II SA/Sz 472/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] (k. 5 akt sądowych) M.R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...], Nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta, przez Kierownika Rejonu Pracy Socjalnej, w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego. W odpowiedzi udzielonej na ww. skargę M.R., organ pierwszej instancji wyjaśnił przyczyny, które legły u podstaw wydania decyzji odmownej w sprawie zasiłku celowego specjalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zarzutów skargi, stawianych kwestionowanemu rozstrzygnięciu w danej sprawie z zakresu administracji publicznej, obowiązkiem sądu administracyjnego jest sprawdzenie, czy skarga spełnia wszystkie przesłanki dopuszczalności jej wniesienia, w tym m.in. czy dany akt podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie, M.R. zaskarżyła decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, ale też z mocy art. 52 P.p.s.a, ograniczona - do skarg na decyzje po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem na rozstrzygnięcie podjęte w sprawie administracyjnej, przez organ drugiej instancji, jakim w przedmiotowym przypadku mogło być zgodnie z właściwością miejscową i rzeczową, rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Natomiast ze skargi M.R. wynika, że intencją skarżącej było zaskarżenie decyzji organu pierwszej instancji. Sąd administracyjny jest związany wskazanym w skardze przedmiotem zaskarżenia, a więc i decyzją, która wyznacza rodzaj sprawy sądowoadministracyjnej podlegającej kontroli. Decyzją podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest więc zawsze decyzja ostateczna bądź decyzja wydana na skutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja wydana w "pierwszej instancji" odnosi się tylko do części sprawy administracyjnej. Kontrola sądowoadministracyjna obejmuje decyzję wydaną "w pierwszej i drugiej instancji" oraz inne decyzje wydane "w dół" w granicach danej sprawy, jeżeli z treści skargi w sposób niewątpliwy wynika, iż zaskarżeniem objęta została ostatnia z decyzji wydanych w administracyjnym toku instancji (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 753/07, opubl. w Lex nr 1007606). Reasumując stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] byłoby dopuszczalne, pod warunkiem jednoczesnego zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydanej na skutek rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji. Kierując się treścią skargi uznać należy, że M.R. uczyniła przedmiotem zaskarżenia jedynie decyzję organu pierwszej instancji, co czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem i odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak na wstępie.