II SA/Sz 455/07
WyrokWSA w Szczecinie2007-06-28
Skład orzekający: Henryk Dolecki, Maria Mysiak, Danuta Strzelecka – Kuligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę może zostać wydana, jeśli projekt zagospodarowania terenu nie zawiera granic wszystkich działek objętych inwestycją lub sąsiadujących, a także wymaganych uzgodnień z administratorami infrastruktury?Ratio decidendi
Projekt budowlany, stanowiący podstawę decyzji o pozwoleniu na budowę, musi spełniać wymogi określone w art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego, w tym zawierać określenie granic działki lub terenu oraz sposób odprowadzania ścieków i wód deszczowych. Brak tych elementów, mimo wezwań organów, stanowi naruszenie prawa materialnego, które może mieć wpływ na wynik sprawy i uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. B. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla Spółki A. dla inwestycji Centrum Handlowego. Skarżąca podnosiła, że inwestor nie posiadał prawa do dysponowania częścią nieruchomości stanowiącej współwłasność skarżącej oraz że projekt budowlany był wadliwy z powodu braku wymaganych uzgodnień i nieokreślenia granic działek. Po wcześniejszych postępowaniach i wyroku NSA uchylającym wyrok WSA, sprawa wróciła do WSA.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody, stwierdza, że decyzja nie podlega wykonaniu i zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska /spr./ Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2007r. sprawy skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej M. B. kwotę [...] / [...] /złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Spółki A. dla inwestycji polegającej na obsłudze komunikacyjnej wraz z pełną infrastrukturą techniczną zasilającą w media Centrum Handlowe [...]zlokalizowane na terenie Gminy w rejonie ulic [...].
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli M. B, S. R. oraz J. i G. S. podnosząc, że inwestor nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tej części działki, której odwołujący się są współwłaścicielami.
Wojewoda decyzją z dnia [...]r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Prezydent decyzją
z dnia [...]r. zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę.
Odwołanie od powyższej decyzji ponownie złożyła M. B. zarzucając wydanej decyzji naruszenie art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, a także naruszenie art. 35 ust. 3 w/w ustawy poprzez nie wezwanie inwestora – Spółki A. do przedstawienia prawa do dysponowania nieruchomością działki [...] stanowiącej współwłasność skarżącej oraz jej brata – S. R.
Wojewoda decyzją z dnia [...]r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że działka [...], której skarżąca jest współwłaścicielką nie jest objęta decyzją w przedmiocie pozwolenia na budowę, wobec tego jej zgoda na inwestycję nie jest wymagana. W ocenie organu inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością, której dotyczy decyzja oraz spełnił pozostałe wymogi wynikające z art. 32 ust. 4 oraz art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła M. B, wnosząc o jej uchylenie bądź stwierdzenie jej nieważności. Zarzuciła zaskarżonej decyzji wydanie jej z naruszeniem art. 35 ust. 3
i 4 ustawy Prawo budowlane. Zaznaczyła, że planowana inwestycja obejmuje swoim zasięgiem również działkę [...]. Natomiast wobec działek o nr [...] oraz [...] toczy się postępowanie spadkowe, a zdaniem skarżącej miasto bezprawnie podjęło decyzje dotyczące tych działek, gdyż nie jest ich właścicielem. Z kolei organy administracji wiedząc o tym fakcie wydały decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę, konsultując się wyłącznie z dwoma spośród czterech spadkobierców.
Skarżąca wskazała ponadto, że inwestor próbował zmusić ją do podpisania umowy, zgodnie z którą mógłby czasowo zająć część działki [...] w celu przeprowadzenia przez nią kabla energetycznego, sieci wodociągowej oraz kanalizacji.
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2005r. (sygn. akt SA/Sz 2068/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. B. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podkreślił, że nie podziela zarzutu skarżącej dotyczącego działek nr 4/1 oraz 4/2, bowiem ustalił, że granice działek [...] oraz [...] zostały naniesione wg ostatecznej decyzji Prezydenta z dnia [...]r. zatwierdzającej projekt podziału działki nr [...] z obrębu [...] i w przedmiotowym postępowaniu nie może zajmować się kwestiami dotyczącymi decyzji podziałowych.
Ponadto Sąd stwierdził na podstawie akt sprawy, że inwestycja nie będzie realizowana na terenie działki [...], wobec tego inwestor nie musi wykazywać prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane. W konkluzji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane zgodnie z art. 32, 33 i 35 ustawy Prawo budowlane.
W skardze kasacyjnej na powyższą decyzję M. B. wniosła o zmianę bądź uchylenie zaskarżonego wyroku podnosząc, że powyższy wyrok narusza art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 34 ust. 1, art. 34 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a także art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżąca wniosła
o przeprowadzenie dalszych dowodów uzupełniających z następujących dokumentów (stanowiących załącznik do w/w pisma procesowego): pisma [...] z dnia [...]r., pisma [...] z dnia [...]r., pisma [...] z dnia [...]r.
Zdaniem skarżącej pismo [...] z dnia [...]r. stanowi dowód na okoliczność, że zaskarżona decyzja jest wadliwa z powodu nie załączenia do niej zaktualizowanych uzgodnień z podmiotem zarządzającym [...]. Z kolei pismo [...] z dnia
[...]r. ma stanowić dowód na okoliczność braku uzgodnień z podmiotem administrującym siecią [...]. Zgodnie z treścią w/w pisma jedyny dokument zawierający określenie planowanego przebiegu odprowadzania wód deszczowych [...] otrzymał w [...]r., który przewiduje budowę kanalizacji [...] na spornej działce [...].
Zgodnie z powyższym, zdaniem skarżącej, projekt budowlany stanowiący podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie gwarantował, że planowana inwestycja ominie działkę [...].
Pismo [...] z dnia [...]r. ma stanowić dowód na okoliczność ustalenia, że to ten podmiot jest administratorem infrastruktury, do której inwestor zamierza doprowadzać wody deszczowe ze swej nieruchomości oraz że to on jest kompetentny do wydawania warunków budowy przyłącza do tej infrastruktury.
W konkluzji skarżąca podniosła, że powyższe pisma stanowią dowód naruszenia przez organy administracji art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, mimo nie załączenia do niego wymaganych uzgodnień z administratorami infrastruktury kanalizacyjnej oraz energetycznej.
Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 34 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego poprzez nie wykazanie granic spornych działek na mapach stanowiących załącznik do projektu zagospodarowania terenu. Wskazała również, że w trakcie postępowania administracyjnego organ II instancji wzywał inwestora do zaznaczenia na projekcie zagospodarowania terenu granic działek, do czego inwestor się nie zastosował, a co zostało w dalszym postępowaniu pominięte.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 27 lutego 2007r. sygn. akt II OSK 456/06 uchylił zaskarżony wyrok oraz sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, że zarzuty skargi kasacyjnej okazały się słuszne, bowiem projekt budowlany stanowiący podstawę zaskarżonej decyzji dotknięty jest brakami. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że kwestia naruszeń art. 34 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego, przy ocenie projektu budowlanego, powinna stanowić przedmiot ponownej kontroli sądu.
Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 21 czerwca 2007r. w sprawie
II SA/Sz 455/07, pełnomocnik uczestnika postępowania Spółki A.. złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie skargi oraz przedłożył cztery mapy, zawierające określenie granic działek [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił przeprowadzić dowód z załączników do pisma uczestnika postępowania Spółki A.
z dnia [...]r. w postaci czterech map, a także załączników do pisma skarżącej z dnia [...]r., jak wynika z protokołu rozprawy (k. 1502).
W piśmie procesowym z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej przedstawił zestawienie wniosków dowodowych złożonych przez skarżącą przed sądem I i II instancji zawierające pismo [...] z dnia [...]r., pismo [...] z dnia [...]r. oraz z dnia
[...]r. zawierające wniosek skarżącej do Sądu, aby ten zwrócił się do Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego
o udzielenie odpowiedzi, czy wydane były warunki techniczne związane
z podłączeniem do kanału znajdującego się w jezdni [...], a jeśli tak to czy budowa przebiega przez działkę Nr [...], której strona jest współwłaścicielem. Ponadto dowody powołane w piśmie z dnia[...]r.,
a także dokumenty załączone do uzupełnienia zażalenia z dnia [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym
w świetle § 2 powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd dokonuje zatem kontroli aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym jak i przepisami prawa procesowego.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co wynika z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej P.p.s.a. Jednakże przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny "granice sprawy", o których mowa w art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a. podlegają zawężeniu do granic w jakich rozpoznawał skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny i wydał orzeczenie na podstawie art. 185 § 1 ustawy P.p.s.a. /por. wyrok NSA z dn. 20.09.2006r., sygn. akt II OSK 1117/05/. Ponadto zgodnie z treścią art. 190 ustawy P.p.s.a. Sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Badając decyzję według powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja narusza bowiem prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Przedmiotem postępowania było zatwierdzenie projektu budowlanego
i udzielenie pozwolenia na budowę dla Spółki A.. dla inwestycji polegającej na obsłudze komunikacyjnej wraz z pełną infrastrukturą techniczną zasilającą w media Centrum Handlowe [...] zlokalizowane na terenie [...].
W sytuacji, gdy pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, to na inwestorze spoczywa wymóg sporządzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego, jak wynika z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U.
z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Projekt zagospodarowania działki lub terenu stanowiący element projektu budowlanego powinien być sporządzony na aktualnej mapie oraz obejmować: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys
i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych
i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich (art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane).
Tymczasem, jak wynika z akt sprawy na projekcie zagospodarowania terenu, dołączonym do projektu budowlanego stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji, zostały naniesione wyłącznie granice działki nr [...]. Natomiast projekt zagospodarowania terenu nie został uzupełniony przez inwestora, mimo wezwania organu II instancji, o granice działek: [...]. wobec powyższego należy podnieść, że przedmiotowy projekt budowlany nie spełnia wymogów wynikających z dyspozycji art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, czym narusza prawo materialne
w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji należy wskazać, że mapki stanowiące załącznik do pisma procesowego inwestora z dnia [...]r., które zostały na mocy postanowienia Sądu dopuszczone jako dowód
w sprawie, nie są wiarygodne, gdyż nie są one replikami map stanowiącymi element projektu budowlanego będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji.
Ponadto należy wskazać, że zatwierdzenie projektu budowlanego, stanowiącego podstawę do udzielenia pozwolenia na budowę, jest wyrazem aprobaty organu administracji architektoniczno - budowlanej co do przedstawionych rozwiązań projektowych. Obowiązek dokonania szczegółowych sprawdzeń projektu przed jego zatwierdzeniem spoczywa na organie. Zgodnie bowiem z treścią art. 35 ust. 1 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń.
W tej sytuacji braku określenia w przedmiotowym projekcie zagospodarowania terenu granic działek stanowiło naruszenie art. 35 ustawy Prawo budowlane, które miało wpływ na wynik sprawy.
Odnosząc się natomiast do wniosków skarżącej zawartych w piśmie z dnia
[...]r. dotyczących naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 3 prawa budowlanego poprzez nie dołączenie do projektu budowlanego uzgodnień w zakresie budowy przyłączy z administratorem infrastruktury kanalizacyjnej oraz energetycznej należy stwierdzić, że wadliwość projektu budowlanego, polegająca na nie określeniu w nim przez inwestora granic działek, uniemożliwia ustalenie przebiegu sieci uzbrojenia terenu, w tym także sposób odprowadzania ścieków i wody deszczowej.
Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W przedmiocie wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy P.p.s.a., natomiast orzeczenie o kosztach oparł o art. 200, art. 205 § 2 ustawy P.p.s.a, a także § 14 ust. 2 lit "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło