II SA/Sz 452/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. i D. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. i D. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] nakładającą na – K.M. i D.M. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą: Firma A. - karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł. D.M. i K.M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję organu drugiej instancji, wnosząc przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec braku uzasadnienia wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej sąd zwrócił się do skarżących, zarządzeniem z dnia [...], o podanie okoliczności uzasadniających zgłoszony w skardze wniosek – w terminie siedmiodniowym, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy. Odpis powyższego zobowiązania został doręczony skarżącym w dniu [...] (vide zwrotne potwierdzenie odbioru: k. [...] akt sądowych), jednakże do dnia dzisiejszego wnioskodawcy nie wykonali nałożonego na nich obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy w myśl, którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie zostało wyrażone stanowisko, zgodnie z którym w art. 61 § 3 ustawy chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt I OZ 786/07, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Tymczasem wnioskodawcy w żaden sposób nie uzasadnili zgłoszonego w skardze wniosku, a zobowiązani do podania okoliczności uzasadniających wniosek, nie odpowiedzieli na wezwanie sądu z dnia [...], doręczone w dniu [...], w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu [...]. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie z którym wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). W realiach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skoro skarżący nie uargumentowali swojego wniosku, zatem nie można ustalić okoliczności uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, bowiem nie odwołano się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawiono danych obrazujących sytuację finansową skarżących prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą: Firma A., a w szczególności nie wykazano jak poniesienie kosztów związanych z uregulowaniem kary pieniężnej w wysokości [...] zł. wpłynie na ich stabilność finansową. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.