II SA/Sz 464/15
PostanowienieWSA w Szczecinie2015-06-19
Skład orzekający: Barbara Gebel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry na wniosek skarżącego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., jeśli istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji wymierzającej karę pieniężną jest uzasadnione, gdy wykonanie tej decyzji może spowodować szkodę przekraczającą zwykłe następstwa zapłaty, co w niniejszej sprawie wynikało z trudnej sytuacji materialnej skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący J.B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej wymierzającą mu karę pieniężną za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. W skardze wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest bezrobotny bez prawa do zasiłku, posiada zadłużenia i utrzymuje się z okresowego zasiłku, co wskazuje na trudną sytuację materialną.Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
J.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w sprawie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automacie do gry poza kasynem gry.
W skardze J.B. zwrócił się o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego" do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi.
Postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał skarżącemu w przedmiotowej sprawie prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.
Wskazać należy, że sąd potraktował zawarty w skardze wniosek o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego" jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a., który przewiduje możliwość jedynie wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie udziela natomiast sądowi kompetencji do wstrzymania czy też zawieszenia samego postępowania egzekucyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FSK 1256/13, opubl. w Lex nr 1318852).
Przechodząc do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku należy zauważyć, że objęcie strony tymczasową ochroną z art. 61 § 3 P.p.s.a., stanowi wyjątek od zasady wykonalności aktów administracyjnych. Pozytywne rozpatrzenie wniosku, o którym wyżej mowa, uzależnione jest od wskazania konkretnego zagrożenia płynącego z wykonania aktu lub czynności. Sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy. Obowiązek taki wynika z systemowego odczytania art. 133 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1378/14 opubl. w Lex nr 1551061).
Oceniając zasadność przedmiotowego żądania skarżącego, w świetle przedstawionych wyżej kryteriów, sąd wziął pod uwagę, wysokość nałożonej na niego kary pieniężnej w kwocie [...] zł oraz wynikającą z akt sprawy sytuację materialno-bytową skarżącego, tj. prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego, status bezrobotnego (bez prawa do zasiłku), zadłużenie w kwocie [...] zł z tytułu opłat za energię elektryczną, wodę i związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, utrzymywanie się z zasiłku okresowego w wysokości [...] zł miesięcznie, brak środków pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Nie można wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kary pieniężnej, choćby w postępowaniu egzekucyjnym, mogłoby skutkować ewentualną sprzedażą nieruchomości skarżącego, co może spowodować znaczny ubytek w jego trudnej sytuacji materialnej.
Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi, w okolicznościach, w jakich znajduje się skarżący, może wyrządzić mu szkodę o rozmiarze przekraczającym zwykłe następstwa zapłaty powołanej kwoty.
W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło