II SA/Sz 454/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpatrzeniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. i S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. i S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania J. S. i S. S. a od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. – nakazującej J. S. oraz S. S. - właścicielom lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w [...] przy ul. [...] na terenie działki nr [...] – w terminie do [...] r., wymiany gazowego podgrzewacza wody z otwartą komorą spalania zamontowanego w pomieszczeniu łazienki, na podgrzewacz wody gazowy z zamkniętą komora spalania, z dostosowaniem instalacji odprowadzania spalin do tego rodzaju urządzenia (względnie dokonanie wymiany na podgrzewacz wody elektryczny lub przeniesienie istniejącego podgrzewacza wody do pomieszczenia kuchni) celem usunięcia nieprawidłowości związanych z niewłaściwym stanem technicznym budynku w zakresie lokalu nr [...] , wynikających z zamontowania nieodpowiedniego urządzenia gazowego podgrzewacza wody, co może powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi z uwagi na częste wydzielania się tlenku węgla w pomieszczeniu łazienki, w którym podgrzewacz wody został zainstalowany oraz zakazującej użytkowania gazowego podgrzewacza wody z otwartą komorą spalania zainstalowanego w pomieszczeniu łazienki, do czasu usunięcia nieprawidłowości, jednocześnie nadano tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności stosownie do art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, z uwagi na zagrożenie dla ludzi jakie powoduje wydzielający się w pomieszczeniu łazienki tlenek węgla - Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i jednocześnie orzekł ich wykonanie w terminie do dnia [...] r., w pozostałej zaś części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję organu II instancji, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. W odpowiedzi na wezwanie sądu dotyczące podania okoliczności uzasadniających wniosek skarżący podnieśli, że zaskarżone decyzje zostały podjęte z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, bowiem koszty błędów powstałych w wyniku zaniedbania lub braku kompetencji zostały przerzucone na osoby użytkujące wskazany lokal. Dodatkowo skarżący zarzucali odmawianie im wglądu do dokumentacji mającej wpływ na przebieg sprawy, ukrywanie dowodów oraz protokołów z ekspertyz. Jednocześnie zwrócili uwagę na niewłaściwe działanie obiegu mediów w ich mieszkaniu, co powoduje, że znajdują się pod szkodliwym oddziaływaniem substancji gazowych wydobywających się z wadliwej instalacji. W ocenie skarżących z takiego samego urządzenia korzysta wielu mieszkańców bloku, w którym mieszkają, jednakże tylko do nich skierowano nakaz polegający na wymianie piecyka gazowego. Zdaniem wnioskodawców, cała sytuacja wystąpiła dopiero w chwili wykonania samowoli budowlanej przez jednego z mieszkańców budynku, który zamieszkują. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie z którym wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). W przedmiotowej sprawie wnioskodawcy, zobowiązani do wymiany gazowego podgrzewacza wody wskazali, że nadal znajdują się pod wpływem substancji gazowych wydobywających się z wadliwej instalacji, a za niesprawiedliwe uznali skierowania takiego nakazu wyłącznie do nich, w sytuacji gdy z piecyków gazowych korzysta wielu mieszkańców bloku, w którym mieszkają. Oświadczenie skarżących należy jednak uznać, w świetle zaistniałych okoliczności faktycznych sprawy, za całkowicie chybione. W niniejszej sprawie zastosowano rygor natychmiastowej wykonalności decyzji ze względu na realne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego. Tymczasem skarżący domagają się od Sądu wydania orzeczenia, którego celem jest wstrzymanie - do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd – m.in. rygoru natychmiastowej wykonalności i tymczasowe zwalczenie go środkiem ochrony tymczasowej wydawanym w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków., do których niewątpliwie należy zaliczyć sferę ludzkiego zdrowia i życia. Przedstawione przez J. i S. S. argumenty nie wskazują na konieczność zapewnienia im ochrony tymczasowej, której żądają w skardze, albowiem wnosząc o tę ochronę nie wykazali potrzeby ochrony dóbr wyżej sklasyfikowanych aniżeli zdrowie i życie ludzkie. Odnosząc się do podniesionego w uzasadnieniu wniosku argumentu dotyczącego wadliwości wydanych decyzji oraz zarzutów dotyczących prowadzonego przez organ postępowania należy wyjaśnić, że niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy natomiast ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. stanowi odrębną kwestię. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie wypowiada się odnośnie podniesionych w skardze zarzutów co do meritum rozstrzygnięcia. Podobnie na wstrzymanie wykonania nie ma wpływu sytuacja, w jakiej znajduje się inny lokator budynku, w którym zamieszkują skarżący. Reasumując, powołane przez skarżących argumenty nie przekonują, w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., że wykonanie decyzji spowoduje wystąpienie zagrożeń opisanych w powołanym przepisie. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.