki), położonych przy ul. [...] w T. , obręb T., gmina P.. Pismem z 24 maja 2024 r. K. R. i P. R., A. H., J. K. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją organu I instancji z dnia 24 kwietnia 2024 r. Z uwagi na fakt, że wnioskodawcy złożyli do Wojewody Zachodniopomorskiego wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzją organu I instancji z dnia 24 kwietnia 2024 r., organ I instancji postanowieniem z dnia 15 lipca 2024 r. zawiesił postępowanie w sprawie wniosku o wznowienie postępowania. Organ I instancji wydał w dniu 27 stycznia 2025 r. postanowienie, w którym podjął zawieszone postępowanie, gdyż Wojewoda Zachodniopomorski decyzją z dnia 17 września 2024 r. nr AP-2.7840.123.2024.PZ(4) umorzył postępowanie nieważnościowe wszczęte na wniosek wnioskodawców w związku z brakiem interesu prawnego wnioskodawców, zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 14 listopada 2024 r. nr DOR.7110.388.2024.PKR utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego. Organ I instancji, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej "k.p.a") oraz na podstawie art. 82 ust. ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725 ze zm., dalej "u.p.b.") wydał w dniu 19 lutego 2025 r. decyzję nr 88/2025, w której odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia 24 kwietnia 2024 r. nr 284/2024. Organ I instancji podał, że wnioskodawcy podnieśli we wniosku o wznowienie postępowania, iż organ nie dokonał odrębnej od przestawionej przez inwestora oceny obszaru oddziaływania obiektu, poprzestając jedynie na stwierdzeniu przez projektanta, że "obszar ten w całości mieści się na działkach nr [...] i [...] objętych inwestycji". Wnioskodawcy wskazali, że obawiają się zanieczyszczenia wody pitnej, gdyż korzystają oni z własnych ujęć wody ze studni głębinowych. Teren nieruchomości wnioskodawców znajduje się w strefie ochronnej ujęcia wody pitnej. Inwestycja spowoduje zabudowanie terenu, który obecnie umożliwia wchłanianie wód opadowych. Planowana inwestycja również ograniczy ich prawo do zabudowania działki budynkiem gospodarczym. Wnioskodawcy wskazali, że ocena oddziaływania przedstawiona przez projektanta odnosi się wyłącznie do ewentualnego wpływu planowanej inwestycji na działki sąsiednie w odniesieniu do istniejącej zabudowy, a w całości pomija fakt, iż sąsiednie działki mogą zostać w przyszłości zabudowane np. budynkami gospodarczymi, zatem konieczne jest dokonanie szerszej oceny pod kątem ewentualnego przesłaniania i zacieniania, czy też spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej. Zdaniem wnioskodawców, organ naruszył prawo w zakresie ustalenia stron postępowania oraz naruszył przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P.. Organ uznał, że planowana inwestycja nie musi znajdować się w obszarze wskazanym w uchwale w zakresie lokalizacji zabudowy mieszkaniowej, a wystarczy aby mieściła się ona w granicach nieprzekraczalnej linii zabudowy i tym samym wykraczała poza obszar lokalizacji zabudowy mieszkaniowej, z czym nie zgadzają się wnioskodawcy. Wnioskodawcy podali, że dotychczasowe zasady odprowadzania ścieków na tym terenie limitowały lokalizację jednego zbiornika na działce, co było oczywiste biorąc pod uwagę fakt, iż na terenie znajduje się wyłącznie jeden budynek zabudowy mieszkaniowej i nie ma potrzeby lokalizacji większej ilości takich zbiorników. Inwestycja, zamiast trzech zbiorników przewiduje 12 zbiorników, co zwiększa ryzyko zanieczyszczenia poprzez wody gruntowe zarówno ujęcia wody pitnej, dla którego stworzono strefę, jak również zanieczyszczenia wody pitnej w ich własnych ujęciach wody. Planowane zbiorniki bezodpływowe mają mieć pojemność 4,5 m3 co jest pojemnością niewystarczającą dla standardowej 4 osobowej rodziny (w zgodnej opinii specjalistów szambo dla 4 osobowej rodziny powinno mieć pojemność przynajmniej 6,5 m3). Obsługa takich zbiorników wymaga ich cotygodniowego opróżniania, co nie zawsze jest możliwe i nie będzie możliwe, biorąc pod uwagę ilość planowanych zbiorników, jak również istniejące już w sąsiedztwie zbiorniki. To zaś spowoduje wylewanie się nieczystości na grunt, ich przenikanie do wód podziemnych, w konsekwencji skażenie terenu sąsiedniego objętego strefą ochronną. Wnioskodawcy wskazali, że projektant błędnie nie przewidział żadnego wpływu inwestycji na inne tereny. Droga prowadząca do ich działek przez, którą będą również przejeżdżały pojazdy do planowanej inwestycji w ilości co najmniej 24 pojazdów, jest drogą wewnętrzną o szerokości ok 5 metrów, jezdnia zaś jest węższa. Biorąc pod uwagę zwiększenie się ruchu na tej drodze, zlokalizowanie podjazdów do 4 spośród 6 budynków planowanej inwestycji wprost z tej drogi, w ocenie wnioskodawców, prowadzi do wniosku, że zwiększy się ryzyko związane chociażby z dojazdem straży pożarnej do ich działek, czy też do lasu, znajdującego się w bezpośredniej bliskości terenu planowanej inwestycji. Nagłe zwiększenie natężenia ruchu na drodze wewnętrznej spowoduje jej degradację, to dodatkowo wpłynie na możliwość poruszenia się po niej przez ciężkie pojazdy pożarnicze. Dodatkowo zwiększona ilość pojazdów stojąca na drodze przy planowanych budynkach spowoduje zastawienie tej drogi i brak możliwości dojazdu do terenu objętego zagrożeniem. W konsekwencji może spowodować dla ich domów brak możliwości prowadzenia akcji gaśniczej, w przypadku wystąpienia zagrożenia pożarowego. Zdaniem organu I instancji, wnioskodawcy nie wykazali, że posiadają legitymację prawną do udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym, o którego wznowienie wnoszą, gdyż nie wskazali konkretnego ograniczenia w możliwości zabudowy ich działki. Wnioskodawcy nie wskazali również, który z przepisów techniczno-budowlanych lub innych przepisów prawa administracyjnego o charakterze materialnym, które regulują wymogi dotyczące zabudowy, został naruszony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. W myśl tego przepisu podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest wyłącznie podmiot, który pomimo przysługującego mu statusu strony został bez własnej winy pozbawiony udziału w tym postępowaniu. Organ I instancji przywołał treść art. 28 k.p.a. i art. 28 ust. 2 u.p.b., który jest przepisem szczególnym. Organ I instancji wskazał, że o przymiocie strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę nie decyduje spełnienie kryterium geograficznego z samej racji bycia właścicielem nieruchomości, położonej w sąsiedztwie działki, na której ma być realizowane planowane zamierzenie budowlane. Konieczne jest natomiast wykazanie, że planowane zamierzenie będzie oddziaływać na ową nieruchomość w sposób ograniczający jej zabudowę. Definicję obszaru oddziaływania obiektu zawiera art. 3 pkt 20 u.p.b. Określenie obszaru oddziaływania obiektu należy do podstawowych obowiązków projektanta. Organ I instancji podał, że obszar oddziaływania obiektu został ustalony w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm., dalej "rozporządzenie MI z 2002 r."). Organ I instancji wskazał, że obszar oddziaływania inwestycji zamyka się w granicach działek inwestycyjnych, tj. działek nr ewid. [...] i [...] położonych w T. , które objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (mpzp). Organ I instancji podał, że działki inwestycyjne oraz działki nr ewid. [...] i [...] położone są na terenie elementarnym odznaczonym symbolem 7MJ, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, natomiast działki nr ewid. [...] i [...] położone są na terenie elementarnym odznaczonym symbolem 6MJ, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Zgodnie z projektem budowlanym inwestycja obejmuje budowę zespołu sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwulokalowych, wolno stojących, niepodpiwniczonych, dwukondygnacyjnych wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, tj. zewnętrzną instalacją elektroenergetyczną, zewnętrzną instalacją gazu, zewnętrzną instalacją wody oraz zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej wraz z dwunastoma zbiornikami bezodpływowymi na nieczystości ciekłe o pojemności 4,5 m3 (przyłącza i fragment sieci wodociągowej projektuje się według osobnego opracowania; nie projektuje się instalacji kanalizacji deszczowej), 16 miejsc postojowych, utwardzenie terenu kostką betonową oraz dojazd z płyt ażurowych oraz dojazd stabilizowany żwirem. Organ I instancji podał, że ze zgromadzonej dokumentacji w sprawie wynika, że projekt mieści się we wszelkich parametrach wyznaczonych mpzp. Budynki zaprojektowano z uwzględnieniem nieprzekraczalnych linii zabudowy, które zgodnie z załącznikiem graficznym nr [...] do ww. uchwały zostały ustalone w odległości 5 m od linii rozgraniczającej teren elementarny 20KDW (działka nr ewid.[...]), w odległości 5 m od linii rozgraniczającej teren elementarny 9 URM (działka nr ewid. [...]) oraz w odległości 10 m od linii rozgraniczającej teren elementarny 24RL (działka nr ewid. [...]). Budynki mieszkalne jednorodzinne zaprojektowane zostały w formie jednej, prostej bryły w kształcie prostokąta, przykrytej czterospadowym, symetrycznym dachem, o nachyleniu połaci dachowych wynoszącym 35° (dach stromy). Parametry budynków wynoszą: budynek nr 1 - wysokość do kalenicy 9,29 m, wysokość do okapu 5,98 m, szerokość elewacji frontowej 13,78 m; budynek nr 2 - wysokość budynku do kalenicy 9,29 m, wysokość budynku do okapu 5,98 m, szerokość elewacji frontowej 13,78 m; budynek nr 3 - wysokość budynku do kalenicy 9,45 m, wysokość budynku do okapu 5,98 m, szerokość elewacji frontowej 13,78 m; budynek nr 4 - wysokość budynku do kalenicy 9,45 m, wysokość budynku do okapu 5,98 m, szerokość elewacji frontowej 13,78 m; budynek nr 5 - wysokość budynku do kalenicy 9,29 m, wysokość budynku do okapu 5,98 m, szerokość elewacji frontowej 13,78 m; budynek nr 6 - wysokość budynku do kalenicy 9,29 m, wysokość budynku do okapu 5,98 m, szerokość elewacji frontowej 13,78 m. Organ I instancji wskazał, że mpzp nie ogranicza ilości budynków mieszkalnych jednorodzinnych na jednej działce budowlanej. Usytuowanie w części graficznej mpzp, obrysu jednego budynku nie oznacza, że na terenie jednej działki dopuszcza się możliwość posadowienia jednego budynku. Takich ograniczeń nie zawiera część tekstowa planu, która musi być z częścią graficzną spójna. Budynki mieszkalne na działkach inwestycyjnych w obszarze ograniczonym nieprzekraczalnymi liniami zabudowy mogą być sytuowane w dowolny sposób oraz w dowolnej ilości, przy zachowaniu wskazanych w mpzp współczynników (powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej), z dochowaniem pozostałych obowiązujących przepisów techniczno- budowlanych. Zaprojektowana powierzchnia zabudowy działki nr ewid. [...] wynosi 225,44 m2 co stanowi 16 % powierzchni działki (przy określonej w planie do 25 % zabudowy powierzchni działki), powierzchnia terenu biologicznie czynnego wynosi 1055,12 m2, co stanowi 75 % powierzchni działki (przy określonym w palnie minimum 65 % powierzchni działki); zaprojektowana powierzchnia zabudowy działki nr ewid. [...] wynosi 450,88 m2 co stanowi 17 % powierzchni działki, powierzchnia terenu biologicznie czynnego wynosi 1082,68 m2, co stanowi 68 % powierzchni działki. Działki inwestycyjne - działki nr ewid. [...] i [...] - graniczą: od strony północnej i północno zachodniej z działką nr ewid. [...] i [...], od strony zachodniej i południowej z działką nr ewid [...], zaś od strony wschodniej z działką drogową nr ewid.[...], a następnie działką nr ewid. [...]. Działka K. R. i P. R. (nr ewid. [...]) oraz działka J. K. - J. (nr ewid.[...]) zlokalizowane są od strony wschodniej i graniczą między innymi z działką nr [...]. Ww. działki oddalone są od terenu inwestycji w odległości ok 8,5 m (ww. działki wnioskodawców od terenu inwestycji odgradzają działki nr ewid.[...] i [...]), natomiast działka A. H. (nr ewid. [...] (działka nabyta w celu przyłączenia do działki nr ewid. [...]) bezpośrednio graniczy z terenem inwestycji, tj. z działką nr ewid. [...]. Zgodnie z częścią rysunkową projektu zagospodarowania terenu - budynek nr 1 i budynek nr 2 zlokalizowane zostały na działce nr [...], pozostałe budynki (budynki 3 - 6) zlokalizowane zostały na działce nr [...]. Przy czym budynek nr 3 i budynek nr 4 zlokalizowane zostały we wschodniej części działki nr [...], budynek nr 1 zlokalizowany został w odległości 3,2 m w stosunku do działki nr ewid. [...] oraz w odległości od 21,63 m do 22,81 m w stosunku do granicy działki nr ewid. [...], budynek nr 2 zlokalizowany został w odległości od 19,85 m do 21,44 m w stosunku do granicy działki nr ewid. [...] oraz w odległości 18,68 m od granicy działki nr ewid. [...], budynek nr 3 został usytuowany w odległości ponad 6 m od granicy działki nr ewid. [...], budynek nr 4 został usytuowany w odległości ponad 21 m od granicy działki nr ewid. [...]. Ponadto budynki nr 1, 2, 5 i 6 zlokalizowane zostały w odległości od 5,2 m do 7,37 m w stosunku do granicy działki drogowej nr ewid.[...], a budynki nr 3 i 4 zlokalizowane zostały w odległości od 12,72 m do 15,23 m w stosunku do granicy działki nr ewid. [...]. Budynki usytuowano z zachowaniem przepisowych odległości, zgodnie z § 12 rozporządzenia MI z 2002 r., stanowiącego, że jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Z zachowaniem obowiązujących przepisów zaprojektowano również lokalizację urządzeń sanitarno-gospodarczych (12 zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe) stosownie do § 36 rozporządzenia - zbiorniki na nieczystości ciekłe zaprojektowano w odpowiednich odległościach zarówno od granic nieruchomości oraz od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi). Takiemu rozwiązaniowi nie sprzeciwiają się ani zapisy mpzp ani przepisy rozporządzenia MI z 2002 r. Ponieważ zbiorniki na nieczystości ciekłe mają być zbiornikami szczelnymi a nieczystości mają być wywożone wozami asenizacyjnymi nie można mówić o przenikaniu ścieków do wód podziemnych oraz o skażeniu terenu sąsiedniego objętego strefą ochronną. Przy czym nadmienić należy, że ujęcie wody pitnej zlokalizowane na działce nr [...] znajduje się w odległości ok 28 m od granicy działki i ok 36 m od granicy działki inwestycyjnej nr [...]; ujęcie wody pitnej zlokalizowane na działce nr [...] znajduje się w odległości ok 29 m od granicy działki i ok 38 m od granicy działki inwestycyjnej nr [...]; ujęcie wody pitnej zlokalizowane na działce nr [...] znajduje się w odległości ok 9 m od granicy działki inwestycyjnej nr [...]. Dodatkowo przepisy rozporządzenia MI z 2002 r. określają jedynie odległość lokalizacji studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej (30 m), nie zaś do zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe, czy pokrywy takiego zbiornika. Organ I instancji podał, iż działki inwestycyjne oraz działki nr ewid. [...] i [...] nie są położone na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody "T. ". Organ I instancji wskazał, że nie doszło do ograniczenia w zabudowie działek wnioskodawców z uwagi na normy określające: odległości usytuowania miejsc do gromadzenia odpadów stałych (§ 23 rozporządzenia), odległości usytuowania miejsc postojowych od okien budynków oraz od granicy działki budowlanej (§ 19 rozporządzenia), odległości usytuowania miejsc na gromadzenie odpadów stałych (§ 23 rozporządzenia) oraz odległości między zewnętrznymi ścianami budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271 i 273 rozporządzenia). Biorąc pod uwagę usytuowanie budynków na działce inwestycyjnej oraz ich formę architektoniczną, w szczególności wysokość (wysokość do kalenicy żadnego z budynków nie przekracza 10 m), w analizowanym stanie faktycznym nie zachodzi zjawisko przesłaniania i zacieniania zabudowy zlokalizowanej na nieruchomościach wnioskodawców (§ 13 i § 60 rozporządzenia). Teren inwestycji jest zasadniczo płaski o niewielkim nachyleniu w stronę południową. Ze względu na brak możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej, w myśl § 28 ust. 2 rozporządzenia MI z 2002 r. projekt budowlany przewiduje odprowadzanie wód opadowych na nieutwardzony teren działek inwestycyjnych. Projektowana inwestycja nie zmienia kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych, ani kierunku odpływu wód ze źródeł ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Realizacja inwestycji nie narusza interesu osób trzecich, ani nie pogorszy warunków użytkowania sąsiednich nieruchomości. Ewentualne naruszenie stosunków wodnych stanowić będzie podstawę do podjęcia działań określonych w art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1087 ze zm.). Działki inwestycyjne i działki nr ewid. [...] i [...] objęte są mpzp (uchwała Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia 22 maja 2012 r. - Dz. Urz. Woj. Z. z 2012 r., poz. 1870) i położone na terenie elementarnym odznaczonym symbolem 7MJ, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, natomiast działki nr ewid. [...] i [...] położone są na terenie elementarnym oznaczonym symbolem 6MJ, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (tereny elementarne 7MJ i 6MJ objęte zostały tymi samymi ustaleniami szczegółowymi - § 28 ust. 7 mpzp). Na terenie 6MJ wyznaczona została nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 5 m linii rozgraniczającej teren elementarny 20KDW (tj. od granicy działki nr ewid. [...]), na terenie 7MJ (działki nr ewid. [...] i [...]) została nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 5 m linii rozgraniczającej teren elementarny 20KDW oraz w odległości 5 m od linii rozgraniczającej teren elementarny 9URM (działka nr ewid. [...]). Ewentualna przyszła rozbudowa, zabudowa (w tym budowa budynków gospodarczych) na działkach nr ewid. [...], [...], [...] i [...] musi zostać zlokalizowana zarówno z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy określonej mpzp, jak i przepisami rozporządzenia. Uwzględniając typ inwestycji, sposób usytuowania projektowanych budynków, ich funkcję, formę, konstrukcję, jak i ustalenia mpzp określającego przeznaczenie terenu inwestycji, w tym terenu znajdującego się w jej otoczeniu, zdaniem organu obszar odziaływania inwestycji nie obejmuje działek sąsiadujących. Wymieniona inwestycja nie przewiduje sytuowania obiektów w zbyt bliskim sąsiedztwie działek sąsiednich, emisji nadmiernego hałasu, spalin, wibracji, wstrząsów, fal elektromagnetycznych, promieniowania, pyłów, gazów, czy nieprzyjemnych zapachów. Nie nastąpi odprowadzanie wód opadowych na tereny sąsiednie, ani pogorszenie stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Planowana inwestycja nie narusza zatem interesów osób trzecich, ani nie powoduje pogorszenia warunków użytkowania nieruchomości zgodnie z przepisami rozporządzenia MI z 2002 r. Organ I instancji uznał zatem, że wnioskodawcy nie są stroną postępowania, gdyż planowana inwestycja nie spowoduje ograniczenia możliwości zabudowy ich działek. Organ I instancji podał, że ustawodawca ustawą z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) zmienił definicję obszaru oddziaływania obiektu. Obecnie wszelkie wynikające z przepisów odrębnych ograniczenia w zagospodarowaniu terenu nie mają znaczenia dla ustalenia obszaru oddziaływania obiektu. Przedmiotem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę nie jest bowiem analiza wszelkich utrudnień, czy oddziaływań inwestycji na działki sąsiednie, ale tylko takich które z uwagi na przepis prawa ograniczają zabudowę działki sąsiedniej. Wszelkie inne utrudnienia mogą ewentualnie stanowić podstawę do kierowania roszczeń cywilnych wobec inwestora. Organ I instancji wskazał, że przedmiotowe postępowanie wznowieniowe dotyczy przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i w związku z tym badał czy zaistniały przesłanki do uznania wnioskodawców za strony postpowania administracyjnego. Tym samym podnoszone przez wnioskodawców zarzuty związane z właściwą reprezentacją inwestora nie mogły odnieść skutku. Organ administracji architektoniczno - budowlanej nie posiada także uprawnień do badania wartości potencjalnej inwestycji budowlanej. Wnioskodawcy złożyli odwołanie od ww. decyzji, w której zarzucili organowi I instancji błędne ustalenie obszaru oddziaływania inwestycji przez naruszenie § 36 ust. 3 i ust. 5 rozporządzenia MI z 2002 r. Według wnioskodawców, organ I instancji nie ustalił czy inwestor w procesie budowlanym był prawidłowo reprezentowany. Wojewoda Zachodniopomorski wydał w dniu 24 kwietnia 2025 r. decyzję nr AP-2.7840.49.2025.PZ(1), w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przywołał treść art. 16 § 1 k.p.a. Wskazał, że jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania jest wznowienie postępowania. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyny wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy - art. 149 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania przebiega zatem w dwóch etapach. W pierwszym z nich organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada przesłanki formalne niezbędne do uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych. Dopiero po wznowieniu postępowania właściwy organ przechodzi do badania przyczyn wznowienia i podejmuje jedno z rozstrzygnięć przewidzianych art. 151 k.p.a. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w przypadku żądania wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. rozstrzygnięcie kwestii, czy wnoszący o wznowienie postępowania jest stroną w sprawie, może nastąpić dopiero po wszczęciu postępowania. Organ odwoławczy podał, że ocena legitymacji procesowej wnioskodawcy, w tym ocena podstawy wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., powinna nastąpić w pierwszej kolejności. Ustalenie, we wznowionym postępowaniu, że wnioskodawcy nie przysługuje legitymacja do skutecznego żądania wznowienia postępowania powoduje, że dalsza weryfikacja ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest możliwa. Organ odwoławczy przywołał treść art. 28 k.p.a. i art. 28 u.p.b., który stanowi przepis szczególny. Organ odwoławczy wskazał, że skutecznego żądania wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę może żądać jedynie osoba, która w świetle regulacji art. 28 u.p.b. posiada status strony postępowania. Organ odwoławczy podał, że z art. 28 ust. 2 u.p.b. wynika, że stroną postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę jest inwestor, czyli podmiot, który złożył wniosek o wydanie pozwolenia. Stronami postępowania są również właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Stosownie do definicji legalnej, zawartej w art. 3 pkt 20 u.p.b., obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Obszar oddziaływania ustala się zatem na podstawie przepisów odrębnych, które z uwagi na cechy obiektu budowlanego wprowadzają ograniczenia w zabudowie terenu. Z powyższych przepisów wynika, że nawet samo sąsiedztwo z działką inwestycyjną nie oznacza, że właściciel sąsiedniej działki jest stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Właściciel sąsiedniej działki będzie w tego rodzaju postępowaniach stroną tylko wtedy, jeżeli planowana inwestycja ograniczy możliwość zabudowy sąsiedniej działki i to ograniczenie będzie wynikało z konkretnych przepisów prawa, w tym przepisów rozporządzenia MI z 2002 r. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo postanowieniem z dnia 21 czerwca 2024 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją z dnia 24 kwietnia 2024 r. o pozwoleniu na budowę. Wnioski o wznowienie postępowania złożono z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a., a z uwagi na podstawę wznowienia - art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., możliwość oceny legitymacji procesowej wnioskodawców możliwa była jedynie w toku prowadzonego postępowania. Organ odwoławczy opisał szczegółowo planowaną inwestycję i wskazał, że działki inwestycyjne nr [...] i [...] graniczą: od strony północnej i północno zachodniej z działką nr [...] i [...], od strony zachodniej i południowej z działką nr [...], zaś od strony wschodniej z działką nr [...], a następnie działką nr [...]. K. R. i P. R. są właścicielami działki nr [...] i współwłaścicielami działki nr [...]. J. K. jest właścicielką działki nr [...]. A. H. jest właścicielem działki nr [...] i działki nr [...]. Działki [...], [...] i [...] zlokalizowane są od strony wschodniej i graniczą bezpośrednio z działką nr [...]. Działki te oddalone są od terenu inwestycji w odległości 8,5 m (od terenu inwestycyjnego odgradzają je działki nr [...] i [...]. Działki nr [...] i [...] zlokalizowane są od strony północnej, przy czym z terenem inwestycji bezpośrednio graniczy działka nr [...], zaś działka nr [...] położona jest w dalszej kolejności, tj. oddzielona jest od terenu inwestycji działką nr [...] i w stosunku do terenu inwestycyjnego położona jest w odległości ok. 5,5 m. Zgodnie z rysunkiem nr Z1 - plan zagospodarowania terenu - budynek nr 1 i budynek nr 2 zlokalizowane zostały na działce nr [...], pozostałe budynki (budynki 3-6) zlokalizowane zostały na działce nr [...]. Przy czym budynek nr 3 i budynek nr 4 zlokalizowane zostały we wschodniej części działki nr [...] w odległości ponad 28 m od wschodniej granicy terenu inwestycyjnego i ponad 50 m od północnej granicy terenu inwestycyjnego. Budynek nr 1 zlokalizowany jest w północnej części działki nr [...], w odległości: 3,2 m od granicy z działką nr [...]; 8,7 m od granicy z działką nr [...]; około 18 m od zabudowy zlokalizowanej na działce nr [...]; od 7,03 m do 7,37 m od granicy z działką nr [...]; od 15,53 m do 15,87 m od działki nr [...] oraz ponad 23 m od zabudowy zlokalizowanej na działce nr [...]. Budynek nr 2 zlokalizowany jest w południowej części działki nr [...], w odległości: około 18 m od granicy z działką nr [...]; około 7 m od granicy z działką nr [...]; około 15,5 m od granicy z działką nr [...] oraz ponad 23 m od zabudowy zlokalizowanej na działce nr [...]. Budynek nr 5 i Budynek nr 6 zlokalizowane są we wschodniej części działki nr [...], która to działka oddalona jest od działki nr [...] w odległości około 40 m. Budynek nr 5, wysunięty na północ, zlokalizowany jest w odległości od 6,87 do 7,7 m od działki nr [...]; od 15,37 do 16,2 m od działki nr [...] i działki nr [...] oraz ponad 35 m od zabudowy zlokalizowanej na działce nr [...]. Budynek nr 6, wysunięty na południe, zlokalizowany jest w odległości 5,2 do 6,03 m od granicy z działką nr [...]; od 13,7 do 14,53 m od granicy z działką nr [...] oraz około 34 m od zabudowy zlokalizowanej na działce nr [...]. Usytuowanie projektowanych budynków nastąpiło stosownie do postanowień § 12 rozporządzenia MI z 2002 r., że jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271- 273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Przy czym nadmienić należy, że budynek nr 1 od strony granicy z działką nr [...] posiada ścianę pełną - bez okien i drzwi (projekt architektoniczno-budowlany: rys. nr A6 - "Budynek mieszkalny jednorodzinny nr 1 - elewacja północna"; rys. nr Al - "Budynek mieszkalny jednorodzinny nr 1 - rzut parteru"; rys. nr A2 - "Budynek mieszkalny jednorodzinny nr 1 - rzut I piętra"). Organ odwoławczy podał, że nie dopatrzył się oddziaływania, polegającego na ograniczeniu w zabudowie działek wnioskodawców, z uwagi na normy określające: odległości usytuowania miejsc do gromadzenia odpadów stałych (§ 23 rozporządzenia), odległości usytuowania miejsc postojowych od okien budynków oraz od granicy działki budowlanej (§ 19 rozporządzenia), odległości usytuowania miejsc na gromadzenie odpadów stałych (§ 23 rozporządzenia) oraz odległości między zewnętrznymi ścianami budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271 i 273 rozporządzenia). Odnosząc się do lokalizacji zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe organ odwoławczy podał, że zgodnie z § 36 ust. 2 rozporządzenia MI z 2002 r. w zabudowie jednorodzinnej odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3 powinny wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5 m; 2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m. Ustalona w projekcie zagospodarowania terenu lokalizacja zbiorników bezodpływowych, uwzględniając powyższe normy, nie wpływa na zabudowę nieruchomości wnioskodawców (rys. nr Z2 - "Uzbrojenie terenu"). Organ odwoławczy dostrzegł, że w przypadku zbiornika bezodpływowego zlokalizowanego przy budynku nr 1 promień 5 m minimalnie nachodzi na działkę nr [...] (mniej niż 0,50 m), nie mniej jednak lokalizacja jakiekolwiek zabudowy na przedmiotowej działce wymaga zachowania również wymagań rozporządzenia Mi z 2002 r., w tym § 12. Nie jest zaś dopuszczalne stosownie w niniejszej sprawie § 36 ust. 3 rozporządzenia MI z 2002 r., zgodnie z którym odległości pokryw i wylotów wentylacji z zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności powyżej 10 m3 do 50 m3 powinny wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń wymienionych w ust. 1 pkt 1 - 30 m; 2) od granicy działki sąsiedniej - 7,5 m; 3) od linii rozgraniczającej drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 10 m. Wymieniony przepis rozporządzenia odnosi się bowiem do zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności powyżej 10 m3 do 50 m3. Jakakolwiek metoda wykładni nie prowadzi do wniosku, że dla zastosowania przedmiotowego przepisu należy zsumować pojemność wszystkich zbiorników bezodpływowych projektowanych w ramach danego zamierzenia inwestycyjnego. Organ odwoławczy podał, że każdy zbiornik zaprojektowany został na potrzeby każdego z lokali mieszkalnych. Ponadto przyjęcie koncepcji wnioskodawców budziłoby w praktyce wątpliwości od lokalizacji jakiego zbiornika należałoby liczyć wymienione powyżej parametry. Podobnie lokalizacja zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, które nie zostały wyposażone z przewody rozsączające, nie narusza § 31 rozporządzenia MI z 2002 r., w tym § 31 ust. 1 pkt 3 i 4, zgodnie z którym: pkt 3) odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej 15 m od zbiorników do gromadzenia nieczystości; pkt 4) odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej 30 m od do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej (studnia zlokalizowana została na działce nr [...], [...], [...]). Oznacza to, że również przepis § 36 ust. 5 rozporządzenia MI z 2002 r., zgodnie z którym kryte zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe mogą być sytuowane w odległości mniejszej niż 2 m od granicy, w tym także przy granicy działek, jeżeli sąsiadują z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej, pod warunkiem zachowania odległości określonych w § 31 i § 36, nie stanowi podstawy do przyjęcia, iż działki wnioskodawców doznają ograniczenia w zabudowie. Organ odwoławczy podał, że lokalizacja projektowanej inwestycji nie wprowadza na działkach wnioskodawców ograniczeń możliwości korzystania z szeroko rozumianych mediów(woda, ciepło, elektryczność, telekomunikacja). Działki wnioskodawców są działkami zabudowanymi i wyposażonymi w istniejące media. Organ odwoławczy wskazał, że biorąc pod uwagę usytuowanie budynków na działce inwestycyjnej oraz ich formę architektoniczną, w szczególności wysokość (wysokość do kalenicy żadnego z budynków nie przekracza 10 m, zaś wysokość do okapu nie przekracza 4,5 m), w analizowanym stanie faktycznym nie zachodzi zjawisko przesłaniania i zacieniania zabudowy zlokalizowanej na nieruchomościach wnioskodawców (§ 13 i § 60 rozporządzenia Mi z 2002 r.). Organ odwoławczy podał, że zgodnie z projektem budowlanym projektuje się zewnętrzną linią kablową nn, zewnętrzną instalacją gazu, zewnętrzną instalacją wody zimnej oraz kanalizacji sanitarnej wraz z dwunastoma zbiornikami bezodpływowymi na nieczystości ciekłe o pojemności 4,5 m3. Teren inwestycji jest zasadniczo płaski o niewielkim nachyleniu w stronę południową. Wody opadowe i roztopowe z dachu budynku oraz z terenów utwardzonych rozprowadzane będą bezpośrednio do gruntu na terenie działki objętej inwestycją. Projektowana inwestycja nie zmienia kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych, ani kierunku odpływu wód ze źródeł ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Ewentualne naruszenie stosunków wodnych stanowić będzie podstawę do podjęcia działań określonych w art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Organ odwoławczy wyjaśnił, że na terenie działek inwestycyjnych oraz działek wnioskodawców obowiązują ustalenia mpzp. Działki inwestycyjne położone są na terenie elementarnym oznaczonym symbolem 7MJ, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Działki wnioskodawców nr [...] i [...], podobnie jak działki inwestycyjne, położone są na terenie elementarnym nr 7MJ. Działki wnioskodawców nr [...] i [...] położone są na terenie elementarnym 6MJ, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (tereny elementarne 7MJ i 6MJ objęte zostały tymi samymi ustaleniami szczegółowymi - § 28 ust. 7 mpzp). Przy czym na terenie 6 MJ wyznaczona została nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości ok 5 m od granicy działki. Ewentualna przyszła rozbudowa na działce nr [...] i [...] musi zostać zlokalizowana zarówno z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy określonej planem miejscowym, jak i przepisami rozporządzenia MI z 2002 r. Działka wnioskodawców nr [...] położona jest zaś na terenie elementarnym oznaczonym symbolem 20 KDW, przeznaczonym pod drogę wewnętrzną (§ 28 ust. 21 pkt 1 mpzp). W kontekście potencjalnej zabudowy - rozbudowy na działce nr [...] (obecnie działka jest niezabudowana), zlokalizowanej w terenie elementarnym 7MJ i bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji, zaznaczyć należy, że w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, tj. w dniu 24 kwietnia 2024 r., własność działki nr [...] nie należała do żadnego z wnioskodawców (informacja z ewidencji gruntów oraz zapisy księgi wieczystej prowadzonej dla działki nr [...] - w aktach sprawy). Stosownie zaś do art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Tym samym podmiot, który zamierza zakwestionować decyzję w toku postępowania nadzwyczajnego, domagając się wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., winien wykazać, że w dacie wydania decyzji, będącej przedmiotem postępowania nadzwyczajnego, legitymował się interesem prawnym, który nie został przez organ uwzględniony, biorąc pod uwagę stan faktyczny istniejący w dacie wydania kwestionowanej decyzji. Ponadto działka nr [...], z uwagi na swoje parametry - szerokość działki wynosi około 5,5 m, oraz postanowienia rozporządzenia, nie może być zabudowana odrębnym budynkiem. Teren ten może jedynie służyć do powiększenia zabudowanej już działki nr [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że działki stanowiące własność, czy współwłasność wnioskodawców nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji objętej decyzją o pozwoleniu na budowę w rozumieniu art. 3 pkt 20 u.p.b. Tym samym w wyniku analizy akt sprawy organ odwoławczy uznał, że K. R. i P. R., J. K. i A. H. nie mają interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 u.p.b. w skutecznym żądaniu wznowienia postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę, a w konsekwencji by zaistniała przesłanka wznowienia postępowania stypizowana w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawodawca ustawą z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) zmienił definicję obszaru oddziaływania obiektu. Przedmiotem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę nie jest bowiem analiza wszelkich utrudnień, czy oddziaływań inwestycji na działki sąsiednie, ale tylko takich które z uwagi na przepis prawa ograniczają zabudowę działki sąsiedniej. Wszelkie inne utrudnienia mogą ewentualnie stanowić podstawę do kierowania roszczeń cywilnych wobec inwestora. Tym samym zwiększenie natężenia ruchu pojazdów i związana z tym degradacja drogi dojazdowej, jakość dróg dojazdowych, które są poza zakresem opracowania, jak i utrudnienia w poruszaniu się innych pojazdów, w tym pojazdów straży pożarnej, nie mogą wpływać na ocenę legitymacji procesowej wnioskodawców. Również podnoszone zarzuty merytoryczne nie mogą podlegać ocenie skoro wykazano, że z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpiły osoby nie posiadające przymiotu strony. K. R. i P. R. złożyli skargę na ww. decyzję i wnieśli o uchylenie decyzji wydanych przez organy administracyjne obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili organowi naruszenie: 1. art. 2, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2. art. 28 ust. 2 u.p.b.; 3. art. 32 ust. 4 pkt 1 oraz pkt 2 u.p.b.; 4. § 36 ust. 3 i ust. 5 rozporządzenia MI z 2002 r.; 5. art. 10 i art. 79a k.p.a. Zarzuty zostały uszczegółowione w skardze. Skarżący podtrzymali swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Spór dotyczy odmowy uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych wraz z zewnętrznymi instalacjami: wody, gazu, kanalizacji sanitarnej z dwunastoma zbiornikami bezodpływowymi i energii elektrycznej oraz urządzeniami zagospodarowania terenu, do realizacji na działkach nr ewid. [...] (cztery budynki) i [...] (dwa budynki), położonych przy ul. [...] w T. , obręb T., gmina P. z powodu nieuznania skarżących za stronę postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną w art. 145 § 1 k.p.a. Przesłanki wznowienia są ściśle określone. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 145a i art. 145b k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. W niniejszej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia wskazali przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a, tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Podkreślić należy, że ocena legitymacji procesowej wnioskodawcy, w tym ocena podstawy wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., następuje w pierwszej kolejności. W przypadku ustalenia, że wnioskodawcy nie przysługuje legitymacja do skutecznego żądania wznowienia postępowania nie jest możliwa dalsza weryfikacja decyzji podlegającej wznowieniu. Zgodnie z art. 28 ust. 2 u.p.b., stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Oznacza to, że status strony w postępowaniach o udzielenie pozwolenia na budowę oceniany jest wyłącznie w oparciu o art. 28 ust. 2 u.p.b. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu, oprócz inwestora stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę może być jedynie właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości znajdującej się na obszarze oddziaływania obiektu. Ustalenie kręgu stron postępowania, poza inwestorem, wymaga zatem prawidłowego określenia obszaru oddziaływania. Stosownie do definicji z art. 3 pkt 20 u.p.b., obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Obszar oddziaływania ustala się zatem na podstawie przepisów odrębnych, które z uwagi na cechy obiektu budowlanego wprowadzają ograniczenia w zabudowie terenu. Jak wynikało z akt, skarżący są właścicielami działek nr [...] i [...] sąsiednich w stosunku do działek inwestycyjnych. Sam fakt utrudnień związanych z planowaną budową w postaci hałasu, utrudnień dojazdu i parkowania nie ma wpływu na określenie stron postępowania. W niniejszej sprawie organ odwoławczy rozważył kwestię oddziaływania planowanej inwestycji na działki skarżących. Sąd podzielił stanowisko organu, że wpływ planowanej inwestycji zamyka się w obrębie działek inwestycyjnych i nie narusza prawa skarżących do zabudowy ich nieruchomości. W ocenie Sądu, organ odwoławczy w sposób prawidłowy wyjaśnił kwestię związaną z budową zbiorników bezodpływowych, których planowane posadowienie na gruncie nie narusza przepisów technicznych i nie wpływa na ograniczenie możliwości korzystania z nieruchomości, należących do skarżących. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo uznały, że stroną postępowania o wydanie pozwolenia na budowę jest inwestor. Skoro skarżący nie są stroną postępowania to nie mogli brać udziału w prowadzonym przez organ postępowaniu, nie zaistniała zatem przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto ustalenie, że skarżący nie są stroną postępowania wyklucza możliwość badania zaistnienia pozostałych przesłanek z art. 145 § 1 k.p.a. w ramach postępowania wznowieniowego wszczętego z wniosku skarżących. Bezspornie wznowienie postępowania może być przeprowadzone przez organ z urzędu, jednakże o tym organ decyduje samodzielnie. Informacje uzyskane od innych osób w toku innych spraw mogą być podstawą do wszczęcia przez organ postępowań nadzwyczajnych z urzędu. Dotyczy to także podnoszonego przez skarżących zarzutu niewłaściwej reprezentacji inwestora w procesie uzyskiwania pozwolenia na budowę. Wskazać należy, że w przypadku prowadzenia przez inwestora robót budowlanych niezgodnie z projektem budowlanym i przepisami technicznymi, organem właściwym jest organ nadzoru budowlanego, a nie organ architektoniczno-budowlany. Odnośnie przywołanego przez skarżących wyroku NSA o sygn. akt II OSK 2759/16 wyjaśnić należy, że dotyczył on innego stanu faktycznego niż istniejący w rozpoznawanej sprawie. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.